کابل (پژواک، ١٦ دلو٩١): “بسيار زندگى خراب، پرمشقت و بيچاره داريم، اگر مجبوريت نمى داشتيم، در ايطور حالت زندگى نمى کديم.”
اين، گفته هاى يک خانم ٦٥ ساله ميباشد که با ده تن از اعضاى خانواده اش در زير خيمه زندگى مى کند.
اين خانم گلستان نام دارد که با شوهر، دو پسر، دو دختر، عروس و ٤ نواسه اش در زير خيمه درساحۀ قلعه وزير شهرکابل، از مدت دوسال به اين طرف زندگى مى کند.
دراين محل، حدود٥٥ فاميل که از ايران برگشته اند، درزير خیمه های نمناک و تاریک شب وروز شانرا سپرى ميکنند.
شمارى ازاين خيمه ها خيلى کهنه و فرسوده ميباشد که همزمان با ريزش برف و باران چکک نموده، فرش و سامان آلات داخل خيمه را گل آلود ساخته است.
براساس چشمديد خبرنگار پژواک ازاين محل، فرش زيرخيمه ها اکثراً کمپل هاى کهنه و فرش هاى پلاستيکى، و بعضى قسمت هاى ديگر، بدون فرش و گل آلود بوده است.
گلستان، درحاليکه مى گريست و دستانش را ازشدت سرما به هم ميماليد؛ به خيمه اش که در روى آن فرش پلاستيکى هموار بود و يک بخارى چوبى را در وسط آن گذاشته بودند، اشاره کرده گفت که روز گذشته يک موسسه غيردولتى، مقدارى چوب و بخارى براى شان کمک نمود.
اما وى افزود که کمک يادشده، خيلى ديرتر براى آنها رسيده و شمار زيادى از اطفال و بزرگسالان از شدت سرماى زمستان، به بيمارى هاى طرق تنفسى دچار شده اند.
وى افزود: “شوهرم بيچاره سينه بغل شده، امروز داکترا آمده بودن و او ره به شفاخانه بردن و بسترش کدن؛ نمى فامم که جور ميشه يانى؟”
اين خانم سرسفيد که دستمال چهارخانه به سر، پيراهن و جاکت کهنه به تن داشت و از شدت هواى سرد مى لرزيد و نسبت نفس تنگى شديد، به مشکل صحبت مى کرد گفت که دوسال قبل از ايران به کشور برگشتند و نسبت نداشتن محل بودوباش، مجبورشدند زندگى شانرا دراين محل در زير خيمه سپرى کنند.
وى افزود: “درايران بهترين زندگى داشتيم، فکر کديم که جنگ ديگه خلاص شده و به وطن خود آمديم؛ خبرنداشتيم که به اين سرنوشت دچار ميشيم.”
به گفتۀ گلستان، دو پسر جوانش در چهارراهى قمبر، ترکارى فروشى مى کنند که روزانه ٢٠٠ افغانى عايد دارند و آنهم کفايت مخارج روزانۀ فاميل ١١ نفرۀ شان را نمى کند.
وى از وزارت امور مهاجرين، موسسات غيردولتى و تجار افغان خواست که به آنها موادغذايى، سوخت و البسه کمک کنند.
محمد افغان٥٥ ساله يکتن ديگر از خيمه نشينان اين ساحه، درحاليکه برف را از اطراف خيمه اش پاک مى کرد، از مشکلات اقتصادى شکوه نموده گفت: “کرزى صاحب مى گفت که مهاجرين ما بيايه، ما کتى شان کمک مى کنيم؛ حالى که آمديم، نى جاى اس، نى کاراس؛ هيچ چيزى نيس، بيچاره بوديم، بيچاره ترشديم.”
محمد افغان، با شش تن از اعضاى خانواده اش، در زيرخيمه اى که چندين قسمت سوراخ شده و آب به داخل آن ميچکيد، شب و روز را سپرى ميکند.
وى افزود که از شدت سرما، خانم و دو دخترش به مشکل طرق تنفسى دچار گرديده و ازسوى تيم صحى وزارت صحت، براى شان ادويۀ لازم داد شده است.
محمد افغان که پيشۀ گلکارى دارد گفت که اکثرروزها کار برايش پيدا نميشود و به خصوص در فصل زمستان کاملا بيکار است.
وى ازدولت و موسسات خيريه درخواست کمک عاجل براى خيمه نشينان کرد.
با آنکه ريزش برف هنوزهم جريان داشت؛ اما شمارى از اطفال زيرسن هشت سال که لباس هاى کهنه و نازک به تن داشتند، دراطراف خيمه ها مصروف بازى بودند.
يکتن ازاين اطفال، به نام نوربى بى که به گفتۀ خودش هشت سال داشته و با سايراطفال ديگر مصروف ساختن يک آدمک برفى بود، به پژواک گفت که برادر دوساله اش، ازشدت سرما مريض است.
اين طفل نيز خواهان کمک هاى موادغذايى، سوخت، البسه و ادويه براى مريضان شد.
آژانس خبرى پژواک تلاش نمود تا مشکلات و خواست هاى خيمه نشينان را با وزارت امور مهاجرين درميان بگذارد؛ اما موفق به برقرارى تماس نشد.
سخنگوى وزارت امور مهاجرين، قبلاً به آژانس خبرى پژواک گفته بود که حدود دو هزار خانوادۀ بیجا شده، در ٢٠ نقطه شهر کابل زندگی دارند، که بيشتر از ولایات ناامن به ویژه هلمند و کندهار هستند.
قابل ذکر است که کارته پروان، جوار فابریکه نساجی بگرامی و تپه هاى کارته نو و چهار قلعۀ وزیرآباد، مناطقی اند که بيجا شدگان، به حيث خیمه نشین در آنجاها زندگی می کنند.
