کابل (پژواک، ٤ميزان۹۴): در شهر کابل، بیش از ۲۴ هزار کودک بیجا شده داخلی زندگی میکنند؛ اما حکومت افغانستان از میزان دسترسی آنان به خدمات اجتماعی به ویژه حق دسترسی به تعلیم و تربیه، بیاطلاع است.
مقامهای وزارت امور امور مهاجرین و عودت کنندگان میگویند که این تعداد کودک، مربوط حدود ۴۵ هزار خانواده بیجاشده میباشند که به بیشتر آنان به دلیل جنگ و ناامنی و فقر اقتصادی از ولایات مختلف به پایتخت آمدهاند.
محمد یوسف، ۱۲ ساله از جمله این آوارگان است که به دلیل جنگ، از هلمند فرار کرده و اکنون با هفت عضو دیگر خانوادهاش زیر یک خیمه در کمپ چهار راهی قمبر مربوط ناحیه پنجم زندگی میکند.
وی گفت: "پدرم بیشتر وقت بیکار است، کار ندارد و من با موترهای لینی کار میکنم و در بدل پیدا کردن مسافر برای هر موتر کرولا، پنج افغانی میگیرم. هر روز ۱۲۰ تا ۱۵۰ افغانی کار میکنم و به پدرم میدهم."
محمد یوسف با بیان اینکه با دو برادر و سه خواهر کوچکتر از خود با والدینش در یک خیمه زندگی میکنند، افزود زندگی شان به سختی میگذرد.
این کودک بیجا شده گفت: "بسیار خوش دارم که مکتب بروم؛ اما فقیر هستیم و حکومت نیز تا حالا به ما کمک نکرده است که درس بخوانم."
شیر آخند ملا امام مسجد کمپ چهار راهی قنبر گفت که سرپرستی ۱۱ تن از جمله چهار فرزند برادرش را بر عهده دارد.
وی گفت: «هفت سال قبل پدر، برادر و خانم برادرم در جریان درگیری میان طالبان با نیروهای خارجی در ولسوالی سنگین هلمند کشته شدند و ما مجبور شدیم به کابل بیايیم."
ملا شیر آخند افزود: «از امامت مسجد کدام عاید ندارم؛ اما دو بچهام مکتب نمیروند و با کراچی خود کار میکنند و با کسب عاید ناچیز مصارف خانه را پیدا میکنند."
الیاس ۱۶ ساله، باشنده اصلی ولایت بادغیس که با خانوادهاش در کمپ ریگریشن در منطقه کمپنی زندگی میکند نیز از وجود شرایط سخت زندگی در این کمپ یادآور شد.
وی گفت که پدرش سالها پیش فوت کرده است و او اکنون با مادر و برادر کوچکتر از خود زندگی میکند.
الیاس افزود: "در خانه بولانی جور میکنیم و در شهر میفروشم؛ هر روز ۵۰ تا ۷۰ افغانی کار میکنم، چاره یی نیست، مجبورم کار کنم؛ اما نمیتوانم مکتب بروم."
login or register a new account.
