کندهار(پژواک، ٣ سرطان ٩٥): يک بيوۀ پوليس شکايت دارد که وضعيت اقتصادى اش، به حدى خراب است که روزهاى زيادى را بدون سحرى، روزه مى گيرد.
شازيه، يکى از خانم هاى کندهارى است که شوهرخود را در انفجار ماين از دست داده و او را مجبور کرده که سرپرستى اولادهاى کوچک خود را بر عهده گيرد و نان آور خانه شود.
اين خانم ٣٨ ساله، فعلاً در کنار سرک بازار چهارسوى شهر کندهار، لباس هاى کهنه اى را که از خانه ها جمع آورى کرده، زير آفتاب سوزان مى فروشد.
او افزود که بعد از مرگ شوهرش، آن قدر فقر و مشکلات را پشت سر گذاشته که هيچ کسى توان تحمل آن را نخواهد داشت.
موصوف گفت که شوهرش در راه حفاظت و امنيت مردم قربانى داده و حتى جسدش را هم نديد؛ اما متاسفانه که بعداً نه مردم و نه هم حکومت، از وضعيت ما خبر گرفته اند.
شازيه، در مصاحبه با آژانس خبرى پژواک گفت که شوهرش بسيار دور از اينجا، در صفوف پوليس ولايت زابل وظيفه داشت؛ اما چهار سال شد که لادرک شده است.
او افزود که در حيات شوهرش هم زندگى خوب نداشت؛ چرا که او براى ماه ها در وظيفه بود و شب هاى محدود رخصتى را در خانه سپرى ميکرد.
اما وى گفت که باز هم بالاى شوهر خود مطمئن بود و دنياى دلش آباد بود.
به گفتۀ او، هميشه با خود فکر ميکرد که شوهرش براى حفاظت از خاک و مردمش، خود را از اولادهايش دور کرده و او بايد اين جدايى را تحمل کند.
شازيه افزود که دنياى آرزوهايش، با مرگ شرهرش ويران شده و فکر مى کند در زندگى خود مرده است.
موصوف در مورد لادرک شدن شوهرش گفت: “داستان چهار سال پيش است، شوهرم در زابل پوليس بود، در دو- سه ماه براى چهار – پنج روز رخصت داشت؛ اما در بار اخير چند ماه به خانه نيامد و بعداً هيچ نيامد؛ او در انفجار ماين طورى پارچه پارچه شده بود که مه جسدشه هم نديدم.”
شازيه با چشمان پُر از اشک افزود: “در آن روز موتر مردم در شاهراه کندهار- کابل هدف انفجار قرار گرفته بود، شوهرم همراه با افراد ديگر براى کمک به آنها مى رفت که در مسير راه بالاى آنها نيز انفجار صورت گرفت و ديگر او را نديد.”
موصوف به سوى آسمان نگاه کرد و با خواندن دعا گفت: “خداوند بزرگ، اين جنگ بدبخت را نيست و نابود کند، خانواده هاى زيادى را تباه کرده، خانم هاى زيادى را بيوه و بى اولاد کرده، خداوند در وطن ما صلح را تامين کند.”
اين خانم افزود که بعد از مرگ شوهرش، سرپرستى چهار اولاد کوچک (دو پسر و دو دختر) را بر عهده گرفته و با وجود ضعيف خود، به محافظت و پرورش آنها شانه داده است.
به گفتۀ او، بعد از کشته شدن شوهرش، هيچ کس با وى کمک نکرده و نه هم کسى از وى احوال گرفته است.
شازيه افزود که شوهرش، دوستان و نزديکانى دارد؛ اما هيچ يک آنها وى را کمک نمى کند، از همينرو مجبور شده که خود وى هم کار کند و هم از اولادهايش محاظفت نمايد.
موصوف گفت: “يک خانۀ خرابه را در بدل ١٣٠٠ افغانى کرايه گرفتم، در اوايل شب و روز را يک کرده و کار مهره دوزى مى کردم؛ اما اين کار دايمى نبود، بالاخره به يک کار ديگر مجبور شدم، لباس هاى کهنه را از خانه ها جمع مى کنم و بعداً آن را در لب سرک بازار چهارسو مى فروشم و از اين راه يک لقمه نان به اولادهايم پيدا مى کنم.”
به گفتۀ او، اولادهايش خرد اند، يک پسر کوچک خود را همراه خود به کار مى برد و سه تن ديگر را در خانۀ همسايه مى گذارد؛ چراکه کسى را ندارد تا از او مواظبت نمايد.
موصوف از حکومت و مردم خواست که از وضعيتش احوال گرفته و او را کمک کنند.
او افزود که چيزى ندارد و روزهاى زيادى را بدون سحرى روزه گرفته است؛ در حاليکه روزه گرفتن در آفتاب سوزان کندهار بسيار مشکل تمام مى شود.
مقامات مى گويند که قربانيان جنگ در کندهار، نسبت به هر ولايت ديگر بيشتر است؛ چرا که در چند سال گذشته در اين ولايت، جنگ جريان داشته و خانواده هاى زيادى را با مشکلات مواجه کرده است.
خانم رقيه اڅکزى رييس امور زنان ولايت کندهار گفت که در اين ولايت، هزاران خانم وجود دارند که شوهر، پسران جوان و ساير اعضاى خانوادۀ خود را در جنگ ها و انفجارات ماين از دست داده و فعلاً زندگى مشقت بار دارند.
او افزود متاسفانه که اولين قربانى جنگ ها خانم ها هستند؛ زيرا کسانى که در جنگ ها و انفجارات کشته مى شوند، مادران و خانم هاى شان بى سرپرست مى شوند.
موصوف گفت که در جامعۀ افغانى زندگى زنان با مردان گره خورده، اگر کدام مرد زندگى خود را از دست ميدهد، زندگى خانمش نيز با بدبختى و مشکلات مواجه مى شود.
خانم اڅکزى همچنان گفت که رياست زنان ولايت کندهار، هميشه تلاش نموده که زنان بې بضاعت و جنگ زده را از راه هاى مختلف کمک نمايد و آنها توانايى اين را داشته باشند که کار نمايند و زندگى خود را خودکفا کنند.
صميم خپلواک سخنگوى والى کندهار نيز گفت که شمار زيادى از خانواده ها به ويژه اطفال و خانم ها، در اثر جنگ با مشکلات و چالش ها مواجه شده اند.
اما موصوف يادآور شد که با در نظرداشت شرايط فعلى، بسيار مشکل است که کمک هاى درازمدت با همه خانواده ها صورت گيرد.
او افزود با وجود آن نيز ادارۀ ولايتى کندهار، در اين مورد تلاش نموده که مردم پولدار را براى مساعدت با خانواده هاى بى بضاعت تشويق نمايد و همراه آنها در مورد ساختن زندگى کمک کند.
کندهار، يکى از ولايات کشور است که از چند سال گذشته بدينسو، هزران باشندۀ آن در جنگ ها کشته و مجروح گرديده و اعضاى متباقى خانواده هاى شان، فعلاً با مشکلات شديد مواجه اند.
اين قربانى جنگ، نخست خواهان صلح و بعداً کمک حکومت و مردم است و گله دارد که قربانيان جنگ فراموش شده اند.
