شبرغان (پژواک،٣عقرب ٩٥): شمارى از بيجاشدگان کندز در ولايت جوزجان که امروز مساعدت نقدى و غيرنقدى دريافت کردند، مى گويند که حکومت بايد امنيت را درکندز تامين کند؛ تا مردم دوباره به خانه هاى شان برگردند.
براى دست کم ٤٤ خانواده بيجاشدۀ کندز در ولايت جوزجان؛ امروز مساعدت نقدی، بسته های صحی و بسته های مخصوص آشپزخانه توزيع گرديد.
االله مراد داهی سرپرست رياست مهاجرين و عودت کنندگان، به آژانس خبرى پژواک گفت که اين خانواده ها در اثر جنگ های اخير ولايت کندز، به شبرغان پناه آورده اند و برای هرخانواده، هفت هزار افغانی پول نقد و بسته های مخصوص آشپزخانه و بسته های صحی توزيع گرديد.
وی افزودکه پول نقد، بخاطر خريدارى مواد خوراکی مورد نياز به اين خانواده ها داده شد و اين خانواده ها ازسوى نمايندگان دفتر ولايت و موسسات کمک کننده، قبلاً در شهر شبرغان شناسايی گرديده اند.
سرپرست رياست مهاجرين و عودت کنندگان گفت: "خانواده های بيجا شده و متضرر از جنگ، در هر موقع که وارد شهر شبرغان مى شوند، توسط ادارات ذيربط شناسايی و بعداً شامل پروگرام توزيع مساعدتی مى شوند."
خانواده های بيجا شدۀ ولايت کندز، از توزيع اين مساعدت ها ابراز خرسندی کرده اما مى گويند: "دولت برای ما امنيت را تامين کند تا بتوانيم دوباره به خانه های خود برگرديم."
قدرت الله يکتن از بيجا شدگان ولايت کندز، ضمن خرسندى از اين مساعدت ها گفت: "ما در جريان امسال چهار بار از ولايت کندز بيجا و به ولايات ديگر آواره شديم و من کارمند رياست معارف کندز استم و از ترس اينکه مبادا به دام طالبان بيفتم و آنها مرا بکشند، به شبرغان پناه آوردم."
اين مرد، خطاب به مسوولين بلند پايه دولت افزود که برای بيجاشدگان ولايت کندز، امنيت را تامين کنيد تا بتوانند به زندگى خود ادامه بدهند.
وى گفت: "مسوولين بلند پايه دولت، ديگر به ما وعده های دروغين و پوچ ندهند و جیيب ما را از "نُقل چوبی" پُر نکنند و بايد طالبان از ولايت کندز رانده شوند؛ تا بار ديگر اطفال ما از پروسه تعليم باز نمانند و ما هم زندگی آرام داشته باشيم."
مکی يکتن از زنان بيجا شدۀ ولايت کندز، به پژواک گفت که در حالت بد، از ولايت کندز بيجا شده اند و فعلا در خانه يکی از اقاربش در شهر شبرغان زندگی مى کنند.
وی همچنان از مسوولين بلندپايه دولت خواست که امنيت کندز را تامين کنند تا بتوانند به خانه هاى شان برگردند و مصروف و کار و زندگى شان شوند.
اين زن درحاليکه برآشفته بود وبرخى اقلام کمک امروزى را براى خانواده هاى بيجا شده، غيرضرورى خواند، گفت: "برای ما تشت، مسواک، پينگ و ظرف های پلاستيکی دادند؛ درحاليکه ما به مواد خوراکی ضرورت داریم، ما مسواک را چی کنيم؟ اولادهای ما از شدت سرما ميلرزند؛ بهتر بود برای ما و اولاد های ما پوشاکه های گرم ميدادند تا مشکلات ما رفع ميشد."
login or register a new account.
