Language

با ده ها خانوادۀ متضرر از جنگ مساعدت صورت گرفت

شبرغان (پژواک،١٩دلو٩٥): براى دست کم ١٥٢خانوادۀ متضرر از جنگ در شهرشبرغان؛ موادخوراکى، پوشاکه هاى زمستانى و پول نقد توزيع گرديد.

سيد طالب  سادات  سرپرست رياست عودت مهاجرين گفت که در جريان دوماه اخير حداقل ٤٢٠ خانواده از ولايات فارياب، سرپل و ولسوالى هاى قوش تپه و درزاب ولايت جوزجان، به شهرشبرغان پناه آورده اند که از اين جمله  ١٥٢ خانواده برای توزيع مساعدت های نقدی و خوراکی انتخاب شده اند.  

وى با بيان اينکه مساعدت هاى يادشده؛ ازسوى موسسات کمک رسان بين المللى تهيه گرديده، علاوه کردکه برای هر خانواده ١٢هزار افغانی پول نقد, چهار بوری آرد، سه بشکه روغن, دو کيلونمک طعام, دو سير عدس, کمپل و پوشاکه های زمستانی در نظر گرفته شده است.

او خاطر نشان ساخت که برمبنای سروی صورت گرفته, شماری از خانواده های متضرر از ولايات مربوطۀ شان نيز مواد خوراکی و پول نقد دريافت مى نمايند و بعداً راهی ولايت ديگر ميشوند.

موصوف علاوه کرد: "دو خانواده که امروز در شهر شبرغان غرض دريافت کمک های لازمه به رياست عودت مهاجرین آمده اند، شناسايی شده اند و قرار است از توزيع مواد خوراکی و پول نقد برای آنها خودداری صورت گيرد."

اما او نگفت که اين افراد مربوط به کدام ولايت اند .

محمد يوسف يکتن  از بيجا شدگان قريه نو شهرولسوالی بلچراغ ولايت فاریاب به پژواک گفت: "ما بخاطر جنگ ميان دولت, طالبان و داعش مجبور به ترک خانه و زندگی خود شديم  و آنها در محله ما به جان هم مى افتيدند و بالای هم فير ميکردند؛ اين مساله ما را به ستوه آورد و از روی مجبوری به شبرغان پناه آورديم."

موصوف افزود: "ما اعضای دو خانواده که تعداد ما به ده نفر ميرسد، درشهر شبرغان دريک اتاق مخروبۀ باغی زندگی مى کنيم که مالک اين باغ، هر روز برای ما گوشزد مى کند تا آنرا تخليه کنيم و به جای  ديگری برويم."

موصوف ازحکومت خواست تا امنيت را برای شان تامين کند که بتوانند دوباره به خانه و محله خود برگردند و آرام زندگی کنند و يا در اينجا براى شان خانه و جای فراهم کنند که نفس راحت بکشند.

معروفه زن ٥٥ ساله که با چهار طفلش از قريه شاه توت ولسوالی کوهستانات ولايت سرپل به شبرغان آمده گفت که دو ماه مى شود که به شبرغان آمده است، شوهرش معتاد است و اکنون از زنده و مرده بودن او خبر ندارد.

اين زن گفت: "جنگ طالبان و داعشيان همراه دولت، باعث شد تا خانه ام را رها کرده به شبرغان بيايم  و اکنون در يک اتاقی که ماه ششصد افغانی کرايه ميدهم، زندگی ميکنم و با مشقات تمام مجبورم که روزانه جان بکنم و کار کنم تا لقمه نانی بع دست آرم."

وی  درپاسخ به اينکه از چی راهی روزگارش را پيش مى برد؟ گفت: "تار ميريسم, جمع و جارو, پخته تکانی و رخت شويی ميکنم تا چهار قران پولی به دست بيارم و آرزو دارم که جنگ در مُلک ما ختم  شوه  و مه با اولاد هايم دوباره به خانه و زندگی خود برگرديم."

login or register a new account.