شبرغان(پژواک،١٢حمل ٩٦): ده ها طفل جوزجانى که در روى جاده هامصروف انجام کارهاى شاقه اند، از حکومت مى خواهند که براى آنها معيشت فراهم کند تا مانند ساير اطفال، بتوانند به مکتب بروند و درآينده صاحب مسلک شوند.
محب الله ١٠ ساله باشنده اصلی ولايت فارياب که روزانه در جاده هاى ولايت جوزجوزجان مصروف کارشاقه مى باشد، به پژواک گفت يگانه نان آور خانه است و روز تا شام کار مى کند تا پول لقمه نانى را به دست آورد.
وی افزود: "بوت رنگ مى کنم و دو برادر کوچکترم نيز همرايم کارمى کنند، مکتب رفته نمى توانيم، اگه مکتب برُيم کی ماره نان ميته؟ مجبور استيم بخاطر تهيه يک لقمه نان مکتب نريم، روی ناچاری کار مى کنيم؛ چون در حويلی کرايی زنده گی مى کنيم, بايد پول کرايۀ خانه را آماده کنيم و مصرف برق و گاز را بدهيم."
اين طفل گفت يک خواست و آرزو دارد که آرامى بيايد، ديگرجنگ نباشد تا هيچ طفلى بخاطر نداشتن پدر وبرادر، مجبور نشود در روى جاده ها کارشاقه انجام بدهد.
اين درحالى است که امروز تحت عنوان (مهرورزی برای اطفال روی جاده) جشنى ازسوى مجمع ملی جامعه مدنی افغانستان، در پارک شهرداری شهرشبرغان با اشتراک ١١٠ طفل که همه مصروف انجام کارهای شاقه در روی جاده اند، برگزار گرديد.
محمد رسول سادات مسوول اين مجمع، هدف از برگزاری اين جشن را آوردن لبخند برچهرۀ اطفالى که روزانه روی جاده مصروف کارشاقه اند، خواند.
موصوف علاوه کرد : "به همين دليل ما برای اطفال زمينه تفريح فراهم کرديم و هديه هايى که شامل مواد درسى بود توزيع کرديم؛ ما خواستيم تا با دادن وسايل درسی، اين اطفال را تشويق کنيم که در پهلوی انجام کار شاقه در جاده, درس و تعليم نيز فرا گيرند تا بتوانند در آينده از طريق کسب علم ومعرفت برای خود و جامعه مصدر خدمت شوند."
به قول سادات, بُعد ديگر برنامه را دادخواهی برای اين اطفال تشکيل ميداد و از نهادها و موسساتى که دراين راستا فعاليت مى کنند، خواسته شد تا به وضعيت اطفال که در روى جاده ها مصروف کاراند توجه داشته باشند.
محمد علی يکى ديگر از ١٢ طفلی است که نسبت مشکلات اقتصادى به مکتب نمى رود. او گفت: "من هم مثل دگه اطفال ميخاهم درس بخوانم که در آينده، يک انجنير و يا داکتر شوم."
او افزود که پدرش نسبت مريضی که عايد حالش بود، چند سال پيش فوت نموده است.
وی در حاليکه خطوط مصايب روزگار در سيمايش مشهود بود، با نگاه بی رمق گفت که درجشن امروزى برايش بکس، قلم و کتابچه نيز داده اند و اين مسئله بار ديگر علاقه مندش ساخته تا به مکتب برود و از دولت ميخواهد تا براى آنها معيشت فراهم کند تا مانند ساير اطفال، بتوانند به مکتب بروند و درآينده صاحب مسلک شوند.
داکتر احمدشاه قرار مسوول دفتر حمايه اطفال در ولايت جوزجان به پژواک گفت: "ما از طریق راه اندازی برنامه های مختلف برای اطفال نيازمند، پروگرام هايی روی دست داريم؛ اما دفتر ما به تنهايی نمى تواند از عهدۀ تمام کارها به در آيد؛ چون تعداد رقم اطفال که در روی جاده مصروف کاراند زياد است."
login or register a new account.
