کندهار(پژواک، اول ثور ٩٧): يک باشندۀ شهر کندهار مى گويد که شوهرش معتاد به موادمخدر است و براى به دست آوردن اين مواد، نه تنها وى را لت و کوب مى کند، بلکه به کار کردن مجبور کرده است.
نسيمه(نام مستعار) که حدود ٣٨ سال سن دارد، به آژانس خبرى پژواک گفت که مجبور است روزانه از صبح تا شام کار نمايد؛ تا براى فرزندان خود نفقه و هم به شوهرش پول مواد مخدر تهيه کند.
موصوف که پنج اولاد دارد، افزود که اگر اين کار را انجام ندهد، از سوى شوهرش لت و کوب ميشود و به وى دشنام مى گويد.
او گفت که داستان جبر شوهرش در اينجا به پايان نمى رسد، بلکه دختر کوچکش را نيز براى کسب موادمخدر، در بدل ٩٠ هزار کلدار فروخته و وى اکنون تلاش دارد که او را دوباره رها کند.
نسيمه که از ترس شوهر و خانواده اش، بسيار با مشکل به مصاحبه حاضر شد، در مورد زندگى تلخ خود گفت: “هجده سال قبل ٢٠ ساله بودم، خانواده ام عقد نکاحم را با يک جوان بسته کردند که آغاز روزهاى بدبختى هاى زندگى من شد؛ شوهرم از روزهاى اول با من وضعيت خوب نداشت؛ تا ناوقت شب در خانه نبود، آهسته آهسته خبر شدم که معتاد مواد مخدر است.”
او افزود که از ترس، به کسى شکايت کرده نمى تواند و اين وضعيت را براى سال ها تحمل کرد.
به گفتۀ او، زمانى خانوادۀ خسرش آنها را از هم جدا کردند که مادر سه- چهار اولاد شده بود و شوهرش نيز ديگر توانايى کار کردن را نداشت.
او افزود که مجبور شد در خانۀ ويرانه سکونت اختيار نمايد و يک مرحلۀ ديگر زندگى تلخ را آغاز کند.
نسيمه گفت: “شوهرش همه روزه سامان آلات خانه را دزدى ميکرد و مى فروخت که با پول آن مواد مخدر را تهيه مى کرد؛ خودم از اين کار او جلوگيرى مى کردم؛ اما مرا لت و کوب مى کرد، با در نظرداشت اولادهايم از وى جدا شده نمى توانستم، از خاطر اولادهايم همه چيز را تحمل مى کردم.”
او افزود که شوهرش، به مرور زمان تمامى اسباب قيمتى خانه را فروخت و براى فروش چيزى نمانده بود، بعداً وى را مجبور کرد که کار نمايد تا براى او پول مواد مخدر تهيه کند.
اين خانم افزود که شوهرش علاوه بر اين، پسر ١٢ سالۀ خود را نيز به جاى خواندن مکتب، نزد يک مسترى شاگرد مقرر کرد و از مسترى تعهد گرفته که پول پسرش را به وى بدهد.
اين خانم علاوه کرد که اکنون او و پسرش از صبح تا شام، بيرون از خانه کار مى کنند؛ تا براى مواد مخدر شوهرش پول تهيه کنند.
او گفت که صبح وقت از خانه بيرون مى شود و تا ناوقت شب در يک شفاخانۀ شخصى به حيث آشپز و صفا کار، کار مى کند و در بدل آن هفت هزار معاش ماهانه دارد.
به گفتۀ او، نصف معاش وى توسط شوهرش در خريدارى مواد مخدر به مصرف مى رسد، خود وى با پول خيلى کم براى اولادهايش نان و لباس تهيه مى کند.
نسيمه افزود که شوهرش دختر شش سالۀ وى را نيز بدون مشورت، به ٩٠ هزار کلدار پاکستانى فروخته، که وى اخيراً از اين موضوع اطلاع يافته است.
او گفت که شوهرش تمام پول يادشده را به مواد مخدر مصرف کرده و به آن شخص تعهد نموده که وقتى دخترش کلان شد، او را به نکاح پسر آن شخص درآورد.
او افزود: “اگر پول پيدا نکنم، هم با لت و کوب شوهر خود مواجه مى شوم و هم مرا به مرگ تهديد مى کند، ترس دارم که اگر کار نکنم، شايد که شوهرم کدام اولاد ديگر را بفروشد.”
اما موصوف افزود که از صبح تا شام کار ميکند که پول به دست آورد و به شخصى که دخترش را گرو کرده، بدهد تا دختر خود را از وى پس بگيرد.
نسيمه گفت که مى ترسد و از شوهرش به کسى شکايت کرده نمى تواند، تمامى مشکلات را به تنهايى تحمل مى کند.
او افزود که براى بيرون رفت از اين وضعيت دردناک، هميشه خواهان مرگ شوهر خود است؛ چرا که او تمامى خانواده را به زور و جبر گروگرفته است.
در فقرۀ اول ماده سوم قانون مبارزه با قاچاق انسان و قاچاق مهاجرين آمده است که سوء استفاده از آسيب پذيرى يا مجبوريت نيز قاچاق انسانى شمرده ميشود.
رقيه اچکزى رييس امور زنان کندهار گفت که در اين ولايت، رويدادهاى زيادى وجود دارد که مردهاى معتاد به مواد مخدر، خانم هاى خود را جبرا وادار به کار مى کنند.
موصوف به آژانس پژواک گفت که اکثريت همچو رويدادها مخفى مانده و افشا نشده است.
او افزود طورى هم شده که مردهاى معتاد، خانم هاى خود را نيز به خاطرى معتاد به مواد مخدر کرده اند که از آنها شکايت نکنند و يا طلاق نگيرند.
اما به گفتۀ او، اکثريت همچو خانم ها تلاش دارند که از شوهران خود طلاق بگيرند، که تعداد اين رويداد ها بيشتر شده است.
او گفت که تعداد معتادين مواد مخدر، در کندهار روز تا روز بيشتر ميشود، اين کار نيز باعث شده که سطح طلاق گيرى زنان از شوهران معتاد شان، بيشتر شود.
هر چند موصوف کدام آمار دقيق در اين مورد ارايه نکرد؛ اما گفت که از سال گذشته بدينسو، خانم هاى زيادى از شوهران خود که معتاد به مواد مخدر بوده اند، طلاق گرفته اند.
به گفتۀ او، همچو رويدادهاى طلاق به خاطرى افزايش يافته که زنان مجبوراند هم براى اولادهاى خود نفقه تهيه کنند و هم پول خريدارى مواد مخدر را به شوهران خود پيدا کنند.
وی افزود که بیشتر اوقات، مردان معتاد به مواد مخدر، از همسران خود به زور پول می گیرند، یا وسایل خانه را می فروشند، که در چنین وضعیت زنان از سوی همسران معتاد شان با خشونت و تشدد مواجه می شوند.
اما به باور وی، چنین زنان بعد از گرفتن طلاق نیز نمی توانند زندگی بهتر داشته باشند؛ چرا که اکثریت چنین زنان، فرزندان کوچک دارند و مجبور می باشند که برای پیدا کردن نفقه برای آنها شب و روز کار کنند.
وی در مورد نسیمه گفت که تا اکنون کدام زن به آنها مراجعه نکرده است.
رئیس امور زنان کندهار، خواهان تلاش های جدی برای جلوگیری از کشت، قاچاق و افراد معتاد به مواد مخدر می باشد و می گوید که اگر در این مورد مبارزۀ جدی صورت نگیرد، پس به مرور زمان این بحران بیشتر خواهد شد.
فخرالدین فایض سرپرست اداری حقوق بشر کندهار گفت در این ولایت زنانی که همسران شان معتاد به مواد مخدر می باشند، زندگی مشقت بار دارند.
وی به آژانس خبری پژواک گفت حتی در بیشتر موارد دیده شده که افراد معتاد به مواد مخدر، همسران شان را در مقابل پول مجبور به فحشا کرده اند.
اما وی افزود که مشکل بزرگ در جامعه این است که بیشتر زنان، به علت ترس و یا دلایل دیگر، برای نجات از این وضعیت جرئت شکایت را ندارند.
وی گفت که در این مورد، با ادارات مختلف نشست هايى را راه اندازی کرده؛ تا به مردم آگاهی عامه صورت گیرد.
گل محمد شکران رئیس ادارۀ مبارزۀ علیه مواد مخدر در ولایت کندهار، به پژواک گفت که بر اساس سروی که از سوی ریاست صحت عامه انجام شده، تعداد افراد معتاد به مواد مخدر در کندهار بیشتر از ۱۰۰هزار تن می باشند، که ده درصد شان را زنان تشکیل می دهند.
وی گفت که بیشتر آنعده زنانى معتاد می باشند که از سوی همسران شان به زور مجبور به اعتیاد شده اند.
نیک محمد احمدی رئیس عدلیه و مسئول کمیتۀ ولایتی کمیسیون عالی قاچاق مهاجران و قاچاق انسانی در کندهار، به پژواک گفت که تا کنون نزد آنها چنین قضیه اى ثبت نشده است.
اما وی افزود که در این ولایت، بیشتر همچو موارد موجود می باشد که از خانم ها پنهان نگهداشته می شود.
به گفتۀ وی، از این به بعد همچو موضوعات را تعقیب و بررسی خواهد کرد که همچوحادثات قاچاق انسانی کاهش یابد.
در این مورد در مادۀ سوم قانون مبارزه علیه قاچاق مهاجران و قاچاق انسانی آمده است که استخدام شخص به هدف سودجويی(زیر دست آوردن)، انتقال، نگهداری و یا هم به دست آوردن شخص از طریق تهدید، استفاده از انواع مختلف زور یا قوت، اختطاف، فریب و تزویر، از موارد قاچاق انسانی محسوب می شود.
