زبان

آیا حساب کاربری در سایت پژواک ندارید؟

برای اشتراک اینجا کلیک کنید.

روزهای عید و وضعیت بد اقتصادی خانواده‌های بی‌بضاعت در شهر کابل

روزهای عید و وضعیت بد اقتصادی خانواده‌های بی‌بضاعت در شهر کابل

author avatar
1 May 2022 - 12:03
روزهای عید و وضعیت بد اقتصادی خانواده‌های بی‌بضاعت در شهر کابل
author avatar
1 May 2022 - 12:03

کابل (پژواک، ۱۱ ثور ۱۴۰۱): امروز روز اول عید، بیشتر افغان‌ها که از قبل برای تجلیل باشکوه آن آماده‌گی گرفته اند، لباس‌های جدید به تن‌ دارند، به دیدار دوستان واقارب  شان می‌روند و خوشی می‌کنند، اما گل‌آقای ۴۵ ساله نسبت فقر، در یکی از جاده‌ها تکدی می‌کند.

مسلمانان همه‌ساله دوعید (عیدسعید اضحی و عیدسعید فطر) دارند که برای سه روز از آن باشکوه تجلیل می‌کنند.

مردم در افغانستان مانند دیگر کشورهای اسلامی پس از گرفتن یک ماه روزه با ادای نماز عید، پوشیدن لباس‌های مرغوب و نو و رفتن به خانه‌های دوستان شان، این روز را جشن می‌گیرند.

 همچنان عوض کردن برخی وسایل خانه، خرید لباس‌های نو و تهیۀ کیک، کلچه و میوه‌های خشک برای استقبال از مهمانان، بخش دیگری از آماده‌گی‌های اند که بسیاری به آن می پردازند.

محمد یک تن از باشنده‌گان شهر کابل که آماده‌گی برای آمدن عید گرفته و بسیار خوشحال می‌باشد، به آژانس خبری پژواک گفت: «عید یکی از جشن‌ها و عنعنات قدیمی و تاریخی مردم ما می‌باشد و این طبیعی است که هر کس به نحوه‌یی از آن تجلیل می‌کند؛ من هم مثل بقیه مردم هر سال در عید لباس نو برای خود و هر عضو خانواده‌ام چندین جوره می‌خرم؛ انواع از خوراکه‌های عیدی برای خانه می‌آورم.»

موصوف در مورد اینکه برای تجلیل عید چه مقدار پولی را مصرف کرده، گفت: «ایطور عیدهایی می‌باشد که تا یک لک و یک نیم لک افغانی مصرف ما می‌رسد؛ در این عید هم تاحالا هفتاد هزار مصرف کردیم.»

او در ادامه می‌گوید، این کار درست نمی‌باشد که فقط در فکر خوشحالی خود بود؛ همیشه در حد توان به فقرا نیز گاهی پول و گاهی هم غذا و لباس کمک کرده‌است.

اما خانواده‌هایی وجود دارند که نسبت فقر و بیچاره‌گی برای شب و روز شان غذا ندارند، چه رسد که عید را با شکوه تجلیل کنند.

مردی با لباس کهنه و رنگ پریده که برای ادامۀ زنده‌گی‌اش دست به گدایی برده است، از ۸ صبح تا هفت شام در جاده‌های کابل تکدی می‌کند، خود را گل‌آغا معرفی کرده و می‌گوید، نسبت فقر و بیکاری از چهار سال به اين طرف،  به این کار روآورده‌است.

او که با جمعی از گدا‌یان دیگر در پارک شهرنو کابل از عابرین خیرات طلب می‌کرد گفت، برای فقرا همان روز عید است که لقمه نانی برای خود و فرزندان شان داشته باشند.

گل‌آقا همراه با دو فرزندش، همه روزه، صبح وقت از کوچه‌های تنگ و خامه عبور کرده، راه بسیار زیادی را طی می‌کند تا خود را به پارک شهرنو کابل می‌رساند و در آنجا از مردم خیرات جمع می‌نماید تا بتواند خانوادۀ خود را اعاشه کند.

امروز که اول عیدسعید فطر است، اکثر شهروندان مصروف تجلیل از این ایام اند؛ اما گل‌آقا مانند هر روز دیگر حوالی ساعت 9 صبح،  به مکانی که همیشه مصروف تکدی می‌باشد، خود را می‌رساند.

گل‌آقا، تکۀ کهنه‌یی را به روى زمين هموار کرده و در گوشه‌یی از جاده‌های پر سروصدا و ازدحام نشسته، به اطرافش نگاه می‌اندازد و می‌گوید: «لطفا کمک کنید، معلول استم، کار کرده نمی‌توانم، نان خوردن نداریم؛ باید شکم شش اولادهای خود را سیر کنم.»

موصوف که از یک دست و پا معیوب می‌باشد گفت، به همین دلیل قادر به انجام کار فزیکی نیست و مجبور است، تکدی کند.

او در مورد اینکه برای عید چه آماده‌گی گرفته؟ می‌گوید: «درآمد ما به اندازه‌یی است که گرسنه نمانیم؛ از آمدن عید احساس خوشحالی نمی‌کنم؛ چون توان خرید لباس نو برای فرزندان خود را ندارم؛ دیگران لباس نو می‌پوشند، اما اطفال مه ندارد، این مرا غمگین می‌سازد؛ هیچ آماده‌گی برای عید نگرفتیم و عید هیچ معنایی برای ما ندارد؛ عید برای خانواده‌های پولدار است و می‌تواند، نیازهای فرزندانش را برآورده کنند؛ ما برای فرزندان خود هیچ چیزی تهیه نکرده، حتا لباس تهیه نکرده‌ام؛ توان خرید لباس و بوت را ندارم که برای شان بخرم که خوشحال شوند.»

موصوف در حالی که می‌گفت، روزانه تا 200 افغانی عاید از طریق این کار به دست می‌آورد، افزود: «خوش‌ترین روز زنده‌گی مه روزی خواهد بود که بتوانم برای فرزندان خود لباس و بوت که برای عید شان می‌خواهد، تهیه کنم و اونا خوشحال باشند؛ اما بدترین خاطرۀ زنده‌گی‌ام این است که به خاطر فقرو بدبختی نتوانم، به فرزندانم لباس و غذایی را که دوست دارند، تهیه کنم.»

اما این تنها گل‌آقا نیست که نسبت فقر دست به تکدی می‌زند، بل در کوچه و پس کوچه شهر کابل روزانه با چندین گدا که شامل مردان، زنان و کودکان می‌شوند، روبه‌رو می‌شوی که برای زنده ماندن شان به تکدی مشغول اند.

بنفشه که ۱۶ سال سن دارد، با چهرۀ غمگین و لباس کهنه و پاره پاره که به تن دارد، از شهروندان خیرات طلب می‌کرد، گفت: «عید است، دیگه دختران هم سنم برای عید خوب آماده‌گی گرفته اند و لباس‌های نو می‌پوشن، اما پدرم توان خرید لباس نو را ندارد و پول که هم از این طریق به‌دست می‌‌آوریم، خرج و مصارف خانۀ ما می‌شود، اگر لباس نو بخواهیم، از گرسنگی باز می‌میریم.»

این دختر نوجوان در ادامه می‌افزاید، وقتی به وضعیت بد اقتصادی خانواده‌اش می‌بیند، از خواستن لباس نو، خوراکه‌ها و چکر رفتن صرف نظر می‌کند.

Views: 89

موضوعات مرتبط

تماس با ما

ارسال گزارش

آژانس خبری پژواک علاقمند است تا گزارش های شما را نشر کند. در صورت تمایل با کلیک کردن بر روی این لینک با ما تماس بگیرید.

اپلیکیشن موبایل پژواک

اپلیکیشن پژواک را بر روی تلفن هوشمند خود نصب کنید تا آخرین خبرهای ما را دریافت کنید. بیشتر