بهدلیل خشکسالی شدید در برخی مناطق افغانستان، دهاقین با فشارهای روانی و مشکلات جدی اقتصادی روبهرو هستند؛ شماری از آنان مجبور به ترک مناطق شان شدهاند و از حکومت و جامعۀ جهانی خواستار کمک هستند.
وزارت صحت عامه در حالی از ثبت نزدیک به ۲.۹ میلیون زن و کودک مبتلا به سوءتغذیه در کشور طی یک سال گذشته خبر میدهند که داکتران هشدار میدهند، سوءتغذیه میتواند باعث سقط جنین، سوءاشکال ولادی، کندی رشد جسمی و ذهنی کودکان و حتی شوک و مرگ مادران شود.
شماری از دهاقین در غزنی میگویند که بهدلیل خشکسالی، حاصلات گندم شان در سال جاری بهطور چشمگیری کاهش یافتهاست. آنان از مسؤولین میخواهند که با توزیع تخمهای مقاوم در برابر خشکسالی و ارایۀ سایر کمکها، از آنها حمایت کنند.
باشندهگان قریۀ ببرکتانه در ولسوالی علیشیر خوست میگویند که از سالها به اینسو در منطقۀشان آب آشامیدنی صحی وجود ندارد و به همین دلیل از آب ناپاک رودخانه استفاده میکنند که باعث مشکلات صحی زیادی برای آنان شدهاست.
هفتۀ گذشته، افغانستان، اوزبیکستان و پاکستان توافقنامۀ مطالعات امکانسنجی پروژۀ خط آهن «افغان - ترانس» را امضاء کردند، در ادامهٔ اخراج اجباری مهاجرین افغان از ایران، امروز کمیشنر عالی م.م در امور پناهندهگان به کابل آمد و سازمان ملل ده میلیون دالر کمک نقدی را به مهاجرین اختصاص داد.
خشکسالیهای پیدرپی و پایین رفتن سطح آبهای زیرزمینی، زنان و کودکان را در برخی مناطق شهر کابل واداشتهاست تا برای تهیۀ آب مورد نیازشان، روزانه بشکههای سنگین را از فواصل دور انتقال دهند؛ کاری که به گفتهٔ داکتران، منجر به بیماریهایی چون دیسک کمر، دردهای مفصلی و مشکلات کلیوی شده میتواند.
شماری از متخصصان نسایی ولادی میگویند، بارداری زودهنگام پس از سزارین میتواند سلامت مادر و نوزاد را به خطر اندازد. آنان توصیه میکنند که مادران باید پس از زایمان سزارینی حدود سه سال بین ولادتهای شان فاصله ایجاد کنند تا از پیامدهای خطرناک جلوگیری شود.
در پی افزایش بیسابقۀ اخراج مهاجرین افغان از ایران، هزاران خانواده با دستان خالی به کشور برگشتهاند؛ آنان از حکومت میخواهند برایشان سرپناه و زمینهٔ کار فراهم گردد. از سوی دیگر، آگاهان اخراج اجباری مهاجرین را نقض حقوق بشر میدانند و خواهان اقدام سازمان ملل برای جلوگیری از روند شدند.
برخی از تاجران انگور در کندهار میگویند که پاکستان تعرفههای بلند گمرکی را که در گذشته بر میوههای تازهٔ افغانستان وضع کرده بود، تا هنوز کاهش نداده و این امر آنان را با زیان مواجه ساختهاست؛ این تاجران از امارت اسلامی میخواهند در زمینۀ حل این مشکل اقدام کند.
در گذرگاه پُررفتوآمد اسلامقلعۀ هرات، جایی که غبار مرز با صدای قدمهای خستۀ مهاجرین درهم میآمیزد، چهرههای نگران و نگاههای بیقرار، روایتگر سرنوشتهایی است که نه از روی اختیار، بلکه به اجبار شکل گرفتهاست.
در دشتها و دامنههای خشک و بیسبزۀ کوههای دایکندی، جایی که تا چند سال پیش چراگاههای سرسبز زمینۀ پرورش هزاران رأس مواشی را فراهم میکرد، اکنون گلههای گرسنه و مالداران ناامید، تصویر متفاوتی از زندهگی روستایی را ترسیم کردهاند.
GET IN TOUCH
NEWSLETTER
SUGGEST A STORY
PAJHWOK MOBILE APP