بعد از حدود هفت ماه دوباره به مکتب میرود، اما برای شان گفته میشود که تا امر ثانی به خانه بمانند. بهشته با وجودی که از عملی نشدن وعدههای حکومت شاکی و ناامید است، اما هنوز بیصبرانه منتظر اعلام شروع مکتب است.
یک خبرنگار زن که از سه سال به اینسو به تجارت روآورده، با ایجاد کارگاه تولید لباس زنانه و مردانه برای بیش از ۱۰۰ زن زمینۀ کار و آموزش خیاطی را فراهم کردهاست.
«جنبش اصلی زنان مقتدر افغانستان»، آموزش و تحصیل را حق انسانی و شرعی هر مرد و زن دانسته و میگوید، محروم کردن زنان از حق انسانی، بشری، ساختار سیاسی و اجتماعی نابخشودنی است و باید به این روند، خاتمه داده شود.
یک دکاندار محلی در شهر ترینکوت، مرکز ولایت ارزگان برای ۶۵۰ زن – که اکثر شان بیوه میباشند – زمینۀ کار را فراهم کرده و ماهانه به هر یک آنها از چهار تا ۱۰ هزار افغانی میدهد.
کمیساری عالی سازمان ملل در امور پناهندهگان ، یک بار دیگر در رابطه به وضعیت زنان و دختران در افغانستان ابراز نگرانی کرده و گفته است که این کشور نمیتواند زنان و دختران خود را پشت سر بگذارد.
برخیها مدعی اند که یک نشست خانمها در بامیان، از سوی شماری از زنان مختل شده؛ اما مسؤولان و شاهدان عینی میگویند که این نشست مختل نشده و چند خانم در اخیر برنامه، بنرها را پاره کردهاند.
خانم بسگل که باشندۀ سرتگاب ولسوالی پاتو ولایت دایکندی است و همسرش قربانی جنگهای گذشته شده، اکنون سرپرست هشت فرزند یتیماش است و با مشکلات اقتصادی و بیکسی دست و پنجه نرم میکند.
