کابل ( پژواک،۵سرطان ۱۳۹۵) : کودک ١٥ سالۀ که کارشاقه مانع رسيدن به يگانه هدف درزندگى اش گرديده، ميگويد برخى نهاد ها ورسانه ها با کارهاى نمايشى؛ اطفال درافغانستان را وسيلۀ براى معيشت شان قرارداده است .
اين کودک على نام دارد و٩ بهارزندگى خود را درکناردرس وتعليم به آموزش مهارت هاى تخنيکى موترسپرى کرده است .
علی را دریکی از ورکشاپ هاى ترميم موتردرحالى می يابم که با صورت ، دستها و سیمای چرکین از زیر بدنه موتری با نفس سوخته بیرون میشود .
به گردچشم های این پسرک حاله سیاهی حلقه زده ؛ گویا درون او را درد بزرگی می آزارد ، دستهایش را به همدیگر میزند تا خاکهایش دورشود و لبخند نه چندان محسوسی که روی لبهایش نقش می بندد ، نمایندگی از آن میکند که رضایت دارد تا با اوسرصحبت را بگشایم .
وی نام خود را علی میگوید و می افزاید که از شش سالگی در اینجا کا رمیکند.
او ميگويد، وقتی جدیدا شامل کار شده بود با وسایل میخانیکی در دکان بازی میکرد، چندین سال به خاطر اینکارش لت و کوب شده ودرد سیلی های داغ را برگونه های کوچکش احساس کرده است.
درحاليکه درد ونگرانى درسيماى على کاملا هويدا بود به صحبت هايش ادامه داده گفت، اینک با تحمل درد و اندوه فراوان و استشمام بو های زننده موبلایل و تیل های دیگرمسموم کننده کاررا بهتر از دیگر شاگردان فرا گرفته و اینک در برابر آن ، صاحب یکمقدار مزد بخور ونمیر شده است.
علی میگوید ۱۵سال دارد و متعلم صنف هشتم مکتب وزیرمحمد اکبرخان است، با مادر و چهار عضو دیگر فامیلش که از وی کوچکتر اند دریک خانه محقردر شهرارا کابل در بدل پنجهزار افغانی کرایه ماهوارخانه بود و باش دارند .
وی درحاليکه لبخند مليحى روی لبهایش نمايان بود افزود که به مشکل پول کرایه خانه و معیشت خانواده اش را فراهم میکند .
این پسر که يگانه نان آورخانواده اش ميباشد ومیخواهد در آینده انجنیر شود به آژانس خبری پژواک گفت : (( نسبت تراکم کارها و مسوولیت های کاری غیر ممکن است تا به هدف خودش برسد .))
علی درادامه گفته هايش ازبرخى نهاد ها ورسانه ها که کارهاى شان درقبال اطفال کشورنمايشى است گلايه دارد .
اين پسرک ازرسانه ويا نهادى ياد نکرد اما با زبان کودکانه ای خود گفت : (( ميگن اى دفترا پول زياد ازخارجى ها ميگيرن تا به کودکاى افغانستان کمک کنن اما هيچ کارنمى کنن. ))
login or register a new account.
