فيض آباد(پژواک، ١٦ جدى ٩٩): شماری از صنعت کاران در بدخشان می‌گویندکه نسبت نبود بازار، عدم حمایت از پیشه روان، بازار تولیدات محلی در این ولایت شکسته ور شده و صنایع محلی به خطر نابودی کامل روبرو است.
اما مسؤولان ادارۀ اقتصاد بدخشان می‌گویند، حمایت از صنایع دستی محلی و احیای دوربارۀ آن در پلان انکشافی اقتصاد محلی بدخشان گنجانیده شده است و بر اساس آن برنامه‌های را در حمایت از صنایع دستی، عملی می‌کنند.
شماری از زنان پیشه ور نیز از نبود بازار و عدم حمایت دولت شکایت دارند؛ آنان می‌گویند که نبود بازار برای تولیدات صنايع دستی، آنها را از ادامۀ کار دل سرد ساخته است.
ضیاگل عالمی ٣٨ ساله ١٢ سال است که مصروف تهیه صنایع مختلف دستی است، می گوید که بیش از ١٨٠ کارمند دارد و در بخش های گل دوزی، جاکت بافی، یخن دوزی وماسک دوزی فعالیت می کند .خانم عالمی گفت که نبود جاى مناسب براى توليدات، نبود بازارمناسب براى فروشات شان را از مشکلات عمده در مقابل صنعت کاران خواند واز مسوولين خواست که يک جاى مناسب براى زنان تجارت پيشه اختصاص بدهد.
در همين حال نادیه سادات، مسؤول یکی از نهادهای صنايع دستى زنان در بدخشان به پژواک گفت:« متأسفانه بازار ما بسیار ضعیف است، تولیدات ما هیچ بازار ندارد، از دولت می‌خواهیم که ما را در این راستا حمایت کند، صنایع دستی ما وقت گیر است و هزینۀ زیاد بر مى دارد اما اقتصاد مردم بسیار ضیف است و علاقه مندی چندانی به این صنایع ندارند باید برای صنایع دستی در خارج بازار یابی شود.»
صنعت مس گرى نيز در بدخشان درحال رکود است.
محمد دلاوريک تن ازمس گران در شهر فيض آباد به آژانس خبرى پژواک گفت که صنعت مس گرى دربدخشان درگذشته ها بازار خوبى داشت و از شهرت خاص برخوردار بود اما اخيراُ درحال رکود قرار گرفته است.
موصوف يگانه مس فروشى است که در کوچۀ مسگرى شهر فيض آباد ولايت بدخشان به کارش ادامه داده است.
دلاور مى گويد که ازسال های دور مصروف اين پيشه مى باشد که در گذشته ها از طريق آن عايد خوبى نيز داشت اما طى سال هاى اخير نسبت کم عايداتش کاهش پيدا کرده است. او از نبود بازار و بی مهری دولت نسبت به اين صنعت اظهار نا نگرانى می‌کند و می‌گوید که برای رونق دهی پیشه مس‌گری دولت کاری نکرده است.
موصوف افزود:«کار و بار ضعیف شده است و ما پول نداریم که یگان کاری دیگر را انجام بدهیم اگر یک روز کار بود ده روز دیگه نیست، ما مجبوریم که سیریم یا گشنه قناعت کنیم؛ حکومت هم آن قدر مهربان نیست که از پیشۀ ما حمایت کند.»
منابع ياشده از حکومت مى خواهند که در قسمت تهيه جاى، رشد صنايع دستى، بازاريابى براى توليدات شان و فراهم نمودن قرضه ها و مسلکى شدن صنعت کاران توجه نمايد تا از صنايع از حال رکود به سمت پيشرفت بروند.
محمدحسین الهی ، یکتن از آگاهان امور اقتصادی در بدخشان می‌گوید، رشد و توسعه و حمایت از صنایع محلی افزون بر اینکه نیازمندی‌های مردم را از منابع محلی تأمین می‌نماید در توسعه اقتصاد محلی که سنگ بنای اقتصاد ملی را تشکیل می‌دهد نیز کمک می‌کند.
به گفتۀ وى، عدم حمایت دولت و نبود برنامه‌های منظم حمایوى از صنعت‌های محلی سبب شده است تا این صنعت‌ها به خطر نا بودی روبرو شود.
در گذشته صنایع محلی از قبیل چرم‌گری، نجاری، دیگ ریزی، بافنده‌گی، گل دوزی، الاچه بافی و دیگر صنایع در بدخشان وجود داشت و مردم اقتصاد خود کفا داشتند و نیازمندی‌های شان را از طریق تولیدات محلی رفع می‌کردند؛ با تأسف نسبت عدم پالیسی‌های مشخصی حمایوی از طرف دولت‌ها، این صنایع حمایه نشدند و سر انجام رو به زوال گرایید.
با این حال عبدالحسیب دقیق، رییس اداره اقتصاد بدخشان تداوم پیشه‌های سنتی را برای انکشاف اقتصاد محلی مؤثرمی‌داند و بر حمایت دولت از این پیشه تاکید می‌کند.
به گفتة دقیق، ادارۀ اقتصاد بدخشان بر اساس پلان انکشافی اقتصاد محلی در همکاری با نهادهای کمک کننده برنامه‌های روی دست دارد که با عملی شدن آن صعنت‌های محلی از خطر نابودی نجات داده می‌شوند.
وى افزود: « ریاست اقتصاد بدخشان، خوشبختانه علاوه از اینکه یک پلان انکشافی ولایتی دارد، در پهلوی آن یک پلان انکشاف اقتصاد محلی دارد که در آن توجه به تولیدات محلی بیشتر فوکس شده است و مزایای و مزیت‌های که در سطح بدخشان است از توریزم گرفته تا صنایع دستی در پلان انکشاف اقتصاد محلی شامل شده است که خوشبختانه برای احیای این صنایع در تفاهم با مؤسسات، مقام ولایت، اداره ها و نهادهای تجارتی پلان خوبی را برای احیای این صنایع گرفتیم. »
مقام های محلی بدخشان می‌گویند که جلوگیری از رکود صنایع محلی در صدر برنامه‌های آنها قرار دارد و در تلاش اند تا با فعال نمودن هسته‌های در آمدزای داخلی به توسعة اقتصاد محلی کمک نمایند.
