کابل (پژواک، ۲۴ سنبله ۱۴۰۵): ادارۀ ملی احصائیه و معلومات میگوید که برای نخستینبار شبکۀ سرکهای افغانستان ارزیابی شده و بر اساس آن، مجموع طول این شبکه ۲۴۵ هزار و ۷۲ کیلومتر تثبیت شدهاست.
ادارۀ ملی احصائیه و معلومات امروز در اعلامیهای گفتهاست که این اداره با استفاده از معلومات جغرافیایی، برای نخستینبار شبکۀ سرکهای افغانستان را ارزیابی کرده که بر اساس آن، مجموع طول سرکهای کشور ۲۴۵ هزار و ۷۲ کیلومتر تثبیت شدهاست.
منبع میافزاید که بر اساس ارزیابی و تحلیل ریاست عمومی معلومات جغرافیایی این اداره، از مجموع شبکۀ سرکهای کشور ۱۸ هزار و ۲۴۱ کیلومتر، معادل ۷.۴ درصد، سرکهای پخته و ۲۲۶ هزار و ۸۳۱ کیلومتر، معادل ۹۲.۶ درصد، سرکهای خامه است.
در اعلامیه آمدهاست که این ارزیابی به هدف ارايۀ یک تصویر جامع و واحد از شبکۀ سرکهای کشور انجام شدهاست.
منبع نوشتهاست که معلومات مربوط به شبکۀ سرکها از منابع مختلف، از جمله وزارت فواید عامه، وزارت احیا و انکشاف دهات، سایت دادههای جهانی (OSP) و از طریق بررسی تصاویر ماهوارهای جمعآوری و تحلیل شدهاست.
بر اساس یافتههای این ارزیابی، بخش بزرگی از شبکۀ سرکهای کشور هنوز هم از سرکهای خامه تشکیل شده و از نظر میزان و سهم سرکهای پخته، تفاوت قابل توجهی میان ولایتها وجود دارد.
منبع گفتهاست که کابل در مقایسه با سایر ولایتها، با داشتن ۴ هزار و ۸۴ کیلومتر، بیشترین سرک پخته را دارد، در حالی که نورستان با ۱۲ کیلومتر سرک پخته، کمترین میزان را داراست.
از نظر سهم سرکهای پخته در مجموع شبکۀ سرکهای ولایتها، کاپیسا با داشتن ۲۵.۱ درصد سرک پخته در بالاترین سطح و ولایتهای دایکندی و غور با ۰.۵ درصد سرک پخته، در پایینترین سطح قرار دارند.
همچنان در جریان این ارزیابی، ۴ هزار و ۷۴۷ پل بزرگ و کوچک، ۸ هزار و ۶۸۱ پلچک و ۸۵۴ محل عبور سیلاب تثبیت و شناسایی شدهاست.
این اداره نوشتهاست که علاوه بر این، ۱۶ پل تخریبشده و ۲۴۹ محل که نیاز به ساخت پل دارند نیز در شبکه سرکهای کشور شناسایی شدهاند.
از سوی دیگر، میزان دسترسی باشندهگان روستایی به شبکۀ سرکها نیز ارزیابی شدهاست. براساس معیار فاصلۀ دو کیلومتری، حدود ۴۱ درصد باشندهگان روستایی به سرکهای پخته، ۶۳ درصد به سرکهای عمومی و ۹۶ درصد به مجموع شبکه سرکها دسترسی دارند.
ادارۀ ملی احصائیه و معلومات گفتهاست که نتایج این ارزیابی همچنان تفاوت قابل توجهی در میزان دسترسی میان ولایتها را نشان میدهد و میتوان از آن برای شناسایی مناطقی که به توسعه و بهبود زیربناهای ترانسپورتی نیاز دارند، استفاده کرد.
