شهرکابل) پژواک، ١٥ عقرب٩٠): خانمى که در شفاخانه بستر است و نمى تواند در جشن عيد با فاميلش باشد، اشک از چشمانش جارى شد و گفت: “دلم مى خواهد که در عيد، با اولادايم باشم؛ نمى فامم که اولادايم چطورکنن؟ پدرشان هم کتى مه مى باشه.”
اين خانم ٤٥ ساله، نوربى بى نام دارد و در شفاخانۀ عاجل ابن سيناى کابل بستر است و مثل اکثر مردم، علاقه دارد که جشن عيد را يکجا با اعضاى فاميل و دوستان خود تجليل کند؛ اما بيمارى مانعش مى شود.
عيد قربان و عيد سعيد فطر، دو جشن بزرگ مسلمانان در سال است که سه روز ادامه پيدا مى کند و طی آن، مردم با پوشیدن بهترین لباس خود، پس از اداى نماز عيد، به دید و بازدید و جشن و خوشى می پردازند.
در عيد قربان که امسال به تاريخ ١٥عقرب آغاز مى شود و يک روز قبل از آن، روز عرفات است، مسلمانان فريضۀ حج را ادا مى کنند و در کنار زايرين بيت الله شريف، اکثر مسلمانان در سراسر جهان در این روز؛ گوسفند، گاو یا شترى را قربانی کرده و گوشت آنرا بین همسایگان و مستمندان تقسیم میکنند.
نوربى بى که باشندۀ ولسوالى ورس ولايت باميان است و براى تداوى سردردى شديد، از مدت يک ماه به اين طرف در شفاخانۀ ابن سينا بستر مى باشد، گفت که در عيدهاى گذشته، دست هاى اولادهاى خود را خينه مى کرد و لباس عيد آنها را آماده مى نمود.
خينه کردن دست ها، يکى از رسوم عيد در افغانستان است که خانم ها و دختران، در شب عيد آنرا با خوشى انجام مى دهند.
نوربى بى که از سردردى شديد شکايت داشت و نخواست که بيشتر صحبت کند، افزود: سه دختر و سه پسر دارم، که درحال حاضر نزد مادرکلان خود مى باشند.
خانم يادشده که به تاريخ ١١عقرب با پژواک صحبت مى کرد، از روش داکتران شفاخانه، ابراز رضايت نمود اما گفت: “ازخدا مى طلبم که زود مره و ديگه مريضاره جور بسازه که به خانه وجاى خود بريم.”
در کنار نوربى بى، شمار ديگر از بيمارانى که در شفاخانه ها بستراند نيز از اينکه نمى توانند در عيد با فاميل و دوستان شان باشند، رنج مى برند.
هيلى ٢١ ساله محصل سال چهارم پوهنځى روانشناسى پوهنتون کابل که نسبت مشکل اپندکس، به تاريخ ١١ عقرب به شفاخانۀ استقلال مراجعه نموده بود و انتظار عمليات جراحى را داشت، گفت: “ناراحت استم که در عيد، با فاميل و دوستانم بوده نميتانم؛ اما مه آرزو مى کنم که فاميل و هموطنانم عيد را به خوبى و خوشى سپرى کنند.”
محمد يعقوب ٢٥ ساله باشندۀ ولسوالى بگرام ولايت کاپيسا، شخص ديگرى است که از اثر سوختگى ناشى از انفجار تانکر تيل در نزديکى ميدان هوايى بگرام، از مدت پنج روز به اين طرف در شفاخانۀ استقلال کابل بستراست و نمى تواند در خوشى هاى عيد، با فاميل و دوستانش باشد.
اما وى به دست ها و ساير قسمت هاى وجودش که سوخته است، اشاره نموده، گفت: “به حالتى گرفتار شديم که نه درفکر عيد استم و نه در فکر قربانى.”
در انفجار تانکر تيل ناشى از ماين چسپکى و انفجار ديگرى بعد از آن، که به تاريخ ٤ عقرب سال روان به وقوع پيوست، پنجاه تن کشته و زخمی شدند.
محمد يعقوب افزود: “اميدواراستم که مه و تمام مريضانى که در اينجه هستيم، جورشويم و پيش فاميل هاى خود بريم.”
موصوف نيز از کارکنان اين شفاخانه، اظهار قدردانى نمود و گفت که با دلسوزى و حوصله مندى، براى مريضان خدمات عرضه مى کنند.
شمارى از بيماران داخل بستر که از اشتراک در مراسم عيد محروم اند، آرزو دارند که مسوولين، در روزهاى عيد، زمينۀ آمدن اعضاى فاميل بيماران به شفاخانه ها را مساعد سازند.
محمد ابراهيم ٥٥ ساله باشندۀ کلنگار مربوط مرکز لوگر که از اثر عمليات جراحى گرده، در شفاخانۀ استقلال بستر است گفت: رنج مى برم از اينکه نمى توانم در روزهاى عيد، با اعضاى فاميل خود باشم.
وى افزود که مى خواستم در عيد به خانۀ خود بروم؛ اما داکتران اجازه نداده اند.
وى علاوه کرد: “خواست مه و ديگر مريضان، اين است که در روزهاى عيد، اجازده داده شود تا مردم در شفاخانه ها از مريضان خود ديدن کنند.”
اين درحالى است که درشفاخانه ها، همه روزه وقت ملاقات بيماران معين مى باشد.
قرار معلومات وزارت صحت عامه، تمام شفاخانه هاى بستردار، در روزهاى عيد نيز به طور ٢٤ ساعته فعاليت خواهند داشت و مريضداران، مى توانند در اين روزها از بيماران ديدن کنند.
به اساس معلومات منبع، درسطح شهر کابل ١٦ شفاخانۀ دولتى و٣٠ شفاخانۀ خصوصى فعاليت دارد.
