<p>کابل ( پژواک ٦ جدى ٩٠): در سال جارى ميلادى ٨٠ مورد خشونت در برابر خبرنگاران در افغانستان ثبت شده است که در مقايسه به سال گذشته، ٣٨ فيصد افزايش را نشان ميدهد.</p>
<p>اين مطلب را صديق الله توحيدى مسوول اداره حمايت از رسانه هاى آزاد (نى ) حين پخش گزارش سالانه در يک نشست خبرى در کابل ابراز کرد.</p>
<p>وى گفت که طى رويداد هاى جداگانه در سال ٢٠١١ ميلادى، سه خبرنگار کشته شده، شش تن مجروح، ٣٣ تن مورد لت و کوب قرار گرفته، دو تن بازداشت، ٢١ تن تهديد شده و ١٥ تن ديگر توهين شده اند.</p>
<p>قرار معلومات منبع، خبرنگاران کشته شده مشمول احمد اميد خپلواک خبرنگار آژانس خبرى پژواک، فرهاد تقدسى فلمبردار تلويزيون ايرانى (press) و جعفر وفا خبرنگار راديو کله گوش لغمان ميباشند.</p>
<p>وى افزود که خبرنگار آژانس خبرى پژواک، حين حمله طالبان بر ساختمان راديو تلويزيون ملى در ولايت ارزگان، در تيراندازى نيروهاى آيساف کشته شد.</p>
<p>وى ميگويد که تقدسى در اثر اصابت راکت شليک شده از طرف طالبان بر دفتر تلويزيون ياد شده در کابل، سکته مغزى کرد و جعفر وفا در انفجار ماين کنار جاده کشته شد.</p>
<p>قرار اظهارات منبع، از جمله ٨٠ مورد خشونت عليه ژورناليستان، ٤٩ مورد آن از طرف دولت، ٩ مورد از طرف طالبان مسلح، ٤ مورد از طرف نيروهاى ناتو و ١٨ مورد ديگر از طرف اشخاص ناشناس صورت گرفته است.</p>
<p>توحيدى بدون ارايه معلومات بيشتر گفت که سال گذشته ٥٨ مورد خشونت عليه خبرنگاران در کشور ثبت شده بود.</p>
<p>متن مکمل گزارش اداره نى در مورد خشونت عليه خبرنگاران طى سال جارى ميلادى را اينجا ديده ميتوانيد.</p>
<p>اداره نى از دولت افغان، ادارات حمايت از خبرنگاران و جامعه جهانى خواست تا از خبرنگاران افغان حمايت نموده و اجازه ندهند تا معاملات سياسى دستآورد هاى ده ساله خبرنگاران را آسيب برساند.</p>
<p> وى از خبرنگاران نيز خواست تا به منظور تنظيم هرچه بهتر کار هاى شان، از طريق اتحاديه هاى خبرنگاران براى دفاع از حقوق شان تلاش نمايند.</p>
<p>شمارى از خبـرنگاران از مشکلات در برابر شان شاکى اند.</p>
<p>مسعود حسينى خبرنگار آژانس خبرى فرانس پرس ميگويد که چندى قبل در مسير سرک دارالامان مورد لت و کوب و برخورد نادرست پوليس قرار گرفته است.</p>
<p>حسينى ميگويد که مصروف تهيه گزارش از يک حمله انتحارى در مسير سرک دارالامان بود که منجر به کشته شدن يک تعداد سربازان امريکايى گرديد، اما نيروهاى امنيتى خبرنگاران را به محل واقعه اجازه نميدادند.</p>
<p>حسينى ميگويد که براى اخذ معلومات دقيق در مورد واقعه تلاش ميکرد که با اين مشکل مواجه شد.</p>
<p>وى افزود: (( يک پوليس بدون کدام دليل بر من قسمى حمله کرد که گويا من کدام مجرم هستم، با تفنگ مرا زد، جمپرم را پاره کرد، الى يک ساعت دستم بى حس بود. ))</p>
<p>وى ميگويد که يک قوماندان پوليس در همان روز خبرنگاران را خيلى توهين کرد و حتى آنها را سگ خطاب کرد.</p>
<p>ميرويس جلالزى يک خـبرنگار ديگر ميگويد که مشکلات براى خبرنگاران بيشتر از ديگران از طرف اشخاص دولتى ايجاد ميشود.</p>
<p>وى افزود: (( ما نسبت به هر کسى ديگر، طالبان، حقانى، کدام گروه ديگر، اردوى ملى و يا پوليس ملى، از اداره امنيت ملى هراس داريم، زيرا از محلات آنها ،عکس بردارى کرده نميتوانيم، اظهارات کسانى را که عليه آنها حرف ميزنند، ثبت کرده نميتوانيم. ))</p>
<p>به گفتۀ وى، اگر تهديد ها عليه خبرنگاران چنين ادامه داشته باشد، وضعيت خبرنگاران بدتر از اين خواهد شد.</p>
<p>راضيه کشتگر سرورى خبرنگار تلويزيون آريانا ميگويد که دولت وعده حمايت از خبرنگاران را مينمايد، اما آنرا عملى نميکند.</p>
<p>سرورى افزود که مشکلات در برابر زنان ژوناليست خيلى زياد است و زمانيکه آنها براى تهيه گزارش از دفتر خارج ميشوند، مردم آنها را به ديده خوب نمى نگرند.</p>
<p> به گفتۀ وى، اگر خشونت در برابر خبـرنگاران به همين شکل ادامه داشته باشد، آزادى رسانه ها در کشور به سمت نابودى حرکت خواهد کرد.</p>
