شهرکابل (پژواک،٨ثور٩١): رييس جمهور حامدکرزى ميگويد که افغانستان، به اهداف جهاد در بعضی جاها دست يافته و جهت رسيدن به اهداف ديگر آن، در تلاش است.
حامدکرزى در محفل بزرگداشت از بيستمين سالگرد پيروزی جهاد مردم افغانستان (هشتم ثور) که در قصر سلام خانۀ رياست جمهورى برگزارشد، با ذکر اين مطلب اظهار اميدواری نمود که ملت افغانستان، به اهداف جهاد که همانا آزادی، صلح، امنيت، ترقی و رفاه افغانستان بود، برسد.
درخبرنامه اى که از سوى دفتر سخنگوى رياست جمهورى، به آژانس خبرى پژواک مواصلت نموده، آمده است که رييس جمهور کرزی در اين محفل افزود: “جای افتخار است که امروز از پيروزی جهاد افغانستان که در اثر قربانی، شهادت و جانفشانی مردم ما به دست آمده است، يادبود به عمل می آوريم.”
وى ابراز اميدوارى کرد که ملت افغانستان در سعادت و امن، با خود و ديگران و بی نياز از کشورهای بيرونی، به بازوی پرتوان خويش به دست اولاد وطن، آيندۀ خود را بسازد و انشاءالله آن روز، رسيدنى است و ملت افغانستان، به طرف آن قدم های استوار گذاشته است.
در اين محفل، مقامات بلندرتبۀ دولتى به شمول معاون اول رياست جمهوری، رؤسای مجلسين شورای ملی، شماری از رهبران جهادی، اعضای کابينه، قاضی القضات، لوی څارنوال، رييس و اعضای شورای عالی صلح، رييس و اعضای کميسيون نظارت بر تطبيق قانون اساسی، رييس و شماری از اعضای شورای سرتاسری علمای افغانستان و تعداد ديگر حضور داشتند.
همچنان در محفل، شماری از اعضای مجلسين شورای ملی، رييس و اعضای کميسيون مستقل انتخابات، رييس ادارۀ عالی نظارت بر تطبيق ستراتيژی مبارزه با فساد اداری، عده يی از جنرالان و افسران عالیرتبۀ قوای مسلح و مهمانان خارجی نيز شرکت کرده بودند.
اين درحالى است که وزارت دفاع ملى، قبلاً گفته بود که از هشت ثور (سالگرد پيروزى مجاهدين)، به شکل با شکوه تجليل ميشود؛ اما يکروز قبل از هشتم ثور اعلام کرد که ازاين روز، بنابرفيصلۀ شوراى امنيت ملى، به گونۀ مختصر تجليل صورت ميگيرد.
از اين روز همه ساله تجليل به عمل مى آمد؛ اما چهار سال قبل بعداز آنکه مراسم هشتم ثور در مقابل مسجد عيدگاه کابل، به اثر حملۀ مخالفان مسلح دولت مختل شد و رئيس جمهورحامد کرزى و اشتراک کنندگان ديگر، محل جشن را ترک نمودند تا حال، مراسم به شکل با شکوه تجليل نميشود.
مجاهدين در هشتم ثور سال ١٣٧١ بعد از سقوط حکومت داکتر نجيب الله آخرين زمامدار طرفدار شوروى سابق، وارد کابل شدند و زمام امور را به دست گرفتند.
گرچه مردم که از سالهاى طولانى از طرف قشون سرخ شوروى و هواداران آنها رنج هاى گوناگون را تحمل کرده بودند، به حکومت مجاهدين اميدهاى زيادى داشتند؛ اما اين آرزوها برآورده نشد.
در نخستين دور حکومت مجاهدين، تنظيمهاى جهادى با هم درگير شدند و اين جنگها تا سال ١٣٧٥ ادامه داشت، که در نتيجۀ آن هزاران تن از شهريان کابل کشته شدند و ضربات شديد و جبران ناپذير به اقتصاد کشور وارد گرديد.
اما مجاهدين، اين جنگها را ناشى از پلان ها و مداخلات شمارى کشورها ميدانستند.
