زبان

کابل ( پژواک ٣جوزا ٩١) : شمارى از افغان ها مى گويند که نتايج نشست شيکاگو، خلاف انتظار مردم بود،زيرا اشتراک کننده گان کمک هاى خود را با افغانستان مشخص نکردند، اما تعداد ديگرى اين نشست را اميدوار کننده براى کشور شان مى دانند .

نشست سران ناتو در شهر شيکاگوى ايالات متحده امريکا به تاريخ ٢٠ و ٢١ مى به اشتراک مقام هاى ٦٠ کشور و سازمان بين المللى تدوير يافت.

در اين نشست فيصله شد که تا اواسط سال ٢٠١٣ ،مسووليت تمام عمليات هاى نظامى به نيروهاى افغان سپرده مى شود و نيروهاى خارجى مستقر در کشور، تا ختم سال ٢٠١٤ افغانستان را ترک خواهند کرد.

حکومت افغانستان گفته است که بعد از سال ٢٠١٤ تا ٢٠٢٤ ميلادى؛ همه ساله براى تمويل نيروهاى افغان به ٤،١ ميليارد دالر امريکايى نياز مى باشد .

در اعلاميه کنفرانس شيکاگو تذکر رفته است، افغانستان خواهد توانست در سال ٢٠١٥ از جمله پول يادشده ٥٠٠ ميليون دالر را بپردازد و با افزايش سالانه عوايد دولت ، افغانستان در ختم سال ٢٠٢٤ توانايى پرداخت تمام مصارف نيروهاى نظامى خود را خواهد داشت.

دراعلاميه آمده است که جامعۀ جهانى، کمک هاى خود را تا سال ٢٠٢٤ مطابق با افزايش عوايد دولت افغانستان کاهش خواهد داد.   

داکترعبدالسلام جلالى متخصص امراض ارتوپيدى در کابل در مورد نشست يادشده به آژانس خبرى پژواک گفت : ” چيزى که مردم افغانستان از اين کنفرانس انتظارداشتند؛ اما چنين نتيجه اى درپى نداشت . متاسفانه که اشتراک کنندگان اين کنفرانس نشستند و خوردند وبرخاستند اما همه گفتند که ما افغانستان را تنها نمى مانيم ولى معلوم نشد که چى قسم تنها نمى مانيم ؟ بايد درختم کنفرانس کمک ها به طور قطعى اعلان مى شد . ” 

به گفتۀ جلالى،  بايد در شيکاګو براى  تجهيز و آموزش نيروهاى افغان به خصوص نيروهاى هوايى و در بخش هاى  اقتصادى ، بازسازى وغيره تعهدات مشخص صورت مى گرفت .

به باور وى ، علت عمده اين که جامعه جهانى دراين کنفرانس تعهدات مشخصى نداشتند اين است که فساد ادارى به شکل گسترده در افغانستان موجود است  و جامعه جهانى نسبت به حکومت افغانستان بى باور شده است .

به گفتۀ وى، در صورتى که حکومت افغانستان؛ اقدامات لازم براى از بين بردن فساد ادارى انجام ندهد،     جامعه جهانى با افغانستان کمک نخواهد کرد.   

محمد اکبررانندۀ تکسى در شهر کابل نیز مى گويد که اشتراک کننده گان نشست شيکاگو بايد در جريان کنفرانس کمک هاى خود را با افغانستان مشخص مى کرد .

به گفتۀ وى ،بر وعده هايى که در شيکاگو در قسمت همکارى کشورها بعد از سال ٢٠١٤ با افغانستان صورت گرفته، بى باور مى باشد . زيرا در صورت وجود فساد ادارى در کشور، جامعه جهانى به کمک هاى خود با اين کشور ادامه نخواهد داد.

محمد يار مسوول بنياد فرهنگى بينوا در کندهارميگويد که براى عملى ساختن تصاميم چنين کنفرانس ها درمورد افغانستان، تضمين وجود ندارد .

وى افزود که قبلا نيز کنفرانس هاى بين المللى درمورد افغانستان برگزار شده  بود، اما براى کشور پيامد مثبتى درپى نداشته است.

اما به باور موصوف،  نکته قابل مکث اين است که برگذارى چنين کنفرانس درمورد افغانستان مبين اين است که افغانستان براى جامعه جهانى، داراى ارزش خاصى مى باشد .

به گفتۀ يار ، با آن که درکنفرانس شيکاگو تعهد روشن براى کمک با افغانستان صورت نگرفته؛ اما با آنهم   افغانها اميدوارند که جامعه جهانى افغانستان را تنها نمى گذارند .

يار حمايت کنفرانس شيکاگو را از واگذار ى تمام مسووليت هاى امنيتى به افغانها تا اواسط سال ٢٠١٣ نکته مهم ميداند زيرا به گفتۀ او، حساسيت افغانها درمقابل نيروهاى خارجى بيشترشده است .

به  گفتۀ وى ، نيروهاى خارجى درجريان عمليات نظامى اصول بين المللى را زيرپا مى کنند ، افراد ملکى را به قتل مى رسانند و اين عمل آنها  سبب  نگرانى شديد افغانها مى گردد .

به باور او  در صورتى که  مسووليت هاى جنگى واقعا به افغانها واگذار گردد ، حساسيت هاى موجود از ميان خواهد رفت  وفاصلۀ که درحال حاضر، ميان حکومت ومردم ايجاد شده کاهش مى يابد.  

زبيده خياط ، باشنده ولسوالى کودنک ولايت فراه مى گويد که بايد درکنفرانس شيکاگو کمک ها مشخص ميشد وعده ها قطعى مى بود .

به عقيده وى، علت عمده عدم اعلان کمک ها درکنفرانس شيکاگو موجوديت فساد در حکومت فعلى و بى باورى جامعه جهانى نسبت به حکومت افغانستان مى باشد .

موصوف از حکومت افغانستان مى خواهد که با فساد ادارى به طور جدى مبارزه نمايد تا بتواند که اعتماد از دست رفته مردم اين کشور وجامعه جهانى را دوباره به دست بياورد.

منبع خاطر نشان کرد که کمک هاى جامعۀ جهانى با افغانستان  نه تنها به نفع افغانستان بلکه به نفع تمام دنيا مى باشد. زيرا قطع کمک ها درافغانستان، سبب افزايش ناامنى ها در کشور،منطقه وحتى درسطح جهان شده مى تواند .

زبيده درپايان صحبت هايش درحالى که از جامعه جهانى خواست که به وعده هاى خود وفا کنند و به کمک هاى خود ادامه دهند افزود که در صورت وجود فساد ادارى در کشور، جامعۀ جهانى به کمک هاى خود با افغانستان ادامه نخواهد داد.

وى علاوه کرد :”به حيث يک زن افغان، از حکومت خود مى خواهم رشوت خوران را ازچوکى پس کنه ، کسانى که ديندار وشريف هستند،  مقرر کنه و از رشوت خوران مى خواهم که ازخدا (ج ) بترسن، جيب هاى خوده بسته کنن و ديگه حق مردم مار را نخورن . ”    سيد حيات الله باشنده پل علم  لوگر مى گويد که  اشتراک کننده گان کنفرانس شيکاګو؛ بايد کمک هاى خود را با افغانستان مشخص مى کرد .

 منبع علاوه کرد : ” ازاين کنفرانس ها وبرنامه ها بـسيار زياد روى کار شده؛ ولى نتايج خوبى هم نداشته چراکه حکومت افغانستان هيچ شفاف نبوده وهيچ کارى به نفع مردم نکرده است “

يک مرد ٤٥ ساله که درسال هاى جنگ يک دست خود را اثرانفجار ماين ازدست داده است ودرجوار باغ زنانه شهرکابل مصروف سگرت فروشى مى باشد، گفت که هيچ اميدى ندارد که وضعيت افغانستان بهترشود ، زيرا نسبت به جامعه جهانى و دولت افغانستان بى باور است !

 وى که خود را معرفى نکرد، افزود : ” شیکاگو را چه کنم، روز به وضعيت اقتصادى مردم خراب ميشه ؛ ناامنى است ، چه نظر بتيم در مورد شيکاگو. “

اما شمارى از مردم کنفرانس شيکاگو را قناعت بخش مى دانند.

مرحبا که در منطقه کلوله پشته خوراکه فروشى دارد، مى گويد ، وعده همکارى جامعۀ جهانى با افغانستان در ده سال بعد از سال ٢٠١٤  در شيکاگو  اميدوارکننده است.

اما وى مى گويد که درده سال يادشده بايد دولت افغانستان درجهت بهبود وضعيت اقتصادى مردم وخودکفايى افغانستان برنامه هاى وسيع چون ايجاد فابريکه هاى توليد برق وغيره را  روى دست گيرد تا افغانستان درآينده از احتياج ديگران رهايى پيدا کند.

محمد حسين ٦٠ ساله  باشنده ولسوالى کوهستانات ولايت سرپل مى گويد : ” بسيار خوش استيم که خارجى ها به افغانستان کمک مى کنند ، يک آرزو دارم که آرامى شوه ومردم آرام شون؛ ديگه هيچ چيزى ازشان نمى خواهيم . “

زرغونه ترابى ١٩ ساله باشنده ولسوالى سرروضه پکتيکا مى گويد: “تاجايى که ارزيابى کرديم کنفرانس شيکاگو نتيجه خوبى درپى داشت و جامعه جهانى يک بارديگر وعده کردند که درده سال آينده نيز افغانستان را تنها نمى گذارند .”

صفى الله محصل پوهنځى اقتصاد پوهنتون خصوصى الفلاح در شهر جلال آباد  تدويرکنفرانس شيکاگو را براى افغانستان مفيد خواند .

صفى الله ميگويد : ” برگذارى کنفرانس بين المللۍ شيکاگو براى افغانستان نسبت به امضاى سند ستراتيژیک با امريکا با ارزش تر ميباشد . “

موصوف، درحاليکه تعهد همکارى جامعه جهانى را براى ده سال آينده با افغانستان اقدام نيک خواند اظهار اميد وارى کرد که افغانها   ده سال بعد، بتوانند تمام مشکلات شانرا بدون حمايت خارجى ها حل نمايند .

محمد الله ناصر يکتن از باشندگان شهرغزنى مى گويد که درکنفرانس شيکاگو يک سلسله وعده ها  براى افغانستان صورت گرفت که به نفع افغانستان مى باشد .

موصوف مى گويد زمانى که مسووليت هاى امنيتى به دست نيروهاى امنيتى افغان سپرده شود؛ بايد مردم افغانستان درپهلوى نيروهاى نظامى کشور قدم به قدم ايستاده شوند .

به گفتۀ او ناامنى هاى موجود درکشور به دليل موجوديت نيروهاى خارجى درکشور مى باشد .

 محمد الله ناصرباشنده شهرغزنى درمورد نشست شيکاگو گفت که خروج نيروهاى خارجى در سال ٢٠١٤ مژده صلح و ثبات براى افغانستان مى باشد زيرا ناامنى هاى موجود ناشى از حضور خارجى ها در کشور مى باشد.

به باوروى ، بعد از خروج نيروهاى خارجى از افغانستان ، افغان ها از نيروهاى امنيتى خودحمايت خواهند کرد و طالبان نيز حاضر به مصالحه خواهند شد.