کابل (پژواک،٢٦سنبله ٩٢): نقش جوانان به ويژه محصلين، بر ختم جنگ و تامين صلح از طريق همبستگى و وحدت سازنده بوده و محصلين، منبع بزرگى اند که ميتوانند روى موضوع صلح به طور اکادميک کار کنند.
اين گفته درمحفلى که ازسوى انجمن محصلين افغانستان با اشتراک صدها تن به شمول اراکين دولتى، استادان و محصلين امروز در کابل داير شد، بيان گرديد.
ثريا پيکان معين وزارت کار، امور اجتماعى و شهدا و معلولين گفت که اين محصلين هستند که در همه مسايل، کشورها دولتها و حکومت ها را چراغ ميدهند و رهنمايى ميکنند تا چگونه از مشکلاتى که فراراه آنها قرار دارد، برآيند و به سوى پيشرفت گام بگذارند.
وى افزود: “شما جوانان بى هراس به تحصيل خود ادامه بدهيد، تا در رهبريت کشور سهم بگيريد، همکارى کنيد تا بتوانيد نظام و سيستمى را که براى ملت بيچاره خدمت واقعى کند، بهوجود آريد و شما شامل چنين نظام و سيستىم باشيد.”
معين وزارت کار، امور اجتماعى و شهدا و معلولين، درين محفل که در پوهنتون خصوصى مشعل داير شده بود، اظهار اميدوارى کرد که انجمن محصلين افغانستان که همه پوهنتون ها، اعم از خصوصى و دولتى در آن يکى ياچند نماينده دارند، باهم يکجا شوند؛ تا انجمن تقويه شده، برنامه هاى قوى را که بتواند صلح دايمى را در کشور پايدار سازد تشکيل بدهند.
اين انجمن درسال ١٣٩١ با ترکيب بيش از ٢٦٠٠ محصل پوهنتون هاى خصوصى و دولتى که شامل تمامى ولايات ميگردد تشکيل شده است.
دانش بختيارى رييس پاليسى هاى رياست جمهورى، کارکردهاى جوانان به ويژه محصلين را درختم جنگ از طريق همبستگى و وحدت موثر خوانده، گفت که همين محصلين اند که به حيث يک منبع بزرگ، ميتوانند روى موضوع صلح به طور اکادميک کار کنند.
وى افزود: “جامعه اى که ما در آن زندگى ميکنيم، جامعه جهان سوم است. جهان اول، امروز به کهکشانها فکر ميکند؛ اما ما درقرن ٢١ که قرن حاکميت ديموکراسى، عقلانيت، منطق و عقل است هنوز هم در تشنجات نظامى به سر ميبريم.”
بختيارى علاوه کرد که در اين قرن، که قرن منطق گفته ميشود، در بسيارى جاهاى کشور متاسفانه ناامنى، لشکر کشى و قتل وغارت به سبک همان سلطه گرى هاى قرن ١٨ و ١٩ حکمفرماست.
وى گفت: “مردم ما زمانى خود را در امنيت مى بينند که صداى توپ، لشکر کشى و تهاجم را از خود دور ببينند.”
غلام سخى محمدى رييس پوهنتون مشعل، جوانان را حقدار داعيه اصلى صلح در کشور دانسته، گفت که همين قشر است که بيشتر از هر قشر ديگرى، ضرر جنگ را ديده اند.
محمدى افزود که متاسفانه جوانان در شرايطى زندگى ميکنند که جنگ، تمام ابعاد زندگى شان را متاثر ساخته است.
رييس پوهنتون مشعل گفت: “هرحکومت وهرنظامى که آمد، شعارداد که ما صلح ميخواهيم؛ اما با قضيه صلح همين امروزهم شعورى برخورد نشده و محصلين ميتوانند دراين راستا تاثيرگذار باشند؛ چون جنگ بيشراز همه، منافع اينها را متضرر ميسازد.”
گل احمد يما يکى از کارمندان سفارت امريکا در کابل گفت که يک بخش از جامعۀ اکادميک را محصلين تشکيل ميدهد؛ دولت اگر بخواهد صلح را بياورد، بايد از اين قشر کار بگيرد؛ زيرا همين ها اند که باعث انقلاب فرهنگى در جامعه ميگردند و صلح را به وجود مى آورند.
يما افزود: “صلح آشتى، ثبات، امنيت، انکشاف و رشد بوده؛ اما جنگ به معنى فقر، بى ثباتى، ناامنى، آماجگرى و آشوبگرى است.”
وى از محصلين خواست تا در احياى جامعه صلح آميز بکوشند؛ زيرا ادامه تحصيل در عدم صلح، ناممکن است.
