شبرغان (پژواک،٣٠ سرطان ٩٣): امسال در شفاخانۀ دوستى افغان- تُرک شبرغان، بيش از چهار هزار طفل، تداوى رايگان سراپا و ١٦٠٠ طفل ديگر، بعد از بستر شدن مرخص گرديده اند.
اين شفاخانۀ مخصوص اطفال، در سال ١٣٨٥ به کمک ترکيه در شهر شبرغان مرکز ولايت جوزجان ساخته شده و داراى چهل بستراست.
مسوولان شفاخانۀ دوستی افغان – ترک که در چوکات رياست صحت عامۀ جوزجان فعاليت دارد، ميگويند که مراجعۀ مریضان، نسبت به سال گذشته افزایش یافته و دلیل افزایش را عرضۀ خدمات با کیفیت طبی عنوان میکنند.
داکتر عبدالخلیل “حیدری” ریيس اين شفاخانه، به آژانس خبری پژواک گفت که سال گذشته، ٢٠٠ تا ٢٥٠ طفل در یکروز تداوى سراپا ميشد؛ اما در سالجاری تا ٣٥٠ طفل رسيده است.
وى افزود که از آغاز سال روان تا کنون، بيش از چهار هزار طفل، به شکل سراپا در شفاخانه تداوى رايگان شده اند.
به گفتۀ داکتر حيدرى، سال گذشته ١١ هزار طفل و ازآغاز سالروان تا حال، ١٦٠٠ طفل داخل بستر شده و بعد از تداوى مرخص گرديده اند.
رييس شفاخانۀ دوستی افغان – ترک گفت که اگرچه شفاخانه ٤٠ بستر است؛ اما اکنون ٩٥ طفل داخل بستر بوده و حتى شعبات ادارى براى بسترها اختصاص داده شده است.
وى افزود که درسال روان، امراض ساری فصلی در جوزجان بروز نکرده و اطفالى که به
شفاخانه آورده ميشوند، بيشتر مصاب به سوءتغذى، اسهال، محرقه و ملاريا بوده و در کنار آن، نوزادانى که قبل از وقت متولد ميشوند، در ماشين هاى مخصوص نگهدارى ميگردند.
نه تنها مريضان از جوزجان، بلکه از ولايات سرپل، فاریاب و بادغیس نیز جهت تداوى به اين شفاخانه مراجعه نموده و از عرضۀ خدمات صحی رایگان ابراز رضايت ميکنند.
خال بی بی که خواهرزاده اش را از ولسوالی اندخوی ولایت فاریاب به خاطر تداوی به شفاخانه دوستى افغان – تُرک آورده است، گفت که خواهرزاده اش بسیار ضعیف است،
در اندخوى سطح خدمات صحى بسيار پايين است، اگر مريض خود را به ولايات بلخ، کابل و يا پاکستان مى برد، حد اقل ٣٠ هزار افغانى مصرف ميىشد؛ اما حالا از اندخوى تا شبرغان، صرف کرايه راه موتر داده است و تمام دوا و فيس شفاخانه مجانى است.
اين خانم افزود: “خواهرزاده ام چیزی نمیخورد و شکمش مى پُنديد؛ وى را با خواهرم اینجا آورده ام و زیر تداوى اس و کمى خوب شد.”
رحمت الله باشنده قریه ده بر ده لسوالی سانچارک ولایت سرپل که دختر چهار ساله اش را به این شفاخانه آورده است، نيز گفت که دخترش تب شدید داشت و چیزی نمیخورد؛ او را زد داکتر محل برد و چند بار او را پیچکاری کرد؛ اما وضعیتش بدتر شد.
وى افزود: “ده آخر چشم های دخترم واز نمیشد و چیزی نمیخورد، او ره به شار سرپل آوردم داکترها گفتن که اینجه چاریش نمیشه، آخر ده یی شفاخانه آوردم، دو روز میشد که ده کوما بود، مگر حالى نسبتاً خوب شد.”
رحمت الله که پيشۀ دهقانى دارد، افزود که اگر طفلش را به شفاخانۀ شخصى مى بُرد، حد اقل ٢٠ هزار افغانى فيس و دواى آن ميشد؛ اما تداوى و غذا درين شفاخانه رايگان است و کمک بزرگى براى افراد بى بضاعت مانند وى، مى باشد.
تمام امور خدمات صحی شفاخانه دوستی افغان- ترک، زیر نظر”مسلم قوزی دیشلی” که یک کاردیناتور ترکی است، به پیش برده میشود.
ديشلى گفت که تمام تجهیزات و لوازم طبی شفاخانه که در شمال کشور یگانه مرکز مجهز طبی است، از ترکیه آورده شده است.
به گفته وى، داکتران در این مرکز به شکل خوب کار میکنند و دوای مربوط به مریضان، از بازار آزاد خریداری میشود و آنها از با کیفیت ترین دوا استفاده میکنند.
اين داکتر ترکى گفت که از دو سال بدینسو، آنها بخش جراحی اطفال را نیز در شفاخانه فعال ساخته اند که در شمال، یگانه مرکز جراحی اطفال میباشد.
گفتنى است که درين شفاخانه، ١٣٠ تن ایفای وظیفه میکنند که ٦٠ تن شان داکتر، ٣٠ تن ديگر نرس و متباقی پرسونل اداری و خدماتی اند و سی درصد تمامی کارمندان شفاخانه رازنان تشکیل میدهند.
