شبرغان (پژواک، ٢٢میزان٩٤): دست اندرکاران موسيقى محلى در جوزجان ميگويند که مسوولان برای رشد موسیقی محلی توجه لازم نکرده و این هنر با پيشينه، آهسته آهسته به باد فراموشی سپرده میشود.
موسـيقى محلى، موسـيقى اصيل جـذاب و متـنوع است كه سابقۀ چند قرنه و درهـر گوشه و کنار کشور رنگ و بوى خاص دارد و با سـازهاى ويژه نـواخـته مى شــود.
آلات موسيقى محلى که ساختۀ دست خود افغانها است؛ شامل دنبوره، تنبور، غيچک، طبله، هارمونيه، دهل دوسره، زير بغلى و ... بوده؛ اما به گفتۀ آوازخوانان، درچند سال اخير، جاى آن را در اکثر ساحات بخصوص در شهرها، آلات برقى مانند جاز و کاسيو (مرکب از چند نوع موسيقى عصرى) گرفته است.
جوزجان نيز از ولاياتى است که موسيقى محلى رو به کمرنگى گذاشته است.
حدود پنجاه تن از هنرمندان، در بخش آوازخوانی دراين ولایت فعالیت دارند که ده تن آنها را آوازخوانان محلی تشکيل ميدهد.
این آوازخوانان، بیشتر به زبان هاى ازبکی و ترکمنی آواز ميخوانند و در بزم ها و محافل فرهنگی سهم میگیرند .
آلات موسیقی مروج در جوزجان "دوتار، قاشقارچه، تاسنگ، داريه، چنگ، زیربغلی وتنبور است که نواختن وشنيدن هر کدام آن لذت خاصى دارد.
در بخش خوانش سرودهای ازبکی و ترکمنی در گذشته هنرمندان زیادی ظهور کردند که مشهورترین آنها غفار کمال، عبدالاحد درمان، سرور، ملاتاج محمد ، محمد چوب باش، تاجی ، انتظار جوزجانی، عبدالاحد سحر، صوفی شاقُل و سید حیات الله کمال بوده که برخی از این هنرمندان فوت کرده اند.
این هنرمندان، همه طور آماتور فعالیت هنری داشتند و هیچکدام آنها بخاطر پشبُرد امور هنری نزد استادی، زانوی شاگردی نزده بودند.
در جمع این هنرمندان یکی هم سید حیات الله " کمال " است . اين آوازخوان محلى میگوید که برای رشد موسیقی محلی، از جانب مسوولان توجه لازم صورت نگرفته و این هنر، آهسته آهسته به باد فراموشی سپرده میشود .
"کمال"، به آژانس خبرى پژواک گفت که از هفت سالگی به هنر موسیقی روآورده و از ٣٥ سال بدينسو برای مردم آواز مى خواندوبه سادگی میتواند به زبان هاى پشتو، دری ، زبکی و ترکمنی آواز بخواند.
وى علاوه نمودکه تا کنون ٧٥ پارچه آهنگ در تلویزیون های مختلف ثبت نموده و اکنون نیز از طریق هنرش درخدمت مردم قرار دارد.
login or register a new account.
