زبان

“زنان و دختران به نام خود شان باید صدا زده شوند”

<p>کابل (پژواک، ۲۵اسد ٩٦): شماری از فعالان مدنی در نشستی، با صدا کردن نامهايی که هویت زنان را لطمه می زند، مخالفت کرده و گفتند که از این به بعد، زنان و دختران به نام خود شان باید صدا زده شوند.</p>

<p>در نخستین همایش دستاوردهای کمپاین هشتگ در افغانستان "# نامم- کجاست" که امروز از سوی انستيتيوت صلح افغانستان در کابل برگزار شد، به این نکته تاکید شد.</p>

<p>هشتگ (#) برچسبی  و يانشانه يى است که برای دسته بندی و به اشتراک گذاری پست ها و نظرات در باره موضوعی خاص در سطح جهانی و فراتر از حلقه و فهرست دوستان به کار می رود.</p>

<p>موضوع "# نامم- کجاست"، سه ماه قبل در ذهن دختری به نام "لاله عثمانی" محصل پوهنځی شرعیات پوهنتون هرات پدیدار شد و وی با راه اندازی این کمپاین، اين ذهنيت خويش را از طریق صفحات فیسبوک در تمام دنیا پخش کرد. سرانجام این کمپاین از داخل و خارج کشور توسط پیام های صوتی، تصویری، ویدیویی و عکس مورد حمایت قرار گرفت. این کمپاین دو ماه ادامه داشت.</p>

<p>تهمینه آرین یکتن از اعضای رهبری این کمپاین گفت که نام زن گرفتن، در حقیقت هویت بخشیدن به وی است و عدم آن باعث بوجود آمدن حالت های ناباوری و عدم اعتماد به نفس نسبت به زن می شود.  </p>

<p>وی صدا زدن زنان و دختران را به نام خود شان صبغۀ دینی و فرهنگی دانسته، گفت: «حضرت محمد(ص) زنان و دختران خود را به نام هاى خود شان صدا می زدند؛ درحالیکه امروز در جامعۀ ما از گفتن نام اصلى " زن، مادر و دختر" عار می شود و این را بر خود شرم می دانند.»</p>

<p>خانم آرین افزود که این روند را مردم باید از خانوادۀ خود آغاز کنند؛ از این به بعد زنان، مادران و دختران نباید به نام کوچ، سیاسر، اوشتک ها، مادرفلانى، ننه..... خطاب شود و بجاى آن باید به اسم خود شان یاد شوند.</p>

<p>یاسر احمدزی رییس انستیتيوت صلح افغانستان، در اين نشست گفت که گرفتن نام اصلى زن، بخشی از کلتور ماست؛ گرفتن نام "ملالی" در تاریخ برای ما افتخار آفرین است و همچنان گرفتن نام "نازوانا" و "مخفی بدخشی" باعث افتخار فرهنگی ماست؛ پس نباید از گرفتن نام زنان، دختران و خواهران شرم شود.</p>

<p>به باور وی، دخترانی که کمپاین "<strong>#</strong> نامم- کجاست" را به راه اند اخته اند، می توانند در پیروزی روند صلح هم نقش داشته باشند؛ زیرا زن سمبولى از مهر و عاطفه است.</p>

<p>محمد رسول باوری سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ، در حالیکه حمایت خویش را از این کمپاین اعلان کرد و گفت که هویت يک انسان نام وى است؛ هرگاه هویتش از وی گرفته شود، گویا که همه چیزش از او گرفته شده است.</p>

<p>وى مى افزايد: "نام زن نیز هویت خودش است، هرگاه نام او را از وی بگیرید، گویا که همه چیزش را از او گرفته اند."</p>

<p>مولوی گلاب الدین منيب یکتن از علمای دینى، دراين نشست گفت که در قرآن پاک، یک سوره به نام "النساء" آمده است که معناى آن "زنان" است و همچنان يک سوره به نام "مريم" نيز وجود دارد.</p>

<p>او علاوه کرد که در تاریخ اسلام، از نام زنان به صراحت یادشده و نباید این حرف را که گویا زن سیاسر، کوچ و یا مادر فلانى است، صبغۀ دینی داد.</p>

<p>شرف الدین عظیمی استاد پوهنځی روانشناسی پوهنتون کابل؛ در حالیکه نگرفتن نام زن را در افغانستان زن ستیزی عنوان کرد، گفت: "وقتی که تذکر ندادن نام زن صبغۀ سنتی ندارد، در دین رایج است و در فرهنگ هم وجود دارد، پس چرا نام زن گرفته نمى شود؟"</p>

<p>موصوف به محصلینی که این کمپاین را به راه انداخته اند، تاکید کرد که باید این کمپاین را با برگزاری حرکت های علمی و اکادمیک پیگیری کنند، گفتمان های رسانه ای، کنفرانس های علمی را برگزار کنند تا دریابند که "نام زن در کجاست؟"</p>