<p style="text-align: justify;">کابل (پژواک، ۲۶ حوت ۱۴۰۳) مرسل مادر چهار فرزند یتیم در شهر کابل که از فقر و بیچارهگی رنج میبرد، از سرمایهداران و نهادهای خیر میخواهد که در ماه مبارک رمضان او و سایر فقرا را کمک کنند تا در افطاری چیزی برای خوردن داشته باشند.</p>
<p style="text-align: justify;">مرسل ۳۰ ساله، مادر چهار فرزند یتیم در یک خانۀ کرایی در خیرخانهٔ شهر کابل با کمترین امکانات شب و روز شان را سپری میکند.</p>
<p style="text-align: justify;">وی به آژانس خبری پژواک گفت، شوهرش که معتاد به مواد مخدر بود، ده سال قبل فوت کرده و مسؤولیت فرزندانش بر عهدهٔ او افتاد.</p>
<p style="text-align: justify;">به گفتۀ مرسل، زمانی که شوهرش در قید حیات بود، زندهگی خوشی نداشت، اما پس از وفات شوهرش نیز وضعیت زندهگیاش بدتر شد.</p>
<p style="text-align: justify;">این خانم قبلا بخاطر تأمین مصارف فرزندانش در یک پرورشگاه خصوصی در شهر کابل کار میکرد و اولادهایش نیز در آنجا نگهداری میشدند، اما پس از حاکمیت دوبارۀ امارت اسلامی این پرورشگاه مسدود شد.</p>
<p style="text-align: justify;">وی که اکنون در خانههای مردم صفاکاری میکند میگوید که با مشکلات بسیار زیاد ۴ فرزندش که همه پسر اند، را اعاشه میکند؛ زیرا کارش همیشهگی نیست و بیشتر روزها بیکار میماند.</p>
<p style="text-align: justify;">موصوف افزود: «اینطور روزها میشه که یک وقت نان میداشته باشیم، اما دو وقت دیگر نداریم. «</p>
<p style="text-align: justify;">وی گفت، از اینکه نمیتواند غذای درست برای فرزندانش آماده کند، بسیار رنج میبرد، اما جز صبر چارهٔ دیگری ندارد.</p>
<p style="text-align: justify;">این خانم که برای آیندۀ فرزندانش نگران است میگوید، اولادهایش علاقهمند درس و تعلیم هستند، ولی او توان خریداری قرطاسیه، بکس و لباس مکتب را ندارد.</p>
<p style="text-align: justify;">موصوف در ادامه افزود: «اما تلاش میکنم که اولادهایم درس بخوانند، مثل پدرشان هیرویینی نشوند.... خودم را گشنه میمانم، اما اولادهایمه به مکتب روان میکنم.»</p>
<p style="text-align: justify;">وی گفت که نه تنها سرپرستی چهار یتیم خود را به دوش دارد، بلکه از مادر ۷۵ سالهاش که فلج است و در بستر قرار دارد، نیز حفاظت میکند.»</p>
<p style="text-align: justify;">مرسل که میگفت در خانه هیچ چیزی برای خوردن ندارند افزود، در سالهای قبل در ماه رمضان برخی خانوادهها برایش کمک میکردند، اما امسال تا هنوز کمکی را دریافت نکردهاست.</p>
<p style="text-align: justify;">وی افزود: «هر شب هنگام افطاری انتظار میداشته باشیم که از همسایهها برای ما خیرات و یا نان برسد، اما بیشتر اوقات برای ما چیزی نمیرسد.»</p>
<p style="text-align: justify;">موصوف از حکومت و نهادهای مددرسان خواست که دست یتیمان و بیوهها را بگیرند تا آنان نیز در افطاری غذایی برای خوردن داشته باشند.</p>
<p style="text-align: justify;">همچنان، مصطفی پسر مرسل که متعلم صنف پنجم مکتب است، با گریۀ طفلانهاش چشمهایش را با دستان ظریفاش پاک میکند، خواستار حمایت حکومت و نهادهای امدادرسان برای رسیدگی به یتیمان شد.</p>
<p style="text-align: justify;">در همین حال، مفتى شمسالرحمان فروتن، يک تن از عالمان دين مىگويد: «کمک و مساعدت با فقرا، مساکین و مردم بیبضاعت در هر وقت فضلیت دارد، خصوصا در ماه مبارک رمضان زیاد فضلیت دارد، رسول (ص) میفرماید: کسی که به روزهدار افطار میدهد، خداوند متعال به افطاردهنده مثل اجر و پاداش روزه گیرنده را میدهد، غیر از اینکه از اجر و پاداش روزه گیرنده چیزی کم شود.»</p>
<p style="text-align: justify;">فروتن در ادامه گفت، هر کس مکلفیت دارد که برابر با توان خود با فقرا کمک کند، الله متعال در مقابل با همان اندازه برایش اجر و پاداش میدهد.</p>
