لشکرگاه (پژواک، ۲۱ ثور ۱۴۰۵): یک مرکز ساخت اعضای مصنوعی در هلمند که سال گذشته به نزدیک به ۲۰ هزار تن خدمات ارایه کردهاست، از طریق ساخت اعضای مصنوعی، فیزیوتراپی و مشورهدهی برای معلولین زمینۀ بازگشت به زندهگی عادی را فراهم میکند.
این مرکز در شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند با حمایت کمیتۀ بینالمللی صلیب سرخ (ICRC) فعالیت میکند. هر روز افرادی به این مرکز مراجعه میکنند که جنگها و ماینهای گذشته اعضای بدن شان را گرفتهاست.
امانالله عابد، جوانی از ولسوالی نوزاد هلمند که در نتیجۀ جنگ یک پای خود را از دست دادهاست میگوید: «۱۷ سال پیش پایم را در جنگ از دست دادم، بعد صلیب سرخ برایم پای مصنوعی ساخت، اکنون هر از گاهی به اینجا میآیم و پایم را ترمیم میکنند؛ اگرچه زندهگی سخت است، اما احساس نمیکنم که پایم را ندارم.»
محمدصابر، جوان دیگری از قریۀ حسزوی ولسوالی نوزاد هلمند گفت که در انفجار ماین هر دو پایش را از دست داده و آرزوهای کودکیاش کمرنگ شده؛ اما امید و ارادهاش را از دست ندادهاست.
موصوف تصریح کرد: «هشت ساله بودم که روی ماین رفتم و هر دو پایم قطع شد، بعد از آن زندهگی بسیار سخت شد، اگرچه اینجا برایم پای مصنوعی ساختهاند و میتوانم راه بروم، اما مانند یک فرد سالم نمیتوانم کار کنم.»
وی میافزاید، باید برای افرادی مانند او زمینۀ کارهایی فراهم شود که بتوانند در حالت نشسته انجام دهند تا به دیگران محتاج نباشند و با دست خود درآمدی داشته باشند.
عینالدین، یک مرد سالخورده از قریۀ پیرزو ولسوالی نوزاد هلمند، پنج سال پیش پس از پایان جنگ در کشور، هنگام رفتن به قریهاش قربانی ماین شد.
به گفتۀ او، بزرگترین خواستهاش این است که جامعۀ جهانی ماینهای باقیمانده در افغانستان، بهویژه در مناطق جنوبی را پاکسازی و نابود کند.
وی اضافه کرد: «خوشحال بودیم که جنگ پایان یافته و به قریههای خود بر میگشتیم که یک ماین پنهان منفجر شد؛ پای پسرم خوب شد، اما هر دو پای من قطع شد. من بهعنوان یک پدر و یک سالمند از جامعۀ جهانی میخواهم که در پاکسازی ماینها با ما همکاری کند؛ زیرا هنوز هم مردم به دلیل همین ماینها جان خود را از دست میدهند یا مانند من معلول میشوند.»
جوانان و سالمندانی که در هلمند قربانی ماین شدهاند میگویند، اگرچه ماینها اعضای بدن شان را گرفتهاست؛ اما با کمک این مرکز دوباره به زندهگی امیدوار شدهاند و خوشحالاند که مانند افراد سالم زندهگی میکنند.
اکرامالله، باشنده منطقۀ بولان مربوط حوزۀ سوم لشکرگاه گفت: «هر دو پایم در انفجار ماین قطع شد، اما وقتی به این مرکز آمدم دوباره به زندهگی امیدوار شدم. اکنون مانند افراد سالم راه میروم و هیچ احساس نقص نمیکنم. هر از گاهی به اینجا میآیم، پایهای مصنوعیام ترمیم میشود و داکتران با سخنان امیدوارکننده روحیهام را بیشتر میسازند.»
مسوولین این مرکز میگویند که در اینجا تنها پای و دست مصنوعی ساخته نمیشود؛ بلکه در بخشهای دیگری مانند درمان فلج مغزی، اصلاح پاهای کج، درمان کوتاهی پا و مشکلات ستون فقرات نیز خدمات ارایه میشود و به بیماران مشورههای مختلف داده میشود.
عبدالواحد نعیمی، سرپرست این مرکز ساخت اعضای مصنوعی میگوید که در این مرکز نهتنها پای مصنوعی ساخته میشود؛ بلکه افرادی که به دلیل پولیو و بیماریهای مشابه دچار معلولیت شدهاند نیز درمان میشوند.
او افزود: «سال گذشته در اینجا ۱۹ هزار و ۵۱۱ تن را درمان کردیم. برای آنان پای مصنوعی ساخته شد و همچنان بیماریهایی مانند کجی گردن، بیماریهای عصبی، کجی و سفتی مفاصل، سل ستون فقرات و زخمهای نخاعی نیز درمان شده است. این روند همچنان ادامه دارد و شمار مراجعهکنندهگان ما نسبت به گذشته افزایش یافتهاست.»
دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) سال گذشته به مناسبت روز جهانی افراد دارای معلولیت اعلام کرده بود که براساس برآوردها، ۱.۵ میلیون افغان با معلولیت «قابل توجه» زندهگی میکنند و بسیاری از آنان در دهههای گذشته در نتیجه جنگها معلول شدهاند.
هلمند که در جنوب افغانستان یکی از ولایتهای جنگزده است، هنوز هم برخی مناطق آن با تهدید ماینها روبهرو است و مردم خواهان پاکسازی این مناطق از ماین هستند. تهدید ماینها در برخی دیگر از مناطق کشور نیز وجود دارد.
