کابل(پژواک،۶جوزا ۹۵): وزارت ارشاد و حج و اوقاف می گوید که به دلیل بی پروایی و یا ناآگاهی برخی از زنان در مورد چگونگی شرکت در مراسم فاتحه خوانی، به زودی در این زمینه یک رهنمود تهیه خواهد کرد.
این موضوع در حالی مطرح می شود که شماری از مردم به ویژه برخی از علمای دین در کابل می گویند که اصول فاتحه داری در سالون هایی که به این منظور ساخته شده است، رعایت نمی شود.
زرمینه از جمله زنانی که بخاطر شرکت در مراسم فاتحه خوانی یکی از بستگانش به سالون فاتحه خوانی شهر نو کابل آمده بود، به آژانس خبری پژواک گفت که شماری از زنان با کودکان خود به مراسم می آیند و نزاکت های لازم را رعایت نمی کنند.
به گفته وی، این کودکان با داد و فریاد، سبب بی حرمتی و اخلال مراسم می شوند و حتی باعث می شوند که صدای قرائت قرآن مجید به درستی شنیده نشود.
روح گل، یک زن خانه دار که با کودک خردسالش به سالون فاتحه خوانی مکروریان سوم رفته است در پاسخ به این سؤال که چرا به همراه کودکش آمده است گفت:" در خانه کسی نبود و مجبور شدم طفل خود را با خود بیاورم."
با وصف این، وی پذیرفت که در این مراسم نزاکت های فاتحه داری رعایت نمی شود و به دلیل وجود تعداد زیاد زنان و کودکان شان حتی موفق نشده است که بازماندگان متوفی را ببیند.
شمس الرحمان فروتن، عالم دین به پژواک گفت:" در شریعت اسلام این گونه سالون ها مشروعیت ندارند چرا که برخی از زنان با فیشن و پوشیدن لباس های خیلی زیبا و زیوارت شرکت می کنند و حتی در آنجا خنده کرده و یا غیبت دیگران را می کنند."
به گفته وی، شرط اساسی حضور در سالون های فاتحه خوانی، گوش کردن به قرائت قرآن کریم، حفظ حجاب و همدردی با بازماندگان فرد متوفی است.
قرائت قرآن کریم از سوی قاری های خرد سال و یا قاری های زن از دیگر اصولی است که به گفته این عالم دین باید رعایت شود.
فروتن افزود:" وقتی که درموقع تلاوت قرآن کسی گپ بزند خداوند بجای این که رحمت خود را بفرستد لعنت خود را بر وی می فرستد، مراعات آداب گوش کردن قرآن پاک باید نه تنها در این سالون ها بلکه در هرجای دیگر نیز باید مراعات شود."
راحله کوهستانی، رئیس بخش فرهنگی شاروالی کابل که مسؤلیت اداره این سالون ها را بر عهده دارد به پژواک گفت که در کابل ۱۱ سالون وجود دارد و برای هر کدام از این سالون ها دو قاری قرآن کریم و دو خدمه استخدام شده اند.
خانم کوهستانی با تائید بی نظمی در این سالون ها گفت :" زنان اطفال خود را با خود می آورند و برای این که اطفال گریه نکنند، به آنان مواد خوراکی از جمله بسکوت و یا میوه می دهند که پوست های آنان را زیر چوکی می اندازند."
login or register a new account.
