داکتر منصور مجاب
سال:۱۴۰۰ /۷ /۱۰
(طرح از مایشی و دایمی)
به ما نگویید فرهنگ مطالعه وجود ندارد ازخود شروع کنید تا فرهنگ مطالعه نهادینه شود!
مقدمه!
در مورد فواید مطالعه زیاد یاد آوری نمی کنم فقط با این جمله اکتفا می کنم که بعد از این خواندن و نخواندن دیگر یکی نیست و فقط دانش قدرت است چون همه مردم اهمیت و فواید آن را درک کرده است اما یک نوع غفلت پنهان و آشکار در برابر مطالعه کتاب از قبل وجود داشت و دارد حتی در بهترین شرایط هم مردم اوقات فراغت خود را به فعالیت های پر می کردند و می کنند که برای آنها فایده نداشته اما همیشه حسرت زندگی مرفع را دارند پس اگر بتوانیم مطالعه را در وجود انسان به صورت یک نیاز ضروری درآوریم دیگر ارتباط او با جهان دانش و آگاهی مشکل نخواهد بود و بدون كدام زحمت خواهد توانست از راه مطالعه، درک و اندیشه خود را نسبت به جهان هستی رشد و تعالی بخشد.
زنده بودن و پویایی، نیاز به تغذیه خوب و کافی دارد. غذای فرهنگ هر جامعه نیز کتاب است که بدون آن، فرهنگ جامعه به نوع دچار پژمرده گی خواهد شد. ترویج فرهنگ مطالعه و کتاب خوانی، نمایانگر رشد ملی هر کشور است اما متأسفانه میزان مطالعه در کشور ما در سطح پایینی قرار دارد و به کتاب آن طور که باید باشد توجه نمیشود. دولت در زمینه ترویج فرهنگ مطالعه، مهم ترین نقش را برعهده دارد و باید در این مورد سرمایه گذاری کند و تمامی قشرهای جامعه را به سوی کسب معلومات مفید و سازنده سوق دهد.
برای افزایش جمعیت کتاب خوان و بالا بردن اشتیاق مردم به خرید یا امانت گرفتن کتاب از کتاب خانه، لازم است مجریان و دست اندرکاران نشر کتاب اعم از نویسنده، ناشر و مترجم ومراکز توزیع و فروش کتاب با یکدیگر همکاری نزديك داشته باشند تا بتوان در ترویج فرهنگ مطالعه و کتاب خوانی به نتایج مطلوب رسید.
برای رسیدن به این هدف یعنی عادت به كتاب خوانی و بسترسازی فرهنگی برای آن، یك طرح صحیح و منطقی لازم است كه با ارایه راهكارها، فرهنگ كتاب خوانی را در جامعه افغانی عملی ساخته و به تداوم این فرهنگ در جامعه بی انجامد. اما اگر این کار را به صداقت تمام انجام ندهیم و تا چند سال دیگر در این جهان به خود جای تأ ثیر گذار نیابیم تحصیل، کسب وکار که ما یاد داریم در آینده بدون استفاده بوده وتوسط رباط ها انجام خواهد شد و ما:!!!
- برای تجارب وتحقیقات مورد استفاده قرار می گیریم!
- به شکل ابزار جنسی از ما استفاده می شود!
- مواد سوخت جنگ های ابر قدرت ها می شویم!
- گداتر می شویم!
پس همه ما باید و باید مطالعه کنیم و در گذشته زندگی نکنیم به کارهای بی ارزش، مادیات ومعنویات خود را صرف نکنیم بین خود نقاط مشترک پیدا کنیم با یک دیگر افتخارات را شریک کنیم ویکدیگر را حیثیت بدهیم! هدف داشته باشیم نه آرزو هدف با آرزو فرق دارد. آرزو یعنی رسیدن به چیزی که آن را ند‌اریم. ولی هدف یک نتیجه مشخص و قابل اند‌ازه‌گیری است که فرد می‌خواهد در یک چارچوب زمانی خاص به آن دست یابد. معمولاً هدف با آرزو، اشتباه گرفته می‌شود. آرزو، انسان را از واقعیت د‌ور و ذهن را اسیر وآشفته خود مي کند. بنابر‌این بهتر است که از آن اجتناب شود.
هدف در لغت، به معني (نشانه) و (غرض) است، اما در اصطلاح، چيزي است که شخص ویا مسؤلین اداره قبل از عمل، آن را در نظر مي گيرد و نيروي و وسايل لازم را براي حاصل کردن آن به کار مي برد و غرض آن دست يابي و رسيدن به آن است.
ماده های طرح مطالعه
ماده اول: مسؤلین و نهاد های مسؤل باید احساس نیاز به مطالعه را در بین کارمندان و افراد جامعه ایجاد کند!
- به تمام کارمندان توصیه شود تا سالانه معلومات خود به روز و ابدیت نمایند!
- حرف اول باید اشخاص بزنند که مطالعه کننده و دارای تقوا باشد!
- مطالعه کتاب باید یکی از معیار های انسانیت محسوب شود!
- به مطالعه کننده گان تحفه های معنوی و مادی داده شود!
ماده دوم: بعد از این باید مردم افغانسان قرآن کریم، احادیث وتمام کتاب های مذهبی رابه ترجمه و تفسیر آن مطالعه نمایید و یاهم بشنوند!
- با این کار مردم افغانستان دستورات قران کریم و حدیث شریف را به شکل واقعی درک می کنند!
- ترجمه قرآن کریم و تفسیر آن باید به شکل صوتی در دسترس مردم قرار داده شود!
- امامان باید در گردهمایی های ختم قرآن کریم به ترجمه آن بپردازند!
- ترجمه قرآن کریم و دیگر کتاب های مذهبی باید به زبان های رایج کشور در انتشارات و کتاب خانه وجود داشته باشد!
ماده سوم: هر هفته، پانزده روز، سی روز یا هم نظر به حجم و اهمیت کتاب یک جلد کتاب برای مطالعه تمام مردم از طرف فرد اول کشور و یاهم از طرف وزیر اطلاعات و فرهنگ اعلان و برای مطالعه کردن به مردم معرفی شود!
- هر شب ساعت مشخص به استثنای و یا هم در جریان ماه رمضان از طریق تلویزیون اعلان صورت گیرد که وقت مطالعه است پنج دقیقه و یا ده دقیقه کتاب را مطالعه و کارخانگی اطفال تان را ببینید!
- کتاب های که اعلان می شود باید از طریق قره کشی انتخاب شود مثلاً سالانه صد کتاب در مجموع انتخاب شود اما یک آن برای هموطنان به معرفی گرفته شود!
- کتاب اعلان شده باید به تمام زبان های رایج کشور تألیف و یاترجمه شده باشد!
- انتشارات باید حد اقل به تمام ولسوالی ها آن را برساند و ادارت زیربط باید در انتقال و ایجاد سهولت ها همکاری نماید!
- در مساجد، تکیه خانه ها، مدرسه ها، مکاتب ... و پوهنتون ها در باره کتاب اعلانات صورت گیرد و بالای موضوعات کتاب بحث های جدی به راه انداخته شود!
- از طریق رسانه های تصویری، شنیداری و نوشتاری در باره کتاب اعلانات صورت گیرد و با اشخاص صاحب نظر و نویسنده کتاب بحث صورت گیرد!
- در باره کتاب که اعلان شده باید مسابقه کتاب خوانی به راه انداخته شود این فعالیت فرهنگی را باید تمام افراد جامعه خاصتاً اشخاص فرهنگی به دوش خود بگیرد!
- کتاب مذکور در صورت امکان نسخه الکترونیکی نیز داشته باشد!
- قیمت کتاب باید به شکل تعین شود که مردم آن را به آسانی به دست بیاورد!
- کتاب اعلان شده باید تحفه معتبر در بین مردم شمرده شود!
- این کتاب باید در تمام محافل و فتوا ها به جای غیبت و مجالس بی فایده سر زبان ها تبدیل شود!
- برای اشخاص بیسواد باید کتاب اعلان شده به شکل صوتی وجود داشته باشد تا به هیچ کس بهانۀ مطالعه کردن وجود نداشته باشد!
- از وزارت ترانسپورت خواسته شود که دریوران، کتاب های معرفی شده را به جای شنیدن آهنگ بالای خود و مسافران خود در موتر بشنود!
ماده چهارم: تمام مراکزآموزشی باید سالانه یک بار، دوبار و یا هم سه بار نمایشگاه کتاب برگذار کند!
- با این کار شاگران و محصلین از پیشرفت های نو آگاه می شود همچنان به درس های رسمی آن تأثیر مثبت می گذارد!
- انجام این فعالیت بسیار آسان است تنها به همآهنگی با انتشارات و کتاب خانه ها میتوان این کار تأثیرگذار را انجام داد و مراکزآموزشی باید فقط صحن مراکز را در اختیار آنها با شرایط مسؤن قرار دهند!
ماده پنجم: دهقانان کشور باید حتماً یک کتاب در باره زراعت( تخم، کشت، امراض، جمع آوری... و دسته بندی محصولات بخوانند یا بشنوند!
- دهقانان باید بعد از این از کشت کردن تصادفی رهایی یابند و ازطرف نویسنده گان در این باره باید کتاب های مفید و دقیق برای دهقانان کشور تهیه شود!
- کتاب مذکور باید به شکل صوتی و نوشتاری تهیه شود!
- هر سال باید تجارب دهقانان توسط کتاب و یا هم مجله بایکدیگر شریک ساخته شود!
ماده ششم:
