بشر در طول تاریخ با صعود و نزول های فراوان در ابعاد مختلف علمی، اجتماعی و سیاسی مواجع بوده و این سیر صعودی ونزولی با امد و رفت تمدن ها همیشه طرز زندگی بشریت را رقم زده است. قرن بیست و یکم یگانه قرن ترقی و بیشرفت نبوده بلکه قرون گذشته هم سیر ترقی و پیشرفت بینظیرخود را داشته اند اما نه به شکل امروزی چون هر دوره شرایط – ابزار و مقتضیات خود را دارد و مقایسه آن با حالت کنونی از لحاظ علمی کاری درستی نیست. هفت عجایب دنیا – کشفیات و اختراعات قرون قبلی – فتوحات و جهانگشایی های امپراتورهای مختلف دنیا و اثار باقی مانده از آن نمایانگر رشد و ترقی قرون گذشته اند. طب و طبابت یکی از عرصه های مهم زندگی بشریت همیشه شاهد تغییرات و تحولات مختلفی بوده که نقش حکیمان، طبیبان محلی، داکتران یونانی و در عصر حاضر نقش ارزنده داکترصاحبان و متخصصین را نمیتوان نادیده گرفت. اکثریت از پیشرفت های علمی و تکنالوجیکی در یک قرن اخیر اتفاق افتاده در حالیکه در قرون و ادوار گذشته همه مسایل صحی و طبی با شیوه های مختلف دیگر حل میگردید که اکثرا نتایج مثبت را هم همرا داشته است. درست است که در گذشته ها اکثریت از امراض نا شناخته ماندند و واقعات مرگ و میر از اثر وقایه ضعیف و یا تداوی نادرست بیشتر بوده است اما این به معنی رد مکمل گذشته و قبول مکمل مسایل امروزی نیست. امروز با وصف این همه پیشرفت های چشمگیر بشر هنوز هم قادر به مهار نمودن افت ها و امراض ساری چون کوید–۱۹ تداوی امراض چون سرطان، شکر، اج ای وی ایدز و غیره نشده اند. امروز هم به هزاران هزار مریض از اثر وقایه ضعیف، تداوی و تشخیص نادرست، عدم امکانات و عرضه خدمات صحی، دواهای بی کیفیت و رقابت های نادرست مسلکی و تجاری در جهان طبابت میمیرند. نتیجه بهتر زمانی حاصل میگردد که طب و طبابت امروزی با قبول حقایق گذشته و امروزی یک ترکیب بهتر را جهت نجات بشریت از امراض و افت های گونان تشکیل نمایند و در تضاد و یا تقابل با یکدیگر قرار نگیرند.
بادرک مسایل متذکره برگردیم به ادعا حکیم محمد الکوزی در مورد ساخت دوا بیماری ساری کوید–۱۹:
بنده نه مخالف صد فیصدی ادعا الکوزی صاحب هستم و نه هم موافق چون هر ادعا، نظریه واختراع در طول تاریخ ابتدا در نظر عوام و متخصصین حوزه مربوطه احمقانه به نظر رسیده است و یا هم حس خودشیفتگی و غرور مسلک راه را به کسان دیگر تنگ ساخته است و اکثرا قبول اینکه با وصف این همه پیشرفت های طبی، موجودیت داکتران و لابراتوار ها و امکانات صحی چگونه شخص عامی میتوان چنین کاری را نماید. بنظرم این جای تعجب نیست ! اگر شما یکبار تاریخ و شجره اختراعات و کشفیات عرصه های مختلف را مطالعه نماید به خوبی درمیابید که اکثریت آنها توسط افراد صورت گرفته است که حتا یکروز مکتب را نخوانده اند. وظیفه ما لیبل زدن و یا قبول و رد نیست بلکه حکومت افغانستان مخصوصا وزارت محترم صحت عامه و متخصصین باید شخص مدعی را با احترام به بحث دعوت نموده و زمینه ثبوت ادعایش را برایش مساید نمایند. اگر ادعایش درست از آب درامد اینکه خبری خوبی برای همه است و اگر ادعایش را نتوانست ثبوت نماید پس حکومت شخص را بشکل درست آن قناعت داده، مردم را از طریق رسانه های جمعی با حضور شخص متذکره از درست نبودن ادعایش باخبر ساخته و شخص مدعی را با احترام و تشویق برای کارهای خوبتر در اینده رخصت نماید. با این کار هم مردم را از حالت مبهم نجات داده ایم و هم دروازه اختراعات، کشفیات و غنامندی عرصه طبابت و یا هر عرصه دیگر را برای افراد صاحب نظر، فکر و مفکوره باز گذاشته ایم. بیایید از قضاوتهای پیش از وقت، رد و یا قبول مسایل بدون داشتن دلیل منطقی و نظریات خیالی فیسبوکی جلوگیری نموده و هر موضوع را از منظر خیالات، سلیقه، قوم و زبان….. نبینیم.
يادداشت: این مقاله بيانگر نظر نویسنده است، پژواک در قبال آن مسووليتى ندارد.
GET IN TOUCH
NEWSLETTER
SUGGEST A STORY
PAJHWOK MOBILE APP