صلح افغانستان، به کلید گم گشته و راهگشایی مبدل شده است که مردم افغانستان از چندین سال به اینسو، به دنبال رسیدن به آن هستند؛ اما تا هنوز هیچ خوشبینی جهت رسیدن به صلح در کشور دیده نمیشود.

در هفده سال پسین، حکومت گذشته به رهبری حامد کرزی رییس جمهور پیشین افغانستان، با خطاب کردن برادر به طالبان و فراخواندن آنان به صلح؛ و همچنان حکومت وحدت ملی در سه سال گذشته دورۀ کاری خود، تلاش های فراوانی به هدف رسیدن به مرحلۀ ابتدایی صلح و مذاکرات به خرچ دادند؛ اما طالبان مسلح و گروه های جنگجو، هیچ سرنخی از علایق شان جهت گفتگو با حکومت افغانستان به دست ندادند. رییس جمهور غنی در نشست پروسه کابل، بسته پیشنهادی بی نظیر مذاکرات صلح را به طالبان مسلح ارایه کرد که در آن، شرایط بسیار سهل و آسان برای طالبان جهت پیوستن به روند صلح در نظر گرفته شده است. پس از آن رییس جمهور غنی در مراسم افتتاحیه سال سوم امتیازی شورای ملی، یکبار دیگر طالبان مسلح را به صلح دعوت کرد و خواهان پیوستن آنان به مذاکرات با حکومت افغانستان شد.

آقای غنی با اشاره به ارائه طرح صلح در دومین نشست پروسه کابل گفت افراد محدودی، منفعت خود را در ادامه جنگ می‌بینند و با تلاش دولت برای رسیدن به صلح، مخالفت می‎کنند؛ اما برای ناکام ساختن تلاش‌های تخریبی آنها، “ما به هدف نهایی تمرکز کرده، نمی‌گذاریم که دشمن ابتکار عمل را در دست گرفته و ما را دستخوش رفتارهای واکنشی و احساساتی کند”.

غنی گفت: ما با صدای بلند در مورد صلح می‌گويیم از راهی که انتخاب کرده ایم بر نمی‌گردیم و به طالبان صدا می‌کنیم که خیر اسلام و مردم افغانستان در این است که به مذاکره بنشینیم تا به این شکل، مشکلات و اختلافات بدون تباهی و خونریزی حل گردد”.

تاکید رییس جمهور غنی به صلح و رسیدن افغانستان به ثبات دایمی، نشان میدهد که حکومت افغانستان به برقراری صلح در کشور ارادۀ قوی دارد و از هر گزینه یی برای صلح در افغانستان استفاده میکند.

پیشکش کردن این طرح حکومت برای طالبان، هیچ توجیه دیگری برای طالبان جهت ادامه جنگ در افغانستان باقی نمیگذارد. اکنون که فشارها بالای طالبان از سوی حکومت افغانستان و جامعه جهانی بخصوص امریکا در حال بیشتر شدن است، این برای طالبان یک فرصت خوبی بود تا با استفاده از آن، دست از جنگ و خونریزی بکشند و برای بهبود وضعیت، با حکومت افغانستان وارد مذاکره شوند. اگر طالبان مسلح به این پیشنهادهای حکومت افغانستان پاسخ رد بدهند، یک بار دیگر مهر تایید بر عدم استقلالیت و افغانیت خود می کوبند.

 طالبان مسلح، حکومت افغانستان را دست نشانده میخوانند و خواهان گفتگوی مستقیم با امریکا شده اند و این گروه، این پیشنهاد شانرا پیش از کنفرانس کابل، در یک نامۀ سرگشاده به کانگرس و مردم امریکا مطرح کرد؛ اما ایالات متحده امریکا حکومت افغانستان را مستقل میخواند و تاکید میکند که طالبان مسلح، هر گونه گفتگو را باید با حکومت افغانستان آغاز کند؛ زیرا واشنگتن خود را در حد یک متحد افغانستان می بیند و مسئله جنگ با طالبان را مسئله داخلی افغانستان میخواند و بر گفتگوی بین الافغانی به رهبری خود افغان ها تاکید میکند.

اما نباید نقش ایالات متحدۀ امریکا را در برقراری صلح در افغانستان نا دیده گرفت؛ زیرا کلید صلح افغانستان در دست پاکستان است و تا زمانیکه اسلام آباد در بخش برقراری صلح در افغانستان، چراغ سبز نشان ندهد، طالبان مسلح به این پیشنهاد حکومت پاسخ مثبت نخواهند داد؛ زیرا سران طالبان مسلح، از تمامی امتیازات  و سهولت ها  در کشورهای بیرونی بر خوردار هستند و این جنگجویان زیر دست طالبان مسلح هستند که به عنوان ابزار، برای اهداف بیگانه ها قربانی میدهند. حکومت افغانستان با ارایه بستۀ پیشنهادی به طالبان مسلح، آخرین حد تمایل خود برای صلح را مطرح کرده است که نیاز است طالبان مسلح، روی این مسئله با استقلالیت فکری غور کنند.

مردم افغانستان نیز که قربانی اصلی این جنگ های تحمیلی هستند و در  جنگ قربانی های بی شماری داده اند، خواهان صلح در افغانستان هستند. مردم افغانستان با اخلاص تمام از بسته پیشنهادی صلح حکومت افغانستان استقبال کردند و با نادیده گرفتن همۀ حملات تروریستی و خونریزی که گروه طالبان در افغانستان انجام دادند، باز هم این گروه را به نادیده گرفتن گذشتۀ آن می پذیرند و خواهان صلح هستند. اما نیاز است که طالبان مسلح نیز خواست مردم افغانستان را که همانا صلح واقعی در کشور است بپذیرند و به فراخوان صلح لبیک بگویند و از این بد بختی که دامنگیر مردم افغانستان شده است رهایی یابند.

—–

يادداشت: این مقاله بيانگر نظر نویسنده است، پژواک در قبال آن مسووليتى ندارد.