کابل (پژواک،٢٠ قوس ٩٢): يک عضو پارلمان بريتانيا ميگويد که آوردن صلح در افغانستان امکان پذیراست؛ زیرا ارادۀ قوى و رهبری مورد نياز دراين کشور وجود دارد.
جفری دونالدسن عضو پارلمان بریتانیا که ریاست انستیتوت “کاس وی” برای آوردن صلح و حل منازعات را نیز به دوش دارد؛ هفتۀ گذشته درراس هيئت چهارنفرى این انستیتیوت، به هدف شريک ساختن تجارب و ديدگاه با شورای عالی صلح و نهاد جامعه مدنی افغانستان، از کابل دیدار نموده است.
موصوف درجريان گفتگو؛ تجارب خود را در مورد روند صلح ایرلند شمالی، با جانب افغانى شریک ساخته و چگونگی کاربرد آن را در پروسۀ صلح در افغانستان، مورد گفتگو قرار داده است.
اين عضو پارلمان بريتانيا، با بيان اينکه صلح پایدار در نتیجۀ توافق و یا رویداد یکجانبه به دست نمی آید و نیاز به شیکبایی و تعهد دارد، گفته است: “آوردن صلح کار بسیط نبوده، زمانگیر میباشد و نیاز به تعهد قوی رهبران دارد.”
جفری به اين باوراست که روند صلح اکثراً غیرمنظم ونیاز به ابتکار و تفکر تخلیقی و مصلحت گرایی دارد؛ زیرا حل هر چالشى غیرممکن نيست.
وى گفته است: “منازعات در ایرلیند شمالی، بیش از ٣٠ سال طول کشید؛ در بسیاری موارد، آوردن صلح بعید به نظر می رسید، ولی ما هیچگاه از تلاش های خود دست نکشیدیم و دانستیم که در صورت موجودیت اراده و رهبری مورد نیاز، می توانیم صلح بیاوریم.”
اين مقام بريتانيايى، درچهارمين سفرخود به افغانستان، از اراده مردم افغانستان نسبت به پيشرفت در راستاى صلح و ثبات پايدار، اظهار رضايت نموده و افزوده است: “صلح پایدار در نتیجۀ توافق و یا رویداد یک جانبه به دست نمی آید و نیاز به شکيبایی و تعهد دارد.”
وى درادامه گفته است: “برای دستیابی به صلح پایدار، ضروری است تا یک روند صلح همه شمول داشته باشیم؛ دراين راستا باآنعده مردمى باید صحبت گردد که مسوول این قتل ها هستند و دستیابی به صلح پایدار بدون شریک سازی آنان، در این روند بعید می باشد.”
اين عضوپارلمان بريتانيا درحاليکه ایجاد اعتماد را، یک امر ضروری برای ایجاد صلح دانسته و تاکيد کرده است که ايجاد اعتماد میان مردم و رهبران آنها، دادن وقت کافی برای مذاکره کنندگان و فرصت کاوش کردن در گفتگوهای خصوصی، از موارد اساسى بوده ميتواند که منجر به توافقات ميگردد.
وى اظهار نظر نموده است: “تنها رهبران و سیاستمداران اشخاصی نیستند که در ایجاد صلح نقش دارند، جامعه مدنی نیز از یک نقش اساسی در حمایت از روند صلح برخوردار می باشد، بعید است که بدون سهم زنان، جوانان و گروه های اقلیت، هر نوع پیشرفت در روند صلح پایدار صورت گیرد.”
اين عضو پارلمان بريتانيا در ادامۀ گفتگوها، خاطرنشان کرده که صلح فقط پیروزی در حاشیۀ میز مذاکره نیست، بلکه صلح باید در هر فامیل، قرا و قصبات، شهرها و ولایات افغانستان به پیروزی برسد.
وى با ذکر اينکه نبايد روند صلح فقط در داخل افغانستان ایجاد گردد، افزوده است: “من اهمیت همکاری های منطقوی و بین المللی را نیز در این روند درک می کنم. پیشرفت های اخیر در روابط میان افغانستان و پاکستان، در ایجاد یک فضای صلح پایدار، یک امر ضروری محسوب می شود.”
جفرى، چهارمين سفرش را از کابل که به هدف شریک سازی تجارب در راستای ایجاد صلح صورت گرفته است، بخشى از تعهدات بریتانیا در حمایت از روند صلح به رهبری افغان ها دانسته ياد آورى کرده است که جامعه جهانی، با حسن نیت از روند صلح در افغانستان حمايت و کمک می نمايند.
