کابل (پژواک،٧ ثور٩۴): برخی شهریان کابل، از خاطرات "هفتم و هشتم ثور" ياد می‌کنند و می‌گویند که هر دو روز يادشده، پيامدهاى ناگوارى در پى داشته است؛ اما شمارى، از هفتم و برخى ها از هشتم ثور حمايت می‌کنند.
در هفتم ثور ۱۳۵۷، حزب دموکراتيک خلق تحت حمايت شوروى سابق، در يک کودتاى خونين حکومت محمد داوود اولين رييس جمهور افغانستان را سرنگون کرد و زمام امور را به دست گرفت.
اما اين حکومت با مخالفت هاى مسلحانه مردم روبرو شد و در ششم جدی سال ۱۳۵۸ نيروهاى شوروى سابق براى سرکوب کردن اين مخالفت ها خاک افغانستان را مورد تجاوز قرار دادند؛ اما اين نیرو‌ها نيز با مقاومت مسلحانه مردم افغانستان روبرو و سرانجام در ٢۶ دلو ١٣۶٧ از افغانستان اخراج شدند.
گرچه آمار دقيق وجود ندارد؛ اما گفته می‌شود که در زمان تجاوز شوروى سابق، در کنار خسارات هنگفت مالى، تا دو ميليون تن از افغان ها کشته و مجروح و بيش از پنج ميليون تن مجبور به ترک کشور شان گرديده بودند.
سرانجام در هشتم ثور سال ١٣٧١گروه هاى مجاهدين وارد کابل شدند و رژيم کمونيستى طرفدار شوروى سابق به رهبرى داکتر نجيب الله را سقوط دادند؛ اما جنگ در افغانستان خاتمه نيافت.
بعد از سقوط حکومت نجيب، در اثر جنگ ميان برخى گروه هاى مجاهدين که شمارى از نظاميان حکومت سقوط داده شده نيز در آن شامل بودند، شمار زيادى از مردم در کابل جان باختند و برخى مناطق شهر کابل به ويرانه مبدل گرديد.
گفته می‌شود که در اين جنگ هاى داخلى، حدود شصت هزار تن کشته شده اند.
شفیقه ٧٠ ساله باشندۀ خیرخانۀ شهرکابل، هفتم و هشتم ثور را روزهاى سیاه در تاریخ کشور دانسته گفت که پس از هفتم ثور تا امروز، مردم افغانستان در آتش جنگ مى سوزند.
وى افزود که در کودتاى هفت ثور، برادر جوانش از سوى حکومت وقت کشته شد و شوهر خود را در جنگ هاى داخلى دهه هفتاد، دراثر اصابت راکت از دست داد.
عبدالجمیل ۶۵ ساله باشنده پل پادشاه شهرکابل، کودتاى هفت ثور را آغاز بدبختى هاى مردم افغانستان دانسته و در مورد هشتم ثور گفت: «با آن که هشتم ثور روز نجات افغانستان از سلطۀ اتحاد شوروى وقت بود؛ اما متاسفانه که پس از این روز، مردم ما بیچاره تر و بدبختتر شدند؛ از همان روز تا حالا جنگ و کشتار مردم بیچاره ما ادامه دارد و روز به روز افزایش مى یابد. «
او علاوه کرد: «زندگی مردم در دوران حزب خلق و پرچم، بهتر از دوران مجاهدین بود؛ چرا که در آن وقت جرایم کمتر بود، دزدی، چور، چپاول و ویرانى هایى که در دوران مجاهدین صورت گرفت، در تاریخ افغانستان بى سابقه بود. «
شاه آقا ٧۵ ساله باشنده کارته نو شهر کابل نيز کودتاى هفتم ثور را آغاز بدبختى ها در کشور خواند؛ اما گفت: «متاسفانه که پس از پیروزى مجاهدین نیز وضعیت بدترشد. ما امید داشتیم که با آمدن مجاهدین، بر زخم هاى مردم مرهم گذاشته مى شود؛ اما دیدیم که مجاهدین، بین خود درگیرشدند. «
وى که با یاد از خاطره تلخ جنگ هاى داخلى دهه هفتاد، اشک از چشمانش جارى شد گفت: «درهمى جنگ هاى داخلى، عروسى خواهرم بود که با داخل شدن عروس در حویلى، راکت به حویلى ما اصابت کرد، عروس و داما هردو نامراد شدند؛ در حویلى ما جوى خون جارى شد، ١٠ نفر کشته و ۴٠ نفر به شمول خودش و یک خواهرش زخمى شدند. «
همچنان رابعه ۵٠ ساله معلم علوم دینى مکتب متوسطه بوعلى سیناى بلخى در شهرکابل گفت که مردم افغانستان، از این دو روز خاطرات تلخ دارند و آن را فراموش نخواهند کرد.
وى گفت که پس از کودتاى هفتم ثور، پدر و برادرش از سوى حکومت وقت بازداشت شد و مادرش سکته قلبى کرد. او علاوه کرد که پدر و برادرش تا حال لادرک می‌باشند.
رابعه افزود که سرسختانه از مجاهدین دفاع مى کرد و پیروزى مجاهدین یکى از آرزو‌هایش بود؛ اما بى خبر از اینکه پس از پیروزى مجاهدین، تمام هست و بود خود را از دست مى دهد.
اين باشنده شهرکهنۀ کابل افزود: «در جنگ هاى دهه هفتاد، یک شب همراه با خواهرم به مهمانى رفته بوديم که راکت به خانۀ ما اصابت کرد و خانه ما با تمام وسایل حریق گردید. «
با اين حال، برخى ها از هفتم ثور و برخى ها از هشتم ثور دفاع می‌کنند.
واقف حکيمى سخنگوى جمعيت اسلامى افغانستان، در مورد اين اظهارات مردم که هفتم و هشتم ثور روزهاى سياه در تاريخ کشور است، گفت: »بعضى کس ها در پى اين هستند که هشت ثور پيروزى مجاهدين را که پس از ١٤ سال مبارزه در برابر ظلم با دادن يک و نيم ميليون شهيد به دست آمد، همسان معرفى کنند تا براى خود جايگاهى در ويران کردن ارزش هاى مردم افغانستان پيدا کنند. «
موصوف افزود که هشت ثور، روز پيروزى مجاهدين و روز پيروزى »بر کودتاى ننگين و اسارت آور رژيم کمونيستى « بود.
اما پوهنيار عزيزالله منصور، يک تن از طرفداران کودتاى هفتم ثور گفت: "انقلاب هفت ثور يک چرخش تاريخى با يک آرمان والاى انسانى وارد تاريخ افغانستان شد؛ اما به دليل مداخله بيگانگان، کم تجربگى و عدم پختگى نتوانست به آرمان برسد؛ اما نمى توان گفت که يک روز سياه در تاريخ افغانستان است."
وى در ادامه افزود: "اگر ما خراب بوديم، اگر ما اهداف خراب داشتيم، به اين معنى نيست که بايد تا امروز خرابى ادامه داشته باشد؛ چرا اينها خرابى کردند، نبايد بگويند که هفت ثور زادۀ بدبختى ها است."
همچنان عبدالواحد طاقت جنرال بازنشسته زمان حکومت داکتر نجيب، گفت هرچند کودتاى هفت ثور خرابى هايى درپى داشت؛ اما نسبت به هشت ثور بهتر بود؛ زيرا پس از پيروزى مجاهدين، جنگ هاى داخلى آغاز شد و تمام هست و بود مردم و حکومت به تاراج برده شد.
طاقت گفت: "با وجودى که کودتاى هفت ثور که روز چرخش و حرکت بود و داراى اهداف بود؛ اما روز خوب نبود؛ چون به تعقيب آن اعمالى که چپى ها انجام دادند به خصوص حفيظ الله امين ... حفيظ الله يکى از مهره هاى امريکا بود و فجايعى را که انجام داد، فراموش ناشدنى است ... اما ما بعدا اين افراد را مجازات هم کرديم و حتى همدستان حفيظ الله امين را به زندان هم انداختيم."
وى در ادامه افزود که پس از خروج نيروهاى شوروى وقت از افغانستان، داکتر نجيب الله رييس جمهور اسبق، مصالحه ملى را اعلام کرد؛ اما مجاهدين کودتا کردند و کشور را به خاک و خون کشيدند.
او علاوه کرد: "کدام روز در تاريخ افغانستان روز سياه نيست، که هفت ثور روز سياه و روز آغاز بدبختى هاى مردم افغانستان است؛ چرا مردم از ديگر روزها به عنوان روز سياه ياد نمى کنند که هفت ثور را روز سياه عنوان مى کنند."
وى، به زمان سلطنت محمد ظاهرخان و نادرخان اشاره کرده گفت که در آن زمان، مردم افغانستان از ظلم شاهان وقت در امان نبودند.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
