کابل(پژواک۲٨عقرب۹۴):دخترى که همه روزه درشهرکابل قلم های رنگارنگ رادرلای انگشتان کوچکش گرفته وصدا میزند "قلم بخرید قلم" !ميگويد که ازانتحار،انفجار وجنگ متنفر است.
عایشه ١١ساله که درکنارکتاره های پارک زرنگارشهر کابل ايستاده وقلم مى فروشد،علت اينکارش را مبارزه با جنگ توسط قلم وعلت ديگر را مشکلات اقتصادی عنوان ميکند.
این دخترک درحالیکه تبسم ملیحی برلب داشت، به آژانس خبرى پژواک گفت: " ميخواهم که با قلم نشان بدهم که برضد تفنگ استم."
وى ميگويدکه بخاطرى از جنگ نفرت دارد که روزانه با دههاتن ازکسانی مقابل میشود که دراثرجنگ به تکاليف روانی مبتلا گرديده وتعداد ديگرى به علت جنگ وانفجار وانتحار،دست و پای خود را ازدست داده و ناگزير اند که به گدایی ويا کارهاى شاقه و روى سرک روآورند.
عايشه که دوم نمرۀ صنف چهارم مکتب آشیانه پرورشگاه پروان سوم است،میگوید که دو برادرکوچک و سه خواهردارد،پدرش درمندوی کابل جوال کشی میکند وبرادرانش روزانه درشهرپلاستیک فروشی میکنند.
اين دخترک پس ازآنکه چند نگاه عابرین را که به او سرتا پا نگاه میکردند و بیباکانه ازکنارش رد میشدند بدرقه میکرد،با آه سردی افزودکه ازنگاه های بیشماری که هرروز اورا تماشا میکنندمى شرمد، اما چاره اى ندارد،اگرمجبورنمى بود کارنمیکرد، تنها درس میخواند و در کار های خانه با مادرش کمک مى نمود .
وى که درزندگی هیچگاه لبخند واقعی را به لب نداشته و با ناداری و ناتوانی پنجه نرم کرده،میگوید که فصل سرما آمده وهنوز برای زمستان زغال یا چوب نخریده اند ودر تلاش اند تا چند پولی فراهم کنند، اما نمیشود.
عايشه که با لباس نظيف مکتب،ملبس بوده وبيک کتابهايش را درکنار سرک گذشته بود،علاوه نمود که روزانه از٢٠ تا ١٥٠ افغانى به دست مى آورد و تمام پول هايی که گرد مى آورد،برای مواظبت ازخواهر کوچکش که به تکلیف سوراخ قلب دچاراست وکرایه خانه به مصرف میرسد .
اين طفل ميگويدکه خواهرش رابه جمعيت هلال احمرافغانى درکابل بُردند،امانمیداند که چه وقت ازطرف اين اداره به آلمان فرستاده ميشود ،زیرا چندماه سپری شده،اما هنوزنوبت او نرسیده است.
مهران صداقت، سخنگوی جمعيت هلال احمرميگويد که هم اکنون علاوه بر صد ها طفلی که سالانه به آلمان غرض تداوى فرستاده میشوند، حدود چهار هزار طفل دیگرثبت اند که درهرماه ۲۰ طفل برای تداوی فرستاده میشود وامکان ندارد که همگى را به يکبارگى بفرستند.
صداقت افزود که اين اداره دراین اواخرشفاخانه مجهزی را برای تداوی سوراخ قلب اطفال درشهرکابل ایجادنموده که ۷۰ درصد کارآن تکمیل شده است .
وی اظهارامید نمود که با افتتاح این شفاخانه ،اطفال زیادی از سرتاسرکشور با سهولت های فراوان تحت تداوی قراربگیرند ونيازبراى اعزام اطفال سوراخ قلب به خارج کشورکمتر شود.
عايشه ميگويد: (( گاهگاهی مردم مرامیگویند بروکار کن!اما من یک طفل کوچکم، چه کار کرده میتوانم، درحالیکه کلان کلان آدم هاى با سواد که مکتب و پوهنتون خلاص کدن،بیکار میگردن برای من بهترین کارهمین است که قلم میفروشم .))
اما علی افتخاری سخنگوی وزارت کارو امور اجتماعى و شهدا و معلولین ميگويد که وزارت مخالف کار اطفال زیر سن است ،چون قانون کار صراحت دارد، کسانی که زیر سن ۱۸ اند، نباید کارنمايند.
وى گفت که تلاش میشود که برای خانواده هاى کسانیکه بی سرپرست اند و درزیرسن قرار دارند، زمينۀ کاررا فراهم نمايند، تا اطفال روى سرک ازکارکردن رهايى يابند.
آمار وزارت کارو امور اجتماعى نشان ميدهد که در مجموع از سه ونیم ميلیون طفل آسیب پذیری که در افغانستان وجود دارد،حدود دوميلیون آن درروی جاده ها کارمی کنند .
این اطفال شامل کتگوری هاى سرسرک ،کارگاه های قالین بافی ،داش های خشت پزی و موترشویی هستند.
افتخارى ميگويد که وزارت براى حمایت اطفال یک سلسله برنامه هايی داشته است، به گونۀ مثال: ستراتیژی اطفال کارگرروی سرک ساخته شده،اما وزارت به دليل نبود بودجه موفق نشد تا آن را جامه عمل بپوشاند.
وقتی ازعایشه در مورد آینده اش پرسیده شد، گفت: " درآینده میخواهم داکتر شوم تا افراد غریب و بی بضاعت را کمک و تداوی کنم. "
اين درحالى است که سه سال قبل، دخترى که درجاده هاى شهر کابل ليف فروشى ميکرد وسالهای زیادی ازدرس وتعلیم عقب مانده بود،برای نخستین باربحیث عضو بوردنظارتی انجمن آسيايى مبارزه منع خشونت علیه اطفال "سایواک" درسریلانکا انتخاب گرديد.
نبیله "نوری" ١٥ ساله گفته بود که به حيث عضو اين انجمن، برای منع خشونت علیه اطفال ودفاع ازحقوق آنان تلاش ومبارزه نموده وصدای اطفال خیابانی افغان را به گوش جهانیان ميرساند.
اعضا
You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.










