“مقام هاى محلی آغشته به فساد درغور به زودی به څارنوالی معرفی خواهند شد”

کابل، فيروزکوه (پژواک،١١قوس٩٤): والى غور با ارايۀ طرحى به حکومت؛ از فساد ادارى، تهديدات طالبان، افراد مسلح غيرقانونى و مشکلات جدى در عرصه هاى معارف، صحت، حقوق زنان و بازسازى ابرازنگرانى نموده و خواستار رسيدگى به اين چالش ها گرديده است.

سيما جوينده که درماه سرطان امسال به حيث والى غور، به کارآغاز نموده و اکنون درکابل به سر مى برد، دراين طرح خود گفته است که ادارات دولتی غور، در بخش ملکی بیشتر توسط  کسانی رهبری می شود که از آدرس های قومی در راس ادارات قرار گرفته و به زورمندان و تفنگسالاران وابستگى دارند.

دراين طرح که کاپى آن، از سوى والى به آژانس خبرى پژواک ارسال گرديده، آمده است که  يکعده از مقام هاى محلی که درفساد دخيل اند، شناسايی شده و به زودی به څارنوالی معرفی خواهند شد؛ اما تاوقت معرفی از شخص و اداره اى به دلیل محرم نميتواند نام ببرد.

اين دومين والى زن به سطح کشورکه قبلاً عضوولسى جرگه بود، وضعيت زنان دراين ولايت را ناگوار خوانده، میگوید که با حمایت وعملى شدن این طرح ازسوى حکومت، بسیاری از مشکلات مردم غور حل خواهد شد.

 وى به رهبران حکومت وحدت ملى گفته است که شناخت دقیقی که از اوضاع غور داشته، بعد از ارزیابی دقیق اوضاع، و مشوره با مسوولان دولتی، بزرگان ، جامعه مدنی و اهل خبره می خواهد طرح و نظر خود را در عرصه های حکومتداری، امنیت، بازسازی ، معارف و تحصیلات، زراعت و بهداشت و زنان و حقوق بشر ارايه نمايد تا راه هاى حل آن جستجو گردد.

حکومتداری خوب:

ادارات دولتی غور، دربخش مُلکی بیشتر توسط  کسانی رهبری می شوند که از سالها قبل بر اساس روابط، بدون شایستگی و لیاقت وازآدرس های قومی درراس ادارات قرار گرفته وبه زورمندان و تفنگسالاران وابسته اند و خود را در برابر مردم و ادارۀ محلى پاسخگو نمی دانند.

این افرادبه فساد اداری آلوده هستند وعادت کرده اند که هیچ کاری را بدون درنظر گرفتن منفعت شخصی شان انجام ندهند. برخی از اینها به بعضی از وزرا نیز ارتباطات سیاسی دارند و اگر رييس جمهور در این مورد توجه نکند، ممکن است از سوی برخی وزرا نیز پیوسته حمایت شوند.

در سالهای اخیر تعداد بسیاری ازجوانان غور تحصیل نموده و مدارج بلند علمی و کدری را طی کرده اند؛ اما به خاطر نداشتن واسطه و کارشکنی های رؤسای ادارات، نه تنها که به مقامات دولتی راه نیافته، بلکه هنوز هم بیکار و بی سرنوشت هستند.

برای بهبود این وضعیت، لازم است که دولت و رهبری حکومت وحدت ملی توجه خاص نموده، بعد از پروسۀ ارزیابی به عوض اینها، افراد تحصیلکرده، شایسته ومتعهد به دولت در راس ادارات دولتی قرار بگیرند.

از جانب دیگر لازم است که دستگاه عدلی وقضایی که هرچند خود اين دستگاه هم درحال حاضر بخشی از مشکل می باشد، در بخش مبارزه با فساد، فعالتر شوند و کسانی که دست به فساد و اختلاس می زنند از جانب نهادهای مسوول مجازات گردند ودولت، قضیه را مستقیماً تحت نظر داشته و موضوع را متداوم پیگیری کند.

هرچند گاهی اوقات هیئتی هم به خاطر بهبود وضعیت حکومتداری و بررسی موضوع فساد اداری از مرکزبه غور آمده؛ اما بدبختانه بیشتر اوقات ، خودهیئت به بخشی از پروسۀ فساد تبدیل شده و با پُرکردن جیب ، دوباره به مرکز برگشته و تغییری در اوضاع رونما نساخته است.

اين درحالى است که یک سروی که در ماه دلو سال گذشته توسط تیم پلانگذاری استراتیژیک ولایتی وشرکت هيئت ادارۀ مستقل ارگان هاى محلى، نهادهاى مدنى و شوراى ولايتى انجام شده؛  فساد ادارى درولایت غوررا درجه بندى کرده که براساس آن، حلقه های محکم فساد در ادارات محلى هنوزهم درحال رشد و نمو بوده اند.

دراين سروى، نهادهايی مانندریاست معارف، ریاست څارنوالی استیناف، محکمه استیناف، قوماندانی امنیه، ریاست صحت عامه، شاروالی، ریاست عدلیه، ریاست زراعت ومالداری وولسوالی ها، ازجمله ادارات آلوده به فساد در درجه اول و بقيۀ ادارات در درجه هاى بعدى گفته شده اند.

درطرح والى درج است که برخی مناطق غورمانند منطقۀ مرغاب، غرجستان، الله یار،غورقندها، لعل وسرجنگل وغیره که از نظر معیار هايی همچون مساحت، ‌مسافت و نفوس، واجد شرایط می باشند، لازم است که به عنوان واحد اداری جداگانه تصویب شوند.

منطقۀ مرغاب، به مرکز تجمع طالبان و داعشیان  تبدیل شده است، اگر دراین منطقۀ صعب العبور و دوردست، ولسوالی ایجاد نشود و پای دولت در داخل دره های عمیق مرغاب کشانیده نشود، مرکز ولایت از آن ناحیه به شدت مورد تهدید و آسیب قرار دارد.

مسوولان محلى، تعداد طالبان را بيش از٢٥٠٠ تن دراين ولايت تخمين زده اند.

امنيت: روحیۀ طالبانی و اندیشه های مخالفت با دولت در غور چندان پایگاه اجتماعی ندارد، با آنهم طالبان و افراد مسلح غيرقانونى از نظر امنیتی برای این ولایت تهدید به حساب می آیند؛ به خاطر اینکه غور با ولایات ناامن مانندهلمند، فراه، بادغیس وفاریاب سرحد دارد، طالبان می توانند در ولسوالی ها، مشکلاتی به وجود بیاورند و امنیت مردم را تهدید نمایند.

 افراد مسلح غیر قانونى که آمار شان برپایه ارقام پولیس غور که ظاهراً رقم حد اقلی است، به پنجهزار تن می رسد وچالش اصلی امنیتی به حساب می آیند. این افراد حکومت های موازی را تشکیل داده و دارای محکمه وڅارنوالی هستند ومردم را مجازات می کنند.

اینها زندان های شخصی دارند و به قاچاق سلاح و مواد مخدر مصروف بوده، حقوق بشر را نقض می کنند و محاکم صحرایی تشکیل می دهند و از مردم عشر و زکات ميگيرند.

 زورمندان مسلح غیر قانونى، پول پروژه های عمرانی مانند برنامه همسبتگی ملی را حیف ومیل می کنند، کمک های موسسات به مردم بی بضاعت را با مردم نصف می کنند، در غصب زمین های دولتی دست دارند و درجنگ های ذات البینی شان همیشه برای مردم تلفات وخسارات هنگفتی بار می آورد.

اینها با برخی از رؤسای ادارات دولتی وبرخی از نمایندگان  شوراى ملى ارتباط دارند ودر هنگام انتخابات هاهم همیشه به نفع خودشان تقلب می کنند. از جانب دیگر متأسفانه والی صاحبان و قوماندانان امنیه و رییسان امنیت ملی قبلی نیز که در اینجا کار کرده اند، فقط به فکر گذاره بوده و سعی نکرده اند که به صورت جدی با این مشکلات درگیر شوند؛ لذا بخشی از این مشکلات، میراث حکومت محلی قبلی نیز می باشد.

‌

برای بهبود امنیت غور لازم است که تشکیل فعلی ازنظر کمیت افراد امنیتی افزایش یابد. غور یک منطقۀ کوهستانی است وباید با معیار های خودش از نظر کمیت محاسبه گردد. از جانب دیگر شاید افزایش پولیس محلی در تفاهم با رهبری ولایت بتواند تهدید ها را پایین بیاورد و اوضاع امنیتی را بهبود بخشد.

بازسازى: غور در سالهای ریاست جمهوری حامد کرزی، به شدت مورد کم لطفی و بی مهری قرار داشته و در حال حاضر بدون برق، سرک، کارخانه ها، آب آشامیدنی و دیگر تاسیسات زیربنایی است.

 قیمت یک کیلووات برق دیزلی درغور ۶۰ افغانی است؛ درحالیکه مردم هرات وکابل برای این مقدار، فقط ۲- ۳ افغانی پرداخت می نمایند. سرک مرکزی افغانستان که هرات را به کابل وصل می کند، می تواند تغییر چشمگیری در زندگی مردم بیاورد؛ اما متاسفانه در خاک غور حتى یک کیلومتر آن هم کار نشده است.

مردم غور بارها این دو خواستۀ اساسی و اصلی شان را که اعمار سرک مرکزی وساختن بند برق باشد، با مقام هاى دولت سابق درمیان گذاشته که متاسفانه به آن توجه نشده است.

برای بهبود وضعیت، لازم است که پروسه اعمار سرک گردن دیوال که غور را ازطريق مناطق مرکزى به کابل وصل ميکند، سرعت بیشتر یابد و پروژۀ هاى احداث سرک در غور هم آغازگردد. دریاهای هریرود، مرغاب و فراه رود هم که از سرزمین غور می گذرند، شرایط مساعدی برای ساخت وساز بند برق و بند آب دارند که لازم است در این باره توجه صورت بگیرد.

همچنان پروژه های باز سازی نیز به خاطر داوطلبی هايی که در مرکز صورت گرفته، گاهی از شفافیت کامل برخوردار نبوده ویا هم مطابق شرایط محیطی نبوده است که خوب خواهد شد اگر این داوطلبی ها در محل و در خود ولایت عقد گردد و از ظرفیت محلی استفادۀ بیشتر شود.

 معارف وتحصیلات عالی:

ولایت غور درعرصه معارف هرچند از نظر کمیت دستاورد های خوبی داشته ؛ اما از نظر کیفیت قابل قبول مردم نمی باشد. فعلاً حدود ٨٠درصد مکاتب غور فاقد تعمیر وساختمان اند. شماری از مکاتب در مناطق دوردست متاسفانه وسیله ای برای تمویل طالبان یا زورمندان مسلح غیر قانونى شده است؛ به صورتی که مکاتب عملاً غیر فعال هستند؛ اما امتیازات آن یا مورد استفادۀ شخصی قرار می گیرند ویا هم به دست زور مندان و طالبان می رسند و از آن علیه دولت استفاده می گردد.

برای بهبود معارف لازم است که از نظر کیفی، به تعلیم وتربیه توجه شود و برنامه هايی که برای معلمین معاش و امتیاز خاص داده می شود در غور افزایش یابد. برای پُر کردن خلای کدری از طبقۀ زنان مخصوصاً در رشته هايی از قبیل طب، انجنيری، اقتصاد، مدیریت و علوم دینی خوب خواهد بود که به شکل سهمیه برای شان امتیاز داده شود تا وضعیت بهبود پیدا نماید.

 ولایت غور از نظر گرفتن بورس های تحصیلی خارج از کشور نیز  به ويژه  در بخش دختران، گراف بسیار پایینی دارد که ایجاب دلسوزی و توجه بیشتری را می نماید.

صحت وبهداشت:

غور یک ولایت دور افتاده  و سخت گذر می باشد. بافت اجتماعی ولایت کاملاً روستایی و پراکنده است. خدمات صحی تا حال نتوانسته مناطق مختلف غور را به طور قناعت بخش، تحت پوشش قرار دهد. در جریان زمستان اکثر راه های ولسوالی ها ومناطق دشوارگذر، مسدود می شود و مریضان به شفاخانه مرکز و کلینیک های ولسوالی ها رسیده نمی توانند وتلف می شوند.

در عرصۀ تربیۀ داکتران در ولایت، توجه کمتر صورت گرفته و حتى شفاخانه مرکز ولایت نیز فاقد بسیاری از بخش های تخصصی است ومریضان برای معاینات بسیار ساده، مجبور به مسافرت به دیگر ولایات می شوند. در این ولایت بزرگ ، فقط یک داکتر زن از خود ولایت مصروف خدمت بوده  که واقعا مایۀ نگرانی است.

برای بیرون رفت از این وضعیت ایجاب می کند که امتیازات خاصی برای مناطق دوردستی از قبیل غور در نظر گرفته شود تا داکتران بیشتری تشویق شوند که به این ولایت وظیفه اجرا نمایند. همچنان در عرصۀ تحصیلات عالی برای جوانان غور به ویژه طبقه اناث، موضوع دادن سهمیه می تواند در درازمدت از مشکلات مردم بکاهد و باعث رضایت آنها شود.

زراعت :

غور ولایتی است که اقتصاد بیشتر مردم آن متکی به زراعت و مالداری است. زراعت مردم غور، به شکل ابتدایی و بدوی است و هنوز هم اکثر مردم، به صورت گسترده از زمین های للمی استفاده می نمایند. خشکسالی های سال های اخیر و فرسایش زمین های للمی، حاصلات زراعتی مردم را به حد اقل رسانیده است.

غور از لحاظ منابع آبی، یکی از ولایات غنی به حساب می آید. دولت می تواند با اعمار بندهای آبگردان در دریاهای هریرود و فراه رود وهمینطور در رودخانه های کوچک زمین های مساعد را زیر آب نماید و زراعت مردم را از شکل للمی به شکل آبی و مطمین تغییر دهد.

از جانب دیگر، شرایط جوی و اقلیمی برای کاشت اکثر میوه ها در این ولایت مساعد است؛ اما مردم به دلایل مختلف نتوانسته اند با غرس درختان میوه، زندگی خود را تغییر بدهند. توقع می رود که دولت با اتخاذ برنامه های مفید جهت ترویج درختان میوه در غور هم از طریق ریاست زراعت و هم از طریق موسسات غیر دولتی، به اقتصاد مردم تحول بیاورد و مردم را از این فقر و محرومیت نجات بدهد.

زنان و حقوق بشر:

در بخش زنان، ولایت غور به دلیل محرومیت ، عقب ماندگی و دورافتادگی متاسفانه طی سالهای پسین دستاوردهای ناچیزی داشته است. هنوز هم خشونت علیه زنان به شدت مشاهده می شود.  هنوز هم بد دادن و مهریه های گزاف در ولایت فراوان می باشد. هنوز هم اکثر دختران در مناطق دوردست و ولسوالی ها از رفتن به مکاتب ممانعت می شوند و بی سواد باقی می مانند.

اعضا

You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.