مرضيه: در لباس پوليس احساس غرور ميکنم

فيروزکوه (پژواک، ٧جدى۹۴): "وقتی لباس پولیس در تنم است، خیلی احساس غرور و افتخارمی کنم،ما باید این احساس را از بین ببریم که زنان تنها در خانه باشند."

اين گفتۀ دوم څارن مرضیه، آمرحل پروگرام های خانوادگی قوماندانی امنیه ولسوالی لعل و سرجنگل ولايت غوراست.

وى که ازپنج سال بدينسو درصفوف پوليس خدمت ميکند، درمصاحبه با آژانس خبرى پژواک گفت هرگاهى که قوماندانى امنيه برنامه اى داشته باشد وعمليات وياتلاشى کند، وى بادو پوليس زن ديگر درکنار آنها بوده و به نوبۀ خود نقش ايفا ميکنند.

مرضيه که دوسال است به حيث دوم څارن ايفاى وظيفه ميکند، افزود زمانى که کدام زنى درپيوندبه جرايم جنايى تحت جلب باشد، به دستگيرى وى اقدام ميکنند.

همچنان ازاينکه ولسوالى لعل وسرجنگل، درمسيرشاهراه کابل-غورقراردارد، وى زنان رادرموترهاى مسافربرى نيز تلاشى مى نمايد.

اين افسر افزود: "وقتی لباس پولیس درتنم است، خیلی احساس غرور وافتخارمی کنم؛ وقتی زنان مرا می بینند، چون از جنس خود شان هستم، خوشحال میشوند واحساس خودی بودن می نمایند؛ بدون کدام تشویش ومشکل با ماهمکاری نموده واستقبال می نمایند. "

وى علاوه کرد که خیلی احساس خوشی میکند که پوليس است وميتواند به مردم خدمت نماید؛ اين مسلک قابل قدر است ودرهرشرایط آماده خدمت به مردم است.

دوم څارن مرضيه گفت: "کوشش من این است که حقوق زن باید رعایت شود، حقوق زن پامال نشود و پیام من به دیگر دختران این است که دست به دست هم داده و به صفوف پولیس یکجاشوند. "

اين افسر افزود که از سربازی وظیفه را آغاز کرده وحالاآمر یک بخش است و تلاش داردتا وظیفه را به شکل خوب وصادقانه اجرا کرده و نقش زنان وتوانمندی شان را درجامعه تبارز دهد.

وى گفت: "مابایدفعالیت نمایيم ونشان بدهیم که زنان نیز توانمند هستند وميتوانند که درکنارمردان، استعداد خودرا به کار انداخته و به مردم وجامعه مصدر خدمت شوند. "

مرضيه علاوه کرد: "بایدما این احساس را ازبین ببریم که زنان تنهاباید درخانه باشند و درآوردن صلح، امنیت، بازسازی، رهبری وپیشرفت جامعه نقش نداشته باشند؛ همان طوریکه ما درتمام مراحل تاریخ از گوهرشاد، ملالی تاسلطان رضیه، نشان دادیم که قهرمان هستیم؛ تا زمانیکه ما درتمام عرصه ها شریک نباشیم، پیشرفت ناممکن است."

 دوم څارن مرضيه گفت که وقتی زنان را درلباس اردوی ملی وپولیس ملی، خصوصاً درقوای هوايی کشورمی بیند، اشک شادی از چشمانش میریزد. تازمانیکه  قربانی ندهند ودرتمام عرصه ها شریک نباشند، خشونت علیه زنان ادامه خواهد داشت.

اين درحالى است که تعدادزنان درچوکات پوليس ملى، نزديک به ٢٢٠٠ تن ميرسد؛ اما وزارت داخله ميگويد که اين رقم کافى نيست و تلاش ميکنند که اين تعداد را تا پنج سال آينده، به ١٠ هزارافزايش بدهند.

همچنان حدود ۱۳۰۰ زن در چوکات وزارت دفاع ملى خدمت ميکنند.

دوم څارن مرضيه٢٤ سال دارد، ازدواج نکرده و از دارالمعلمين ولسوالى لعل و سرجنگل فارغ شده است.

وى گفت که خانواده اش با مسلک پوليسى مخالفت ندارند، بلکه وى را تشويق ميکنند؛ اما هنوزافراد زیادی مخالف حضورزنان دراجتماع به ويژه در  صفوف پولیس بوده وبه آنان به ديدۀ حقارت می بینند. درراه ها سخنان نامناسب ميگويند وازطريق تيليفون تهدید ودشنام ميدهند؛ اما آنها این مشکلات را نادیده میگيرند.

اين افسر، ازدولت وادارۀ محلى غور خواست که باید تعداد زنان، درصفوف پولیس افزایش يابد تا نقش آنها بیشترشود؛ وقتیکه حضور زنان درچهارچوب پولیس ملی وسایرعرصه ها بيشترگردد، بدون شک این دیدگاه های منفی از بین خواهد رفت.

امامحمدزمان عظيمی آمرامنیت قوماندانی امنیه غور گفت که دراوايل، صرف سه خانم درچوکات پولیس غور فعالیت داشتند و حالا اين تعداد به ٢٢ پولیس رسيده است.

 وى گفت: "ما تلاش داريم که تعداد زنان بیشتری را درچوکات پولیس ملی جذب نمایيم؛ چون هرلحظه نیاز به همکاری پوليس زن وجود دارد، از اجرای وظایف درمحلات گرفته تا شهر و همچنان تا نقش مدیريتی آنها."

آمر امنيت علاوه کرد که وقتی آنها در یک عملیات ميروند، برای مردان خیلی سخت است تا یک منزل مسکونی و یا یک خانم را تلاشی کند و همين پوليس زن است که دراين راستا نقش مهم دارد.

وى گفت که ادارۀ محلى، زنان پوليس غور را همواره مورد تشویق قرارداده و به مشکلات آنها رسیدگی ميکنند.

اعضا

You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.