کابل (پژواک، ۲۵ دلو ۹۴): امروز چهاردهم فبروری "روز ولنتاین" یا "روز عاشقان" است؛ روزی که کم کم در فرهنگ بومی افغانستان نیز جای خود را باز کرده است.
این روز به ویژه در کابل، به یک روز به یادماندنی تبدیل شده است و شماری از جوانان حتی برخی از افرادی که صاحب کار هستند، رخصتی گرفته و خواسته‌اند عشق خود را به دلدادۀ شان هدیه دهند.
دکان‌های برخی از مناطق شهر نیز با گُل‌های رنگارنگ رنگین شده است.
خبرنگار آژانس خبرى پژواک، در این زمینه به سطح شهر رفته و با شماری از جوانان گفتگو کرده است.
نسیمه ۲۰ ساله، محصل سال دوم قابلگی پوهنتون طبی کابل ميگويد که سال هاست عاشق پسری است و او را دوست دارد، ولی تا به حال برایش نگفته و پسر هم از این عشق بی خبر است.
وی گفت: "هر سال در روز ولنتاین، می‌خواهم برای پسری که دوست دارم، پیامی بگذارم و یا دسته گلی بفرستم، ولی این جرئت را در خود نمی‌بینم؛ زیرا فکر می‌کنم، عشقم را نخواهد پذیرفت."
اما نسیمه با تاکید بر عشقش افزود که عشق، یک احساس انسانی و همه شمول است و تنها به پسران محدود نمی‌شود و دختران هم حس و عاطفه دارند و می‌توانند عاشق شوند و عاشق بمانند.
علی شیر شهیر، ۲۲ ساله فارغ التحصیل فاکولته ژورنالیزم پوهنتون کابل، نیز عاشق است و می‌گوید که دراین روز، بیشتر به معشوقش فکر می‌کند.
وی گفت: "در افغانستان روز ولنتاین ازچهار، پنج سال اخیر تجلیل می‌شده است و بیشتر به روز صمیمیت مسمی است تا روز عاشقان. آنهایی که نامزد دارند، دست نامزدشان را گرفته به کافى ها و پارک‌ها می روند و جوانانی که نامزد ندارند، با دوست‌های صمیمی‌شان در این روز‌ها قرار می‌گذارند و در مکان تفریحی یا کافى ها گرد هم جمع می‌شوند؛ می‌گویند و می‌خندند و خاطرات گذشتۀ شان را تازه می‌کند."
اما شهیر افزود: "من که از جملهٔ مجرد‌ها هستم و دوست دخترم هم که خیلی سختگیر و از خانواده مذهبی است، نمی‌توانم با وی کافى بروم، قهوه بخورم و لحظه‌ای صحبت کنم."
وی خاطر نشان کرد که به دلیل باور مردم به فرهنگ اسلامی و ارزش‌های فرهنگی بومی، نمی‌تواند آزادانه به معشوقش پیام بفرستد و این روز را تبریک بگوید.
این جوان عاشق گفت که دختر‌ها معمولاً نمی‌خواهند تا زمانی که نامزد نشوند، با پسر نا‌محرم معاشرت داشته باشند.
login or register a new account.
