رفتن به محتوا
سه‌شنبه ۱۷ نومبر ۲۰۲۶ · کابل ۲:۱۰ ب.ظ
دربارۀ ماتماس با ماورود
۱۴°صاف · ↑۱۴° ↓۰°کیفیت هوا: متوسط
اعضا

“به سبب نداشتن پول تکفين، اجساد يک شب و روز در خانه مانده بودند”

· ۶ دقیقه مطالعه · ۱۰۸ بازدید

#صداى قربانيان

خوست (پژواک، ٢ حوت ٩٤): خانوادۀ قربانيان يک حملۀ انتحارى درخوست مى گويند که همزمان شش جنازه وارد خانۀ شان شد؛ اما آنها پول تکفين و تدفين را نداشتند. بناءً اجساد را يک شبانه روز در صحن حويلى گذاشته بودند.

 اين خانواده، اکنون با مشکلات اقتصادى جدى مواجه اند، با کمک هاى اوليۀ دولت، ادارات کمک کننده و خيريه شديداً نياز دارند.

آنها از دولت و ادارات ديگر کمک دهنده انتقاد ميکنند که در اوايل رويداد، ١٠٠ هزار افغانى را با آنها پرداخته و بعد از آن، هيچ نوع کمکى با آنها صورت نگرفته است.

حملۀ انتحارى متذکره، به تاريخ شش برج جون سال ٢٠١٢ ميلادى، حوالى ساعت ١٢ ظهر در نزديک سپين مسجد شهرخوست، نيروهاى افغان و امريکايى را زمانى هدف قرار داد که مصروف معاينات بايومتريک از افراد عادى بودند.

بايومتريک معاينات پيشرفتۀ تکنالوژى است که نيروهاى امريکايى و برخى ادارات، ذريعۀ گرفتن نشان چشم و انگشت، انسان مجرم را شناسايى مى نمايد.

به گفتۀ شاهدان عينى، فرد انتحارکننده پياده درحرکت بود؛ زمانيکه نزديک نيروهاى امريکايى رسيد، واسکتش را انفجار داد.

در اين رويداد به طور مجموعى، افزون بر سربازان امريکايى، حدود ٢٠ فرد ملکى کشته شدند و نزديک به ٤٠ تن ديگر مجروح گرديدند.

اکثرکشته شدگان و مجروحين اين رويداد، افراد غريب بودند که براى به دست آوردن يک لقمه نان در کنارپياده رو، به موچيگرى مصروف بودند و يا هم درکنار سرک ميوه مى فروختند.

تيمورشاه که حدود ٢٣ سال عمر دارد و باشنده منطقۀ پنزانى مربوط جنوب شهر خوست مى باشد، به آژانس پژواک گفت که در حملۀ متذکره، شش عضو خانواده اش را از دست داده است.

تيمورشاه افزود که برادران و کاکاهاى از دست رفته اش، درجوار پياده روهاى سپين جومات شهرخوست، مصروف شغل موچيگرى بودند که ظهر يک روز در اثر حملۀ انتحارى بر نيروهاى خارجى قربانى شدند.

نامبرده به آژانس خبرى پژواک گفت که ناگهان شش جسد وارد خانه اش شد؛ اما به سبب نبود پول، جنازه ها در صحن حويلى در يک قطار گذاشته شده بودند و آنها نيز در کنار شان حضور داشتند.

نامبرده گريه کنان افزود: "زنان و اطفال همه از گريه بى حال شدند، اشک در چشمان شان خشک شد، نمى توانستيم آنها را بدون کفن دفن نماييم؛ درفرجام حکومت در تکفين و تدفين همراى ما کمک نمود."

خانوادۀ تيمورشاه درکُل ٥١ عضو دارد، که حدود ٣٥ تن آنها طفل اند، درمنطقۀ پنزايى در اتاق هاى کوچک در يک منزل شب و روز را درغربت سپرى مى نمايند.

نامبرده گفت که درخانواده؛ دو طفلى نيز وجود دارد که بعد از مرگ پدر شان به دنيا آمده اند.

قرارگفتۀ وى، فراهم کردن مصارف همه خانواده، به دوش وى است و درشهرمصروف کار مى باشد؛ اما گفت که غذاى يک وقت را هم به گونۀ پوره به دست آورده نمى تواند.

موصوف افزود: "براى دکانداران از تخته هاى آهن چادر، برخى وسايل را مى سازم، اگر اين کار نباشد کارگرى مى نمايم؛ اما خانواده ام به مصرف بيشتر نياز دارد، از توان من بالا است."

اين عضو خانوادۀ متضررشده، همچنان گفت که با مشکلات زياد اقتصادى دچاراند و به مواد اوليه ارتزاقى اشد ضرورت دارند.

يک مادر داغديدۀ اين خانواده که نخواست اسمش فاش شود، به آژانس پژواک گفت که پيش از رويداد وضعيت اقتصادى اش خوب بود؛ اما بعد از آن با وضعيت ناگوار مواجه اند."

وى افزود: "پسر، برادر، داماد، دو پسر کاکايم و يک نواسۀ عمه ام در همان لحظه کشته شدند؛ به خوردن نان جمع شده بودند، لقمه هاى نان در دهن و دست هاى شان خشک گرديده و آنها جان داده بودند."

موصوف همچنان گفت که از دولت، هلال احمر افغانى و موسسات خيريه کمک خواسته؛ اما کسى کمک لازم به آنها انجام نداده است.

اين مادر درد ديده که گريه کنان با آژانس پژواک صحبت ميکرد، گفت که باگذشت سه سال، هنوز هم گليم غم و گريه از خانه اش جمع نشده است.

وى افزود: "سرپرستى اطفال کوچک و بيوه ها را در خانه بر عهده دارم. من و زن هاى ديگر، تمامى روز گريه ميکنيم، هيچ زمين برايم جاى نمى دهد؛ با صداهاى بلند گريه ميکنيم."

يک مادر ديگر درد ديده که اولادهاى خود را از دست داده، به آژانس پژواک گفت که اعضاى بزرگ خانواده اش، اکثراً گرسنه اند و فقط اطفال خود را سير ميکنند.

وى افزود که در هواى سرد زمستان، براى گرم کردن اتاق ها چوپ ندارد و اطفالش در مندوى چوب، بقاياى چوب را براى آشپزى جمع آورى ميکند.

وى گفت: "در سال اول يک – يک لک افغانى داد، بعداً کسى با ما کمک نکرده. از دولت و مردم سرمايه دار ميخواهيم که با ما در بخش مواد اوليۀ خوراکى و مواد سوخت کمک نمايند."

قديم افغان عضو شوراى ولايتى خوست گفت که طبق معلومات وى، به اساس فرمان حامد کرزى رييس جمهور سابق کشور، به خانوادۀ هر فرد کشته شده ١٠٠ افغانى و به خانوادۀ مجروح ٥٠ هزار افغانى داده شده است.

موصوف به پژواک گفت که همزمان با آن، بايد خانواده هاى قربانيان، با رياست کار و امور اجتماعى ثبت و معاش مقرر شدۀ ماهانه و يا سالانه به آنها داده شود.

موصوف افزود: "اينکه رياست مذکور، تاکنون در اين مورد چقدر کار کرده، معلومات موثق ندارم؛ اما اين رياست بايد موضوع مذکور را جدى بگيرد."

افغان در مورد تعقيب رويداد از سوى ارگان هاى امنيتى گفت که در مجموع، کدام اقدامات در مورد بازداشت و مجازات عاملين رويدادهاى نا امنى در افغانستان ديده نميشود.

وى افزود: "اول خو حکومت در فکر دستگيرى مجرمين نيست، اگر باز هم کسى دستگير شود، در بدل پول برائت حاصل ميکند و رها ميشود."

موصوف از دولت خواست که نبايد در برابر دستگيرى و مجازات مجرمين هر رويداد، سهل انگارى نمايد و بايد مسووليت خود را به شکل درست انجام دهد.

کمال الدين ځدران رييس کار، امور اجتماعى، شهدا و معلولين ولايت خوست گفت از سال ١٣٥٧ تا به امروز، اکثريت قربانيان و مجروحين نزد آنها ثبت شده و معاش ميگيرند.

موصوف در صحبت با آژانس پژواک گفت امکان دارد که شمارى از خانواده هاى قربانىان مراجعه نکرده و خود را ثبت نکرده باشند.

ځدران افزود: "طبق قانون، هر خانوادۀ قربانى يا فرد زخمى، بايد از قوماندانى گرفته تا ساير ارگان هاى امنيتى، ولايت، رياست ما و بالاخره تا وزارت مربوطه، تمامى مراحل را تکميل نمايند."

موصوف افزود که به خانوادۀ فرد کشته شده؛ سالانه ٦٠ هزار افغانى و به خانوادۀ فرد زخمى ماهانه ٣٠ هزار افغانى به شکل معاش داده ميشود.

پژواک تلاش نمود که براى دستگيرى عاملين حملۀ انتحارى مذکور و يا براى تحقيق کامل رويداد، از ارگان هاى امنيتى و به ويژه از قوماندانى امنيه نيز معلومات بگيرد؛ اما کدام پاسخ را به دست آورده نتوانست.

مبارز محمد ځدران سخنگوى والى خوست نيز گفت که ادارۀ ولايتى، متوجه خانواده هاى قربانيان جنگ شده و در مورد کمک با آنها فيصلۀ جدى نموده است.

موصوف به آژانس پژواک گفت که حکم خان حبيبى، در نشست هاى متواتر در اين مورد به هلال احمر افغانى، رياست انکشاف دهات و ادارۀ آمادگى با حوادث عاجل به جديت سفارش نموده است.

 ځدران افزود: "والى همچنان از سازمان بين المللى مهاجرت و ساير ارگان ها که در بخش مهاجرت کار ميکنند، خواسته است که با خانواده هاى قربانيان جنگ مساعدت نمايند."

در مجموع، خانواده هايى که سرپرست خانواده هاى خود را در جريان جنگ جارى از دست داده اند، با مشکلات شديد اقتصادى دست و پنجه نرم ميکنند.

خانواده هاى مذکور، دولت را مورد انتقاد قرار ميدهند که بدون يک اندازه کمک نقدى، هيچ کمکى به آنها نکرده است.

اعضا

You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.

خبرهای مرتبط

همه امنیت و جرايم