شهرخوست (پژواک،١٨حوت ٩٤): پوليس معيوب شده در جنگ مى گويد که با وجود متحمل شدن قربانى بزرگ، وى يکسره چنان فراموش شده که گويا هيچ رابطه اى با دولت نداشت.
ساتنمن محمدنذير باشندۀ قريۀ شدل ولسوالى مندوزى و اسماعيل خيل خوست است که در سال ٢٠١٢ ميلادى، به روز اول عيداضحى در پى انفجار يک ماين، برخى اعضاى بدنش را از دست داد.
نامبرده طى مصاحبۀ اختصاصى با آژانس خبرى پژواک، برخى خاطرات تلخش را شريک کرد که پيش از رويداد و بعد از آن با آنها مواجه شده است.
نامبرده گفت که حدود سه سال در صفوف پوليس ملى ايفاى وظيفه نمود و خواست تا مسووليتش را در قبال مردم و خاکش ايفا نمايد.
محمد نذير افزود که يک روز معمولى بود، پوليس همقطارش از ولسوالى گربز جهت گزمه خارج شدند، در مسير حرکت خود، يک پشک را در کنار سرک مشاهده کردند که از ناحيۀ گلو بسته شده بود.
موصوف گفت: "من پيش و پوليس ديگر در تعقيب من بودند؛ زمانيکه پشک را رها کردم، يک ماين جاسازى شدۀ بزرگ بشکه اى را ديدم؛ من صدا کردم که ماين است و متصل به آن خود را در جويچه انداختم، ماين منفجر شد و بعداً بى هوش شدم."
محمد نذير افزود هنگام رويداد که روز اول عيدسعيد اضحى بود و موعد ترخيص گرفتنش نيز تکميل شده بود، در روز عرفات از قوماندان خود طلب رخصت کرده بود؛ اما برايش رخصت نداد.
قرار گفتۀ موصوف، نامبرده در شفاخانۀ بگرام معالجه شد؛ اما هر دو چشمى را از دست داد و دست راستش از ناحيۀ شانه قطع شد که زخم هاى آن درحال حاضر نيز درست التيام نيافته است.
نامبرده گفت: "پيش از اينکه شامل صفوف پوليس شوم، شش سال در اردوى ملى نيز اجراى وظيفه نمودم و در ولايات جنوب با طالبان مصروف جنگ بودم؛ از آن جا ترخيص گرفتم."
نذير گفت که يگانه نان آور خانواده بود؛ اما از وقتيکه معيوب شده، خانواده اش با مشکلات شديد اقتصادى دچار است.
نامبرده افزود: "به شمول من ١٤ تن در خانواده به سر مى برند، که ٧ تن آنها فرزندان من اند، مادر و پدرم سالخورده اند، يک برادر و دو خواهر دارم."
به گفتۀ وى، قبل از رخ داد اعضاى خانواده اش را ديده، اکنون نيز چهره هاى آنها در ذهنم مجسم مى شود؛ اما فرزندانش بزرگ شده و چهرۀ شان تاحدى عوض شده است.
نامبرده افزود: "گاهگاهى اولاد و اعضاى ديگر خانواده ام را در خواب مى بينم و با آنها اظهار محبت مى نماييم، دو فرزندم بعد از رويداد به دنيا آمده اند، اين آرمان بزرگم است که اى کاش چهره هاى آنها را نيز مى ديدم."
نذير گفت که بعد از مجروح شدن، مانند زخميان ديگر وى نيز ٥٠ هزار افغانى را به دست آورد؛ اما بعد دولت از وى هيچ احوال نگرفته و نه هم به در خواست کمک وى لبيک گفته است.
موصوف افزود: "يک روز پوليس قوماندانى امنيۀ خوست معاش اخذ مى کردند، از طريق تيليفون مرا دعوت کرد، از نزد همه پوليس پول جمع آورى کرده به من دادند؛ تا مدت زمانى با آن امرار معيشت کردم."
ساتنمن محمد نذير معيوب در رويداد انفجار ماين گفت که گاهگاهى برخى افراد، مواد اوليه را با وى کمک مى نمايند؛ اما همه نيازمندى هاى اوليۀ خانواده اش رفع نشده است.
نامبرده در جريان سخنانش گريه کنان گفت که اطفال، مادر، پدر مُسن و اعضاى ديگر خانواده اش با کمبود جدى مواد اوليه خوراکى مواجه اند.
نامبرده افزود: "زيورات خانمم را فروختم، گاو شيرى خود را فروختم، برخى اسباب کوچک خانواده را نيز فروختم؛ اگر از کس پول طلب کنم نه مى دهد؛ زيرا مى گويد که قرض را دوباره ادا کرده نمى توانى."
ساتنمن محمد نذير همچنان گفت افتخار دارد که در دفاع از خاکش قربانى داده است؛ اما حکومت را به باد انتقاد گرفت که به سبب غفلت حکومت، خانواده هاى سربازان قربانى شده، به هر در ايستاده مى شوند.
نامبرده از دولت و همچنان نهادهاى کمک کننده خواست که مانند خانوادۀ وى، از خانواده هاى قربانيان ديگر احوال گيرى نمايند و مطابق توان خود با آنها کمک کنند.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.










