سرپل (پژواک، ٢١حمل ٩٥): خال محمد ١٤ ساله، در انفجار ماينى که در حالت بى خبرى در بدل ٢٠ افغانى انتقال مىداد، شديداً زخم برداشته و اکنون در بستر تداوى، در حالى سخت نگران بازماندن از مکتب است که امکانات لازم براى تداوى خودرا ندارد.
از اين انفجار حدود دو ماه گذشته است؛ اما خال محمد هنوزهم به دليل زخم هاى شديد در ناحيۀ سر و هر دو پا، راه رفته نمى تواند؛ در هر دو پايش سيخ تير شده و در يک اتاق گلى منزلش بسترى است.
در انفجار یادشده که ناشی از بمب جاسازی شده در داخل کراچی بود و در هجدهم دلو سال گذشته در مقابل نمايندگى عزيزى بانک در شهر سرپل به وقوع پیوست؛ بر علاوۀ زخمى شدن خال محمد، وکیل خان یک قوماندان «خیزش مردمی علیه مخالفین مسلح دولت» کشته شد و سه تن از محافظين او زخم برداشتند.
مسووليت اين انفجار را هيچ گروهى بر عهده نگرفته است.
خال محمد در گفتگوى اختصاصى با آژانس خبرى پژواک گفت که در هجده هم دلو، زمانيکه در شهر سرپل براى پيدا کردن لقمه نانى براى فاميل خود توسط کراچى دستى، اموال مردم را انتقال مى داد، یک تن برایش گفت: «یک کارتن تخم مرغ دارم تا نزدیک عزیزی بانک انتقال بده و من از عقب تو می آیم.»
به گفته خال محمد، وى نيز بى خبر از اينکه در کارتن ماين جاسازى شده، پذيرفت که این کارتن را در بدل بیست افغانی انتقال دهد.
موصوف گفت که کارتن را به نزديکى بانک يادشده انتقال داد و منتظر آمدن صاحب کارتن بود که موادجاسازى شده در کارتن منفجر گرديد.
او که سخت ناتوان معلوم ميشد، افزود: «دیگر نمی دانم چه شد؟ سه روز بعد که به هوش آمدم، پدرم برايم گفت که در شفاخانۀ مزارشریف هستیم، پاهایم و سرم پلستر بود.»
عبدالقیوم ٧١ ساله، پدر این طفل که اشک از چشمانش جارى بود، در کنار نگرانى سخت براى آيندۀ پسرش به آژانس خبرى پژواک گفت: «یگانه امید مه همی خال محمد جان بود، ای مسلمانی است که از ای طفل استفاده کردند؟ مه نه وکیل خان را مى شناختم و نه او کسى که ای کار را به حق ما کرده مى شناسم... حالا چه بکنم؟»
او افزود که از باشندگان اصلى درۀ بند ولسوالى صياد اين ولايت می‌باشند؛ اما حدود سه سال پيش به دليل ناامنى ها از صياد آمده و در منطقه خطيب آباد شهر سرپل در يک حويلى کرايى دو اتاقه زندگى مى کنند.
به گفته وى، از صياد به شهر سرپل آمدند تا از خطرات ناشى از ناامنى ها و جنگ نجات پيدا کنند؛ اما بى خبر از آن که در اين شهر پسر نوجوانش با چنين سرنوشتى دچار می‌شود.
عبدالقيوم گفت که خال محمد، يگانه نان آور فاميل هشت نفره آنها بود.
موصوف خاطرنشان کرد که وى و خانمش، به دليل سالخوردگى، کار کرده نمى توانند و چهار دختر و يک پسر شان در سن پايينتر از ١٣ سال می‌باشند.
اين پير مرد، در حاليکه غصه گلويش را گرفته بود، افزود: «خال محمد به صنف ششم کامياب شده و در پهلوى مکتب، با کراچی دستی به داخل شهر کار مى کرد و شام با پنج قرص نان و یک کیلو کچالو به خانه می آمد اما...»
او که سخت از مشکلات اقتصادى شکايت مى کرد، گفت که هيچ مدرکى براى رفع نيازمندى هاى روزمره خانواده اش ندارد و براى تداوی پسرش ۲۸۰ هزار افغانی از مردم قرض گرفته است.
به گفته عبدالقيوم، داکتران گفته اند که خال محمد، بايد براى تداوى بيشتر به پاکستان و يا کشور ديگرى انتقال داده شود.
اما اين پدر رنجديده افزود که پول و امکانات لازم براى انتقال پسرش براى تداوى به خارج از کشور و حتى کابل را ندارد.
پدر خال محمد گفت که بدون يک بوجى برنج، سه قطى روغن و يک بوجى آرد که رياست آمادگى با حوادث اين ولايت با خانوادۀ او کمک کرده، ديگر هيچ کمکى از منابع دولتى را دريافت نکرده است.
اما موصوف افزود که برخى مردم خيرانديش، خانوادۀ او را حدود ٥٠ هزار افغانى کمک نموده اند و مقدارى خون نيز براى تداوى خال محمد هديه کرده اند.
اين پير مرد که در کنار تداوى پسرش، مسووليت رفع نيازهاى اين خانواده را نيز برعهده دارد، از حکومت، موسسات خيريه و مردم خواست که دست او را بگيرند و خانواده اش را کمک کنند.
حين مصاحبه آژانس خبرى پژواک با خال محمد، يک تن به نام سعادت الله، بيست هزار افغانى را به خال محمد کمک کرد. اين پول شامل پنجاه هزار افغانى کمک مجموعى با خال محمد می‌باشد.
خال محمد، از اين ٢٠ هزار افغانى، يک هزار افغانى را جدا نموده به پدر خود داد و گفت: «با اين پول قلم و کتابچه بخرى، مکتب ها شروع شده، همی که جور شدم مکتب مى روم، از درس ها ماندم.»
عزیزه جلیس نماینده مردم سرپل در ولسى جرگه، در صفحه فيسبوک خود از مشکلات خال محمد ياد کرده و گفته است که به زخميان رويدادهاى امنيتى توجه نمى شود.
همچنان او به آژانس خبرى پژواک گفت که در قسمت تداوى خال محمد، کمک مى کند.
اما پدر خال محمد گفت که امکانات انتقال پسرش تا به کابل و رسيدن او تا به خانم جليس را نيز ندارد.
موصوف افزود که خودش به دليل کبر سن، توان کمک با خال محمد حين انتقال او به شفاخانه را ندارد و کسى ديگرى هم نيست که او را در اين قسمت همکارى کند.
بر بنياد گزارش کميته بين المللى صليب سرخ، در سال ٢٠١٥ ميلادى در افغانستان، در اثر جنگ دست کم ٣٥٠٠ فرد مُلکى کشته شده و ٧٥٠٠ تن ديگر مجروح گرديده اند و در اين سال، به گونۀ اوسط هر روز ۱۰ فرد ملکی کشته شده و بيش از ۲۰ تن ديگر مجروح گرديده اند که از هر چهار قربانى، يکى آن طفل است.
براساس يافته هاى اين کميته، در اين سال در افغانستان، هر روز دو کودک کشته شده و دو کودک ديگر مجروح گرديده اند.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
