لشکرگاه (پژواک،٣١ حمل ٩٥): پوليسی که بينايى دو چشم خود را در يک انفجار از دست داده است، ميگويد وقتيکه جور بودم به جامعه خدمت ميکردم؛ اما حالا بار دوش خانواده و مردم شده ام.
اين پوليس ٢٤ ساله، برکت الله سرشار نام دارد و باشندۀ لشکرگاه مرکز ولايت هلمند ميباشد.
سرشار، يک سال قبل بينايى هردو چشم خود را در يک انفجار، در جريان عملياتى در ولسوالى سنگين از دست داده است.
سرشار، براى اولين بار حدود چهار سال قبل، در صفوف پوليس ولسوالى نادعلى شامل شد؛ اما در ولسوالى هاى گرشک، سنگين، خانشين، مارجه و بعضى مناطق ديگر نيز در جنگ ها عليه مخالفين مسلح اشتراک کرده است.
موصوف در مورد نابينا شدن خود، به آژانس خبرى پژواک گفت: "درعمليات به ولسوالى سنگين رفته بودم، براى آوردن اجساد همکاران خود به سوى څاروان قلعه روان بودم، که در مسير راه انفجار بر موتر اردوى ملى صورت گرفت؛ من نيز در نزديکى ايستاد بودم، در انفجار زخمى شدم و بعداً از ديدن جهان مجروح شدم."
او افزود که براى تداوى چشمان خود، با هزينۀ شخصى به داکتران افغانستان و هندوستان مراجعه کرده؛ اما آنها جواب داده اند.
او گفت: "داکتران در هند برايم گفت که امکان تداوى چشم چپ تان امکان دارد؛ اما به وقت کافى نياز است. ميخواستم که براى بار دوم به هند سفر داشته باشم؛ به وزارت داخله، قوماندانى امنيه و ساير ارگان ها نيز مراجعه کردم؛ اما کسى کمک نکرد، فقط جمعه گل همت قوماندان امنيۀ هلمند در آن زمان، پنجاه هزار افغانى داد."
او گفت که قوماندان مذکور، در بخش دادن يک نمره زمين رهايشى و يک ترفيع نيز تعهد سپرد؛ اما اين تعهد خود را تا امروز عملى نکرد.
وى افزود: "در وقت صحت، خدمتگار جامعه بودم؛ اما حالا بار دوش همه شده ام. قوماندان امنيه ولسوالى بدون من به جنگ نمى رفت، در خط اول عمليات قرار داشتم؛ اما حالا کسى از من پرسان نمى کند."
به گفتۀ برکت الله سرشار، وى ماهر مسلکى خنثى سازى ماين ها بود که در زمان وظيفه در مناطق مختلف، ده ها ماين را خنثى کرده است.
موصوف افزود: "مانند من ده ها سرباز معيوب نيز وجود دارد که خانم و اولادهايش در بازار خيرات ميخواهند؛ اما هنوزهم آرزو دارم که تداوى چشمم صورت گيرد."
او گفت: "تکليف و درد چشمانم برايم درد نمى دهد؛ اما نگرانى و درد پدرم در مورد من، برايم شديداً دردآور است و اين وضعيت او را برداشت کرده نمى توانم."
به اساس معلومات او، خانواده اش ١٩ عضو دارد، وقتيکه صحتمند بود، با آنها کمک ميکرد؛ اما حالا خود وى بار دوش آنها شده است.
او همچنان گفت: "وقتيکه جور بودم، فوتبال ميکردم، تيم داشتم؛ اما حالا نابينا شدم، بازى کرده نمى توانم، فقط به آنها برنامه مى سازم."
موصوف، از مقامات ذيربط خواست که فقط در هندوستان براى او زمينۀ تداوى را مساعد سازند.
بسم الله جان، پدر برکت الله به پژواک گفت: "چهار پسر دارم و او از همه کوچکتر است. تمامى کارهاى خانه ام را انجام ميداد؛ اما حالا که چشم نا بيناى او را مى بينم، زندگى برايم تلخ تر ميشود."
موصوف درحالیکه گريه ميکرد، گفت: "وضعيت پسرم را تحمل کرده نمى توانم، از همينرو نمى خواهم که با او نزديک باشم؛ ديدن او مرا رنج ميدهد و توان تداوى، ترفيع و حل کردن ساير مشکلات او را ندارم."
موصوف نيز از مقامات مربوطه خواست که در بخش تداوى پسرش وى را کمک کنند.
حمدالله زغم يکى از دوستان برکت الله سرشار، به پژواک گفت که تمامى دوستانش از نابينايى سرشار شديداً متاثر شده اند.
او افزود که سرشار، دوستان خود را در بخش هاى مختلف کمک ميکرد؛ اما حالا هيچ کار کرده نمى تواند.
او گفت که دوستان سرشار نيز تلاش هاى زيادى انجام داده اند، تا ارگان هاى مربوطه در بخش تداوى او اقدام نمايند؛ اما کسى با او همکارى نکرده است.
سمونمل مجيدخان سخنگوى قوماندانى امنيۀ هلمند، در مورد اين موضوع به آژانس پژواک گفت که وزارت امور داخله، مطابق اصول با تمامى سربازان کشته شده و مجروحين جنگ، کمک هاى لازم انجام ميدهد.
وى افزود: "اينکه تاکنون با برکت الله کمک صورت نگرفته، اين موضوع به مسوولين وقت بر ميگردد که با وى همکاری نکرده اند."
مجیدخان گفت که برکت الله، بايد به قوماندانى مراجعه نمايد تا براى حل مشکلات وى تلاش صورت گيرد.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.










