کابل(پژواک، ۱۰جوزا ۹۵): يک جوان معلول که با تلاش و زحمت فراوان، مکتب را به پایان رسانده است و با شرکت در امتحان کانکور به پوهنتون کابل راه یافته است، می گوید که معلولین هم توانایی دارند؛ راه موفقیت برای همه باز است.
حسیب الله شهابی ۲۵ ساله، باشنده اصلی پنجشیر، از هر دو پا به دلیل نقص ژنتیکی، فلج است و بیشتر عمرش را با استفاده از دستانش بر روی زمین راه رفته است.
این جوان معلول اما با امید و مصمم که اکنون محصل صنف دوم پوهنحی زراعت پوهنتون کابل است، به آژانس خبری پژواک گفت: "چند ماه می شود که صاحب ویلچر شدم؛ اما قبل از آن برای رفت و آمد، هیچ وسیله یی نداشتم و با استفاده از دستانم خود را بر روی زمین می کشیدم."
حسیب افزود: "در مسیر راه بارها توقف می کردم و بعد از رفع خستگی، دوباره مسافت بین لیلیه و پوهنځی و برعکس را طی می کردم."
وی از اراده و عزمش به ادامه تحصیل گفت: "به تحصیل خود ادامه خواهم داد تا بعد از فراغت، یک شغل خوب پیدا کنم و به وطن خود خدمت نمایم."
حسیب شهابی از راه یافتن به پوهنتون، به عنوان یکی از آرزوهایش یاد کرد و افزود: "پوهنتون کابل یکی از نهادهای تحصیلی مشهور است و یکی از آرزوهایم راه یابی به این جا بود؛ تا بتوانم تحصیلات عالی ام را ادامه بدهم و خوشبختانه به این آروزیم رسیدم."
این جوان معلول، با وصف مشکلات زیادی که به دلیل این عارضه جسمی دارد، گفت که به آینده خود و افغانستان امیدوار است.
به باور وی، افغانستان به جوانان تحصیل کرده، بیشتر از همه نیاز دارد و در این راستا افراد معلول هم باید از طریق تحصیل برای آینده خود و وطن خود کار کنند.
شهابی افزود: "چون ما کارهای فزیکی انجام داده نمی توانیم، باید از طریق تحصیل خود را به جایگاه مناسب برسانیم."
حسیب که در سال ۱۳۹۳ با گرفتن ۲۸۴ نمره، به پوهنځی زراعت پوهنتون کابل راه یافته است گفت: "می خواستم رشته حقوق را بخوانم؛ اما بهرحال رشته زراعت را هم دوست دارم و می خواهم آن را به پایان برسانم."
وی با بیان این که به ورزش به ویژه فوتبال علاقه مند است گفت به دلیل ناتوانی جسمی، نمی تواند عملا ورزش کن اما با وصف آن، از هواداران سرسخت تیم رئال مادرید است.
حسیب که ازدواج نکرده است، در حال حاضر در لیلیه پوهنتون به سر می برد. وی افزود که عضو یک خانواده ۱۰ نفری است و یک خواهر و برادر بزرگترش نیز دچار عارضه مشابهی هستند و از معلولیت رنج می برند.
این جوان معلول خاطر نشان کرد به دلیل مشکلات اقتصادی، چند بار تلاش کرد تا بخاطر دریافت معاش، کارت ویژه معلولین را دریافت کند؛ اما وزارت کار و امور اجتماعی، شهدا و معلولین، به دلیل اینکه او معلول مادرزاد است، با درخواستش موافقت نکرده است.
با وصف این، حسیب شهابی خاطرنشان کرد که از رئیس جمهور به دلیل اینکه کمک کرده است تا زمینه بودوباش وی در لیلیه پوهنتون فراهم شود، تشکر می کند.
شور وشوق و عزم حسیب استادان و دوستانش را هم به حیرت انداخته است و همه از وی تمجید می کنند.
شمس رحمان شمس، یکی از استادان پوهنحی زراعت گفت: "حسیب با وجود تمام مشکلات، همه روزه سروقت به درس حاضر شده و در درسهایش همیشه کوشش می کند. او هیچ گاه خود را از دیگران کم نمی داند و این، یکی از نکته های مثبتش است که او را از دیگر محصلین که از لحاظ جسمی سالم هستند، متفاوت نشان می دهد."
سعید زمان الدین یکی از دوستان حسیب و از محصلان پوهنحی زراعت گفت: "مدت دو سال از آشنایی ام با حسیب می گذرد؛ اما در این مدت یک حرف بد از او نشنیده ایم؛ او یک محصل لایق نیز است."
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.










