کابل (پژواک،۱٦ اسد ۹۵): یک تابوت فروش در کابل می گوید که با افزایش قربانیان ناشی از حمله های انتحاری و انفجار در کابل، درآمدش زیاد شده؛ اما همیشه جگرخون است.
عبدالشکور ۶۰ ساله که تابوت سازی را از پدرش به میراث برده و از کودکی در این حرفه بوده است، اکنون با ریش سفید و سیمای افسرده در دکانش در کوچه حلبی سازی شهر کهنۀ کابل، تابوت می سازد.
وی افزود: "بسیار کوچک بودم، یادم نمی آید چند ساله؛ اما وقتی پدرم تابوت می ساخت، من تماشا می کردم. از پدرم می پرسیدم این صندوق چیست و چرا آدم ها را در آن می گذارند."
عبدالشکور که در کابل متولد شده است، چهار دختر دارد و سالیان متمادی با درآمد ناشی از تابوت سازی، هزینه های زندگی خود و خانواده اش را تامین کرده است.
این مرد تابوت ساز، ۴۰ سال پیش را به یاد می آورد که مردم در صلح و صفا زندگی می کردند و افغانستان، به جنگ های ویرانگر و مرگبار داخلی کشانده نشده بود.
عبدالشکور گفت: "آن وقت ها در طول روز انتظار می کشیدیم تا یک تابوت بفروشیم، حتی روزهایی هم بود که هیچ فروش نداشتیم؛ اما حالا روزانه چهار تا پنج تابوت می فروشم."
این مرد موسفید با اشاره به بیشتر شدن درآمدش به خاطر فروش تابوت های بیشتر، با آهی سرد افزود: "روز هایی که حملات انتحاری و انفجار رخ می دهد، عاید ما بیشتر می شود؛ اما این بلند رفتن عاید که با افزایش کشته شدن مردم باشد، مرا رنج می دهد."
عبدالشکور علاوه کرد: "همه روزه با کسانی مواجه هستم که پریشان هستند، کسی گریه می کند، کسی با سیمای پریشان می آید و از فردی که مرده است می گوید و من هم باید تابوت بسازم و به فروش برسانم؛ اما با این کار فکر دنیا از سرم پریده و همیشه جگر خون هستم و به فکر مرگ و آخرت."
وی گفت دو نوع تابوت می سازد که هر دو نوع به طور معمول با طول دو متر و عرض ۷۰ سانتی متر ساخته می شوند؛ اما آنها را به تناسب نوع چوبی که استفاده می کند ۱۲۰۰ و ۱۵۰۰ افغانی به فروش می رساند.
بر پایه معلومات عبدالشکور، قبلاً تنها در شهر کهنه تابوت ساخته می شد؛ اما اکنون به دلیل افزایش مرگ و میر در برخی مناطق دیگر شهر نیز تابوت سازی ایجاد شده است.
ننگيالى باشنده منطقۀ نوآباد قلعه زمان خان شهرکابل، که برادرش را درانفجارماين درمسيرشاهراه کابل – ميدان شهر از دست داده و ميخواست براى دفن کردن او يک عدد تابوت بخرد، به پژواک گفت که يک پاى برادرش دراين حادثه کاملاً قطع گرديده وبه دليل اصابت چره از برخى قسمت هاى بدن برادرش خون ريزى جريان دارد.
وى افزود که داکتران شفاخانه برايش گفته اند که بايد ميت برادرش را با تابوت انتقال داده و دفن نمايد.
اين باشندۀ شهرکابل که اشک درچشمانش حلقه زده و دانه هاى اشک درگونه هايش يکى پى ديگرپايين ميريخت گفت که ازبرادرش، دوطفل باقيمانده و وضعيت اقتصادى او و برادرش خوب نمى باشد .
مولوی شمس الرحمن فروتن، عالم دین به پژواک گفت که مرگ حق است و هر زمان که اجل انسان برسد، به دنیای باقی خواهد شتافت.
اما وی درخصوص حمل میت و یا دفن آن با تابوت گفت: "گذاشتن میت دربین تابوت کدام امرشرعی ندارد؛ اما اگر میت از یک منطقه/ شهر به منطقه/ شهر دیگری انتقال داده شود، و یا در صورتی که میت جراحت شدید برداشته باشد و خون از بدنش جاری باشد، باید درتابوت گذاشته شود."
مولوی فروتن افزود: "در صورتی که دست و پای میت قطع شده باشد، سر و یا کدام عضو دیگر بدنش از بین رفته باشد، برای اینکه تحقیر نشود، با تابوت دفن می شود؛ اما هر گاه در حالت مریضی و یا عادی وفات کرده باشد، بهتر است بدون تابوت دفن شود."
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
