از چمن حضوری تنها نامش مانده و اثری از بازسازی “دو میلیون دالری” آن نیست

کابل (پژواک، ٢٠ اسد ۹۵): چمن حضوری کابل که پنج سال پیش با هزینۀ حدود "دومیلیون دالر" بازسازی شده بود، اکنون به شدت تخریب شده و هیچ اثری از بازسازی در آن دیده نمی شود.  

از چمن حضوری، به عنوان بزرگترين ساحۀ ورزشی کابل یاد می شود که با حدود ۱۰۰ جریب مساحت، از ده ها سال به این سو برای رژه های نظامی، برنامه های تفریحی، تمرین ها و مسابقات مختلف ورزشی استفاده می شده است.

این ساحه در سال ۱۳۸۹ به هزينه "دو میلیون دالر" کمک "بنیاد عزیزی" و"شرکت مخابراتی (MTN)" براساس توافقنامه ای با کميته ملى المپيک، بازسازی گرديد و در  ۳۱ اسد ۱۳۹۰ به بهره برداری سپرده شد.

مسوولان مربوطه در آن زمان گفته بودند که با چمن کاری تمام این ساحه، ۱۰ میدان فوتبال و یک میدان هاکی در آن ایجاد گردیده و اطراف آن حفاظ(کتاره) گذاری شده؛ تا مطابق با معیارهای کمیته ملی المپیک استفاده شود.

اما اکنون، اثری از این چمن دیده نمی شود؛ کتاره ها و سه دروازه فلزی آن از بین رفته است و بیشتر به یک دشت خشک شبیه است تا یک ساحۀ بازسازی شده ورزشی.

براساس چشمديد خبرنگار پژواک از ساحه؛ افراد معتاد در گوشه و کنار آن حضور دارند و برخی از آنان خیمه زده اند.

خیر محمد ۶۰ ساله که خانه اش در نزدیک چمن حضوری است، گفت چند سال پیش این ساحه سرسبز و آباد بود؛ اما حالا به یک ویرانه تبدیل شده است.

وی افزود: "مکانی که ورزشکاران در آن توانستند مدال های جهانی را به ارمغان بیاورند، در حال حاضر محل حضور معتادین تبدیل شده است؛ اما دولت به آن توجه نمی کند."

 شفیق احمد ۲۵ ساله که در بخشی از این ساحه با شماری از دوستانش فوتبال بازی می کرد، گفت که از بازی در این ساحۀ خاکی خسته شده است.

به گفته وی، بیشتر ساحه چمن حضوری از وجود معتادین پُر شده و حتی با وجود خاکی بودن نیز جای مناسبی برای ورزش باقی نمانده است.

شفیق احمد افزود: "این سرمایۀ ملی است و حکومت بخصوص رياست تربيت بدنى و ورزش، به آن توجه کند و يا هرگاه حکومت توانایی و ظرفیت نگهداشت از این میدان را ندارد، آن را به بخش خصوصی واگذار کند."

یما افضلی یکی دیگر از جوانان فوتبالیست گفت: "زمانی که این چمن بازسازی شد، به اشخاصی که کارت ورزشی تیم های رسمی را نداشتند، اجازۀ ورود داده نمی شد؛ اما حالا پس از گذشت پنج سال دیده می شود که همه چیز از بین رفته است."

وی افزود که جوانان اکنون در میان خاکی فوتبال می کند؛ اما بوی تند هيروئین و چرس، باعث آزار و اذیت ورزشکاران می شود.

یک فرد موسفید که خود را نگهبان این ساحه معرفی کرد گفت: "وقتی که اين میدان بازسازی می شد، رياست تربيت بدنى، یک اندازه تجهیزات را برای آبیاری و قطع کردن سبزه ها و جمع آوری کثافت گذاشته بود؛ اما وقتی که اين لوازم در جریان یک تا دو سال خراب شد، رياست تربيت بدنى، دیگر به ما کمک نکرد."

وی افزود: "حتی چندین ماه است که معاش من پرداخت نشده است و ما توانایی بیرون کردن معتادین را داخل چمن حضوری نداریم؛ چون اکثر کتاره ها تخریب شده و یا دزدیده شده است."

احسان نیرو سخنگوی کمیته ملی المپیک به رهبری محمد ظاهر اغبر، به پژواک گفت که این کمیته در قبال تخریب و از بین رفتن این ساحه ورزشی، مسوولیتی ندارد.

به گفته وی، در همان ابتدا بعد از اینکه این پروژه به بهره برداری سپرده شد، مسوولیت نگهداری آن به عهده کمیته ملی المپیک بود؛ اما بعد از آن که این کمیته از ریاست تربیت بدنی و ورزش جدا شد، مسوولیت آن به ریاست تربیت بدنی سپرده شد.

۹ حمل ۱۳۹۳ اعلام شد که کمیته ملی المپیک و ریاست تربیت بدنی و ورزش، بر اساس فرمان رئیس جمهور، از یکدیگر جدا شده اند و پس از این، به صورت جداگانه فعالیت خواهند کرد.

در پی این فرمان، محمد فهیم هاشمی با فرمان رئیس جمهور به عنوان سرپرست کمیته ملی المپیک تعیین و سپس در یک انتخابات، از سوی شماری از رؤسای فدراسیون های ورزشی، به عنوان رئیس این اداره انتخاب شد.

 اما اختلاف بر سر ریاست کمیته المپیک ادامه یافت و  محمد ظاهر اغبر که با فرمان رئیس جمهور از این پست برکنار شده بود، در یک انتخابات دیگر به عنوان رئیس کمیته ملی المپیک انتخاب شد وگفت که کمیته جهانی المپیک، وی را به رسمیت می شناسد و حکومت حق ندارد در امور این اداره مداخله کند.

اما همایون خیری که از ۲۵ دلو سال گذشته به عنوان رئیس عمومی تربیت بدنی و ورزش فعالیت می کند، ادعای مسوول بودن این ریاست را در قبال نگهداشت چمن حضوری رد کرد.

وی گفت: "چمن حضوری بعد از بازسازی، از سوی شاروالی به مسوولان آن زمان کمیته المپیک تسیلم داده شده بود."

خیری افزود: "فعلاً این زمین دوباره در اختیار شاروالی قرار دارد و ما چندین بار درخواست کرده ایم تا این زمین را در اختيار ریاست تربیت بدنی و ورزش قرار داده شود. تا از آن به شکل درست استفاده صورت بگیرد؛ اما به درخواست ما پاسخ داده نشده است."

با وصف این، عبدالقادر آرزو، مسوول مطبوعاتی شاروالی کابل گفت که ملکیت چمن حضوری، مربوط شاروالی نمی شود و شاروالی در این راستا هیچ مسوولیتی نداشته است.

درحالیکه رهبران حکومت وحدت ملی، همواره از ارادۀ قوی برای مبارزه با فساد و حکومتداری خوب سخن گفته اند؛ اما دیده می شود که اثری از اجرای پروژه بزرگ بازسازی دیده نمی شود و مسوولان کمیته ملی المپیک، ریاست تربیت بدنی و شاروالی، یکدیگر را در قبال ضایع شدن آن مسوول می دادند.

اعضا

You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.