باميان (پژواک،٣١اسد٩٥): برخى جوانان در باميان، به علت بيکارى مجبورمى شوند که راه هاى مهاجرت غيرقانونى را در پيش گيرند و يا در حالت افسردگی قرار گرفته و به مواد مخدر رو آورند.
احمد حسين فارغ التحصيل دارالمعلمين ولايت باميان مى باشد و همه روزه براى کار روزمزد، به چوک باميان مى آيد.
وى به آژانس خبرى پژواک گفت که ١٤ سال درس خوانده است؛ اما اکنون مزدورکارى مى کند و آنهم برايش همه روزه پيدا نمى شود.
وی افزودکه در هفتۀ دو روز اگر سر کار برود، بقيه روزها در سر چوک بيکار مى ماند و در مدتى که بيکار است، همان مزدى را که در دو روز گرفته، مصرف مى کند.
اين جوان که با لحن مايوس کننده صحبت مى کرد افزود: "من در حالت روانی قرار گرفته ام و سخت از اين وضعيت آشفته ام؛ در باميان کارخانه نيست، شرکت های توليدی ويا ديگر کارهايی که اشتغال زا باشد نيست؛ فقط تنها آدرسى که برای کار، مردم بخصوص جوانان مراجعه مى کنند، همين سر چوک است."
موصوف گفت که کار در ادارات دولتی هم غيرممکن به نظر ميرسد؛ زيرا وقتی يک بست به اعلان گذاشته مى شود، بيش از ۳۰۰ تن خودرا در آن بست ثبت نام مى کنند؛ آنهم افراد واسطه دار مقرر مى شوند وبه همين دليل، چانس براى کار در ادارات دولتى براى اکثريت جوانان وجود ندارد.
رو آوردن جوانان به مواد مخدر به دليل بيکارى
رحمت الله ٢٧ ساله باشنده ولايت باميان است، که يکبار اعتياد را ترک کرده؛ اما دوباره به اعتياد رو آورده است.
وى گفت: "پس از تداوی، خيلی طاقت کردم تا به موادمخدر دوباره رو نيارم؛ اما بيکارى باعث شد تا دوباره به ترياک کشيدن رو آورم."
وى که از چندسال بدينسو به مواد مخدر رو آورده است گفت که اگر مصروفيتى ميداشت، شايدهيچگاه معتاد نمى شد؛ اما بيکاری ورفتن درکنار رفقای نااهل، باعث گرديد که وى معتاد گردد.
ارقام معتادان در باميان
با آنکه باميان از جمله ولاياتى است که عارى از کشت کوکنارمى باشد؛ اما آمار معتادين دراين ولايت درحال افزايش است، که يگانه دليل آن بيکارى و فقر گفته شده است.
آقاحسين نظری رييس مبارزه با مواد مخدر ولايت باميان، به پژواک گفت که عدم آگاهی مردم از اضرار مواد مخدر و دلايلى چون بيکاری، فقر اقتصادی، سبب شده است که جوانان، اطفال و زنان دراين ولايت قربانى مواد مخدرشوند.
وى افزود: "رياست مبارزه با موادمخدر، آمار دقيق معتادان در باميان را در دسترس ندارد؛ اما براساس سروى بعضى موسسات ملى و بين المللى، حدود ٥٠ هزار معتاد که اکثريت شان جوانان اند، در باميان وجود دارد."
فرار جوانان باميانى از کشور
عرضی حسين که مسووليت فاميل شش نفرى برعهده اش است گفت: "مجبور شدم پسر ۱۶ ساله خودرا از مکتب کشيده از راه هاى قاچاقى طرف ايران بفرستم؛ زيرا به تنهايى نتوانستم خرج خانه را تامين نمايم. پسرم در ليسه مرکز باميان صنف ۹ مکتب بود؛ اما وقتی قرضداری مارا به تنگ آورد، تصميم گرفتم پسرم را به ايران بفرستم."
اوگفت که دريک هفته سه يا چهار روز کارپيدا ميکرد و باقى روزهاى هفته بيکار مى بود و به دليل اينکه دوامدارنمى توانست کارپيداکند تامشکلات اقتصادى خانواده را رفع کند، مجبورشد که پسرش را بجاى تعليم، به کاربفرستد.
محمد امين يکی از فرهنگيان باميان، روند فرار جوانان از کشور را بخصوص باميان نگران کننده خوانده گفت که حد اقل بصورت ميانگين از هر ۳ خانواده باميانی، يکتن به کشورهای همسايه برای کار مى روند.
وی افزود: "اکثر کسانی که برای کار ميروند، در سنين مکتب هستند ودرسهای شان را از مجبوری رها نموده برای پيدا کردن کار به بيرون از مرزهای کشور مى روند."
حضور کمرنگ زنان جوان در ادارات دولتی باميان
ثريا، يکتن ديگر از جوانان باميان که ١٦سال تحصيل کرده و اکنون بيکاراست گفت که زمينۀ کار برای مردان نسبت به دختران، در باميان بيشتر مساعد است؛ حد اقل مردان مى توانند برای کارگری به سر چوک بروند؛ اما دختران هيچ آدرسی برای پيدا کردن کار ندارند.
وى افزود: "جوانان تحصيل کردۀ زياد در باميان هستند که پس از فراغت، بيکار مانده و خانه نشين مى شوند وجوانان در باميان در کنار بيکارى، با مشکلات متعدد ديگر از جمله نبود مکان و امکانات ورزشی، ومشکلات اجتماعی نيز رو برو اند."
صغرا عطايى رييس شبکه زنان افغانستان در باميان، بيکارى را مشکل اساسى جوانان بخصوص دختران عنوان کرده گفت که جذب دختران در ادارات حکومتی بسيار در سطح پائين است؛ درحاليکه زنان نصف جامعه را تشکيل ميدهند و بايد درادارات دولتى نيز سهم بيشتر براى شان داده شود.
اقدامات مسوولان
عبدالرحمن احمدی سخنگوی والی باميان، با پذيرفتن مشکلات بيکاری جوانان باميانى گفت که اين مشکل در سراسر افغانستان وجود دارد و مردم از بيکاری رنج مى برند؛ اما به صورت رسمی ادارات باميان آمار ندارند که چه تعداد از شهروندان باميان، به دليل بيکارى مهاجر و يا با افسردگی مواجه شده اند.
وی افزود: "ما قبول داريم که مشکلات وجود دارد؛ اما راه حل آن تنها به دست ادارۀ محلی نيست وفقط امسال اداره محلی، ظرفيت پذيرش يک هزار نفر را در ادارات دولتی داشته و در قسمت رفع مشکلات ورزشى جوانان نيز گامهايى برداشته شده است."
اما حسين علی کريمی مدير ورزشی ولايت باميان گفت که در باميان ۹۰ درصد ورزشکاران، دسترسی به مکان وامکانات ورزشی ندارند و ده فيصد که امکانات موجود است نيز يا شخصی مى باشد و يا در زمين های غيراستندرد، جوانان ورزش مى کنند.
اما سخنگوی والی باميان گفت که رييس تربيت بدنی افغانستان وعده داده است که برنامه هايى را روى دست دارد که با تطبيق آن، مشکلات ورزشکاران باميان تاحدى حل خواهدشد.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
