رفتن به محتوا
سه‌شنبه ۱۷ نومبر ۲۰۲۶ · کابل ۱:۴۲ ب.ظ
دربارۀ ماتماس با ماورود
۱۴°صاف · ↑۱۴° ↓۰°کیفیت هوا: متوسط
اعضا

مادر سه جوان کشته شده، از حکومت و زندگى نااميد است

· ۳ دقیقه مطالعه · ۹۵ بازدید

محمود راقى(پژواک، ٣ سنبله ٩٥): يک باشندۀ ولسوالى تگاب ولايت کاپيسا مى گويد که سه پسرش از سوى مخالفين مسلح کشته شده؛ اما تاکنون کسى هيچ کمک با وى نکرده است.

اين خانم که از ذکر اسمش خوددارى کرد، در صحبت با آژانس خبرى پژواک گفت که يک پسرش يک روز ناگهانى از قريه گم شد.

وى افزود: "دوستان و نزديکانش چند روز متواتر جستجو نمودند؛ اما پسرش پيدا نشد.

او گفت: "مخالفين مسلح محلى، پسرم را به منطقۀ خود خواسته بودند و بعداً دست و پاى او را در يک مسجد بسته نموده، طرف هاى شام او را به کوه بالا کرده و بعداً او را خيلى بى رحمانه کشته بودند."

اين خانم افزود که آنها ٢٥ روز بعد، اطلاع يافتند که مخالفين مسلح، پسرش را کشته و بعداً جسد او را در دامن کوه انداخته اند.

اين خانم علاوه کرد که جسد پسرش را در حالى به دست آورد که نخست دست و پاى او را با زنجير بسته کرده و بعداً کشته بودند.

او گفت: "وقتيکه جسد پسر جوانم را به خانه آوردند، دست و پايش هنوزهم زولانه بود، به چشمم تاريکى آمد و بى هوش شدم."

به گفتۀ موصوف، قتل مظلومانۀ پسرش را در قبر نيز فراموش نخواهد کرد.

اين باشندۀ ولسوالى تگاب افزود که دو پسر ديگرش، مصروف کاروبار در قريۀ خود بودند و مخالفين مسلح، همواره به آنها هشدار مى دادند و يک روز آمدند که آنها را نيز بکشند.

به گفتۀ او، پسرانش بدون در جريان گذاشتن کسى، رفته و براى حفظ جان خود از حکومت سلاح گرفته و با پوليس محلى يکجا شده اند.

مادر آنها گفت که همه روزه بر پوسته هاى آنها جنگ مى شد و وى مجبور بود که شب و روز براى سلامتى شان دعا کند.

او افزود: "يک روز در خانه آرام نشسته بودم و ديدم که گروپ هاى مردم به طرف خانۀ ما مى آيند. من خبر داشتم که بعضى پوليس محلى کشته شده اند؛ اما از پسران خود خبر نداشتم. در همين لحظه دو جنازه را به خانۀ ما داخل کردند."

وى علاوه کرد: "به پاى لوچ به سوى دروازه دويدم، هر دو جنازه را که به زمين گذاشتند، ديدم که هر دو پسر من است."

او گفت: "بى هوش شدم، وقتى به هوش آمدم، ديدم که اجساد پسرانم زخمى زخمى شده بودند، همان روز مثل قيامت گذشت."

موصوف افزود که بعد از مرگ سه پسرش حالا از زندگى سير شده، دچار امراض مختلف است، در هر لحظه انتظار عزرائيل است؛ اما در مورد آيندۀ نواسه ها و بيوه هاى پسران خود نگران هستم.

او گفت: "حالا کسى را براى تامين نفقۀ خود ندارم، چهار قلعه دارم؛ اما کسى در آن زندگى نمى کند، همۀ شان قفل است، تمامى شان را در يک قلعه جمع کرده ام."

او افزود: "از حکومت نيز شکايت دارم، آنها نه کمک کرده و نه هم از ما پرسان کرده اند؛ فقط به يتيمان يک کارت جور شده و به نيازهاى ما کفايت نمى کند."

سيف الله يکى از باشندگان ولسوالى تگاب گفت که اين خانواده، واقعاً آسيب ديده و وضعيت اقتصادى اش شديداً خراب است.

او از حکومت خواست که کمک هاى لازم را با آنها انجام دهند.

قيس قادرى سخنگوى والى کاپيسا گفت که حکومت در بدل هر کشته شده، صد هزار افغانى و در بدل هر زخمى، پنجاه هزار افغانى ميدهد.

اما موصوف افزود که پروسۀ مذکور، کمى طولانى است و امکان دارد که به خانوادۀ مذکور داده شده باشد و يا هم بعداً داده شود.

حسين سنجنى رييس شوراى ولايتى کاپيسا نيز اين حرف را تاييد کرد؛ اما از تاخير پروسۀ مذکور انتقاد نمود و از حکومت خواست که کمک هاى عاجل با همچو افراد انجام دهد.

اعضا

You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.

خبرهای مرتبط

همه امنیت و جرايم