چاریکار(پژواک،۲۴سنبله٩٥): اطفال پرورشگاه پروان، از چگونگى تدريس و روش استادان اين پرورشگاه خرسند اند؛ اما مى گويند که تعمير کهنه و غيرمناسب و نبود آب صحى آشاميدنى، آنها را دچار مشکل کرده است.
آنها که تعداد شان به حدود يکصد کودک شش تا ١٨ ساله مى رسد و کودکان يتيم و بى سرپرست مى باشند، شکايت دارند که به دليل استفاده از آب کانال مريض مى شوند و حين باران درس خوانده نمى توانند؛ زيرا اتاق هاى درسى شان چکک مى کنند.
اميدالله ١٣ ساله که از پنج سال به اين طرف بعد از فوت پدرش، شامل اين پرورشگاه شده و اکنون اول نمرۀ صنف پنجم مکتب اين پرورشگاه است، گفت که استادان در آموزش کودکان پرورشگاه زياد زحمت مى کشند؛ اما شکست و ريخت اتاق هاى درسى و نبود آب صحى آشاميدنى، آنها را دچار مشکل کرده اند.
او افزود که شاملان اين پرورشگاه، از آب کانال استفاده مى کنند و چون صحى نمى باشد، دچار امراض گوناگون چون اسهال وغيره مى شوند.
موصوف که باشنده قریه باغ علم ولسوالی قرباغ ولایت کابل است، افزود: "در فصل بهار که باران زیاد می باشد درس خوانده نمی توانیم، چکک در سر ما می بارد، صنف ما شیشه ندارد، بعد از این هوا سرد می شود، در امتحان قلم خود را گرفته نمی توانیم."
اين کودک يتيم که آرزو دارد در آينده داکتر شود، گفت که کودکان شامل اين پرورشگاه به دليل اينکه ديوار احاطۀ پرورشگاه ارتفاع کم دارد، خود را مصوون احساس نمى کنند.
او افزود که دو برادر کوچک و مادرش، در قريه چيکل مرکز ولايت پروان، در خانه ماماى او زندگى مى کنند و مادرش براى پيدا کردن لقمه نانى در منازل مردم کار مى کند.
نجم الدین ماماى امیدالله که شغل گلکارى دارد گفت: "امیدالله را به پرورشگاه روان کردم؛ چون مه توان اقتصادى ندارم؛ بسیار خوب درس یاد گرفته است."
مرتضى ١٣ ساله باشنده صیادان مرکز پروان و متعلم صنف ششم مکتب اين پرورشگاه نيز از نبود آب صحى آشاميدنى شکايت نموده گفت که شخص او چندين بار دچار اسهال و استفراغ شده و براى تداوى به شفاخانه مراجعه کرده است.
مرتضى که آرزو دارد انجنير شود و از فقر و بيچارگى نجات پيدا کند، از سه سال به اين طرف بعد از فوت مادرش در پرورشگاه مى باشد.
موصوف از شيوۀ تدريس در اين مکتب راضى است؛ اما گفت که کودکان شامل پرورشگاه از طرف شب از اختطافچيان و غيره مى ترسند؛ زيرا ديوار احاطۀ پرورشگاه، ارتفاع کم دارد.
ديوار يادشده، حدود يک و نيم متر ارتفاع دارد.
محمد زبير ١٢ ساله باشنده قریۀ بابه خیل مرکز پروان نيز سه سال پيش بعد از آن که پدرش فوت کرده، شامل پرورشگاه شده است.
او نيز گفت: "شب می ترسیم، کسی در جان ما نیاید، تنها مه نی تمام هم اتاق هاى ما می ترسند؛ از دولت می خواهیم دیوار احاطۀ ما را جور کند و نل آب آشامیدنی برای ما بیاورد."
کودکان يادشده به شمول محمد زبير که در کنار فراگيرى دروس مکتب حفظ قرآنکريم نيز مى کند و تا حال سه پاره قرآنکريم را حفظ کرده است، از دولت مى خواهند که به مشکلات يادشدۀ آنها رسيدگى کند.
محمدزبير از تاجران و سرمایه داران پروان خواست که برای کودکان اين پرورشگاه لباس تهيه کنند.
حاجی خیرالدین مایل ریيس بنیاد خیرى حاجی گل آغا پروانی و باشنده مرکز ولایت پروان گفت که حاضر است با کودکان اين پرورشگاه، کمک هايى داشته باشد.
موصوف افزود که به زودى نمايندۀ اين نهاد، پرورشگاه را از نزديک خواهد ديد و بعد از سروى، لباس هاى عيد را براى اين کودکان تهيه خواهد کرد.
احمد شاه سیرت مدیر عمومی پروشگاه ولایت پروان گفت که يکصد کودک شامل اين پرورشگاه باشنده هاى ولايات پروان، کاپیسا، پنجشیر، بغلان، هرات و کابل هستند.
وى افزود که براى اين کودکان در کنار ليليه، سهولت هاى لازم در بخش تعليم در مکتب، ورزش و شموليت آنها در کورس هاى قرآنکريم، رياضى، انگليسى وغيره مساعد شده است.
به گفته او تا صنف ششم براى اين کودکان در داخل پرورشگاه مکتب وجود دارد و بعد از آن، کودکان شامل پرورشگاه به ليسۀ تجربوى که در نزديکى پرورشگاه موقعيت دارد، معرفى مى شوند.
اما او پذيرفت که اين پرورشگاه، ساختمان درست و کافى و آب صحى آشاميدنى ندارد و ديوار احاطۀ آن نيز ارتفاع کم دارد.
موصوف گفت که اين مشکلات را با اداره هاى ذيربط شريک ساخته؛ اما به رفع آن توجه نشده است.
قدرت الله ریاضت ریيس کار، امور اجتماعی، شهدا و معلولین ولایت پروان نيز مشکلات يادشده را تاييد کرد؛ اما گفت به دليلى در مورد ساخت تعمير پرورشگاه تا حال اقدام نکرده است، که زمين و ساختمان يادشده، تحت دعواى حقوقى يک تن از باشنده هاى اين ولايت قرار دارد.
موصوف گفت که کار براى تهيۀ آب صحى آشاميدنى براى پرورشگاه ادامه دارد و در حال حاضر، در آبى که از آن استفاده مى شود، کلورين انداخته مى شود.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
