رفتن به محتوا
سه‌شنبه ۱۷ نومبر ۲۰۲۶ · کابل ۱:۲۰ ب.ظ
دربارۀ ماتماس با ماورود
۱۴°صاف · ↑۱۴° ↓۰°کیفیت هوا: متوسط
اعضا

يک خانوادۀ عودت کننده، با وجود مشکلات از بازگشت به کشور رضايت دارد

· ۳ دقیقه مطالعه · ۱۱۵ بازدید

جلال آباد(پژواک، ٢٢ دلو٩٥): يک خانواده که پس از چهل سال مهاجرت در پاکستان، به افغانستان برگشته مى گويد زندگى پُرمشقت در کشور خود، از زندگى مهاجرت بهتر است.

در شرق شهرجلال آباد مرکز ولايت ننگرهار، ده خيمه در يک محوطۀ بزرگ ديده مى شود که باشندگان هر خيمه، داستان هاى زيادى با خود دارند.

در مقابل دروازۀ اين محوطه فکر مى شود که به يک قصر بزرگ داخل مى شويم؛ اما در داخل چهارديوارى، خس پوشک خيمه مانند ديده مى شود که عودت کنندگان، از مجبورى در آن مستقر شده اند.

اين ده خانواده که چهل سال قبل در زمان تجاوز اتحاد شوروى سابق بر افغانستان، به پاکستان هجرت کرده بود، در آن زمان فقط شش عضو داشت؛ اما حالا تعداد شان به ده ها تن رسيده اند.

از جمع افراد ياد شده، يکى هم شهسوار خان است که اصلاً باشندۀ ولسوالى وته پور کنر است؛ اما قبل از هجرت در ولايت کندز سکونت داشته است.

شهسوار خان ٦٥ ساله، نو جوان و تازه عروسى کرده بود که همراه با چهار برادر مجرد خود به پاکستان مهاجر شد؛ اول در يک خانۀ کرايى در منطقۀ مردان خيبر پشتونخواه و بعداً در يک خانۀ کرايى سکونت داشت؛ اما بعداً به کمپ رفته و درآنجا خانه هاى گلى آباد کردند.

شهسوار خان بعد از مسافرت ٤٠ ساله، در حالى به کشور خود برگشته است که سه پسرش عروسى کرده و تعداد اعضاى خانواده اش به ٢٣ تن رسيده است؛ علاوه بر اين چهار برادرش عروسى کرده که آنها نيز فرزندان و نواسه ها دارند.

موصوف در مصاحبۀ ويژه با آژانس خبرى پژواک گفت: "درآنجا مصروف روزمزدى بودم؛ اما زندگى ام به خاطرى خوب بود که ارزانى بود، همه روزه کار مى کرديم، سه ماه مى شود که برگشتيم؛ اما به پسرانم يک روز کار پيدا مى شود و گاهى نيست."

شهسوار خان افزود که در آنجا تمامى نواسه ها و پسر کوچکش مصروف تعليم بوده اند؛ اما حالا تمامى آنها بى تعليم شده و فقط براى کسب تعليمات دينى، به يک مدرسه مى روند.

او افزود: "در آنجا مدارس و مکاتب وجود داشت، فرزندان و نواسه هايم در مکاتب و مدارس درس مى خواندند."

موصوف در اوايل هجرت که اکثريت مهاجرين، به منظور کمک ها در احزاب و تنظيم هاى جهادى تنظيم شده بودند، وى نيز با يکى از قوماندانان جمعيت اسلامى به نام خاکسار، در ولايت کندز روابط داشت و عضو اين حزب بود.

او گفت که قبل از هجرت و در کندز زندگى داشت و دهقانى مى کرد؛ اما زندگى اش خوب بود، اجدادش از وته پور به کندز رفته بوده اند.

شهسوار افزود: "زندگى خوب داشتيم، زمين از خان ها بود، در آنجا دهقانى مى کرديم، زندگى ما در کندز لذت، عزت و همه چيز داشت."

شهسوار که حالا  با برگشت به کشور با مشکلات مواجه شده است؛ نداشتن خانه، برق، کار و در مجموع يک زندگى خوب، مشکلاتى است که به علت برگشت به وطن، با آن مواجه شده  است.

اما موصوف گفت: "اگر در پاکستان برق داشتيم، کار بود؛ اما اخيراً مشکلات بيشتر شده بود، پوليس ما را آزار مى داد؛ اما مردم آن کشور بسيار خوب بودند، حکومت با مهاجرين ظلم مى کرد؛ حالا زندگى در اين مخروبه، از زندگى در پاکستان برايم بهتر است."

موصوف ابراز خوشى نمود که در زمان ترک کردن، کشور در وضعيت بد قرار داشت؛ اما حالا پيشرفت هاى زياد صورت گرفته، تغييرات نسبى در هر بخش به وجود آمده است.

شهسوار علاوه کرد که اگر زمينۀ کار و تعليم براى فرزندانش مساعد گردد، وجدانش اجازه نمى دهد که به انتظار کمک بنشيند، امور خود را خود پيش مى برد؛ اما اينکه کار وجود ندارد، به اميد کمک در اين مخروبه شب و روز را سپرى مى کند.

قابل ذکر است که از يک سال گذشته بدينسو، حدود يک ميليون مهاجر افغان، از پاکستان به کشور برگشته اند که اکثريت آنها در ولايت ننگرهار مستقر گرديده و با سرنوشت شهسوار مواجه شده اند.

اعضا

You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.

خبرهای مرتبط

همه مصاحبه ها