کابل (پژواک،١٠ثور ٩٦): گرچه طى چند سال گذشته، ميزان استخدام اطفال در صفوف جنگ ها کاهش يافته؛ اما اکنون نيز اطفال در ميدان هاى نبرد مشاهده مى شوند که اين کار، شکل ديگرى از قاچاق انسان است.
گماشتن اطفال درجنگ ها، چهرۀ ديگر قاچاق انسانى است و اين کار به آينده اطفال ظلم وجفا است.
بدون درجريان گذاشتن خانواده ها در داخل وخارج از کشور، به طورويژه درمدارس پاکستان برخى اطفال تحت آموزش هاى دهشت افگنى قرار مى گيرند تا عليه دولت افغانستان جنگ کنند.
همچنان دراکثر مدرسه هاى دينى که نزد حکومت ثبت نيستند، به اطفال آموزش هاى ضد دولت داده مى شود و بسا اوقات در مدارس دينى بر اين اطفال تجاوزجنسى صورت مى گيرد.
آژانس خبرى پژواک دراين راستا با طفلى مصاحبه انجام داده که از سوى طالبان مسلح به حملۀ انتحارى آماده شده بود.
عبدالحق باشندۀ ولايت غزنى است که آموزش حملات انتحارى را درپاکستان فراه گرفته است.
عبدالحق ١٧ ساله گفت: “برايم مى گفتند که چنان کشته شو که در ذهن مردم جا بگيرى.”
نامبرده رشته سخن را چنين به پژواک آغازکرد: “ما در ده يک زندگى مى کرديم، آنجا دريک مدرسۀ دينى آموزش دينى مى آموختم، مکتب را از ابتدا دوست نداشتم، برايم خوشايند نبود که چيزهاى نوشته شده درتخته سياه را درکتابچۀ خود بنويسم.”
نامبرده گفت که اکثر اوقات طالبان، به مدرسۀ آنان مى آمدند و هميشه ازمبارزه عليه دولت افغانستان با آنان سخن مى گفتند.
عبدالحق افزود که افزون بر وى، صدها تن ديگر نيز دراين مدرسه تعليمات دينى را مى آموختند و طالبان براى همه مى گفتند که براى جنگ عليه دولت بايد خود را آماده کنند.
به گفتۀ موصوف، اين مدرسه دريک مسجد قريه تاسيس شده بود.
موصوف علاوه کرد: “چندى نگذشته بود که ازحرف آنان متاثرشدم، خيلى دوست داشتم که سلاح بگيرم و درعقب موترسايکل سوارشوم و جنگ روياروى کنم؛ اما مادر و پدرم اجازه نمى دادند.”
به گفتۀ عبدالحق، گفته هاى طالبان برآنها خيلى تاثير کرده بود، بسا اوقات سلاح هاى آنان را بوسه مى کردند و خدمت به طالبان ازهمه چيز براى شان ارزنده تربود.
وى گفت: “يک ونيم سال را دراين مدرسه سپرى کردم، درنهايت دلتنگ شدم، يک روز به يک طالب گفتم که برايم سلاح بدهيد من هم جنگ مى کنم.”
نامبرده افزود که بعد از پيشنهاد متذکره، طالبان برايش تفنگ و تيليفون دادند تا ترانه هاى جذباتى طالبان را نيز درتيليفون بشنود.
او گفت: “خانواده ام را کسى مطلع کرده بود که عبدالحق سلاح گرفته، برادربزرگم به مدرسه آمد ديد که من سلاح به دوش دارم؛ اما طالبان برايم مى گفتند زمانيکه سلاح گرفتى، هيچ کس جلو تو را گرفته نمى تواند؛ بنابراين برادرم را دوباره به خانه فرستادم و من همرايش نرفتم.”
به مدرسه دینی در پاکستان
وى گفت که دوسال درغزنى جنگ کرد؛ اما دو سال بعد به ارتباط طالبان به پاکستان رفت و درايالت خيبرپشتونخواه، درمدرسه پنج پيرآموزش فرا گرفت.
نامبرده افزود که پنج ماه درمدرسه متذکره آموزش فرا گرفت و براى آموزش هاى بيشتربه مدرسۀ حقانى فرستاده شد.
به گفتۀ موصوف، درمدرسۀ حقانى برجنگ عليه حکومت افغانستان و نيروهاى امريکايى، نهايت تاکيد مى شد و درطول روز به دانش آموزان، درهمين مورد آموزش داده مى شد.
نامبرده گفت: “هر روز استادان مى گفتند که جهاد برما و شما فرض است تا درافغانستان جهاد کنيم؛ زيرا درآن جا امريکايى ها حضور دارند دولتش کافراست، مردم را قتل مى کند و همه مردم را تباه کرده اند.”
عبدالحق افزود که درمدرسۀ حقانى، به دانش آموزان آموزش هاى نظامى داده مى شد و براى حملات انتحارى آماده مى کردند.
موصوف علاوه کرد: “ويديوهايى براى ما نشان داده مى شد که درآن نيروهاى امريکايى بر زنان افغان تجاوزجنسى مى کردند و افغان هاى عام را حلال مى کردند، خيلى احساساتى مى شديم و مى گفتيم که همين اکنون حمله انتحارى برآنها انجام دهيم.”
عبدالحق گفت که بعد از تماشاى فلم هاى مذکور و شنيدن حرف ها، آماده شد که حمله انتحارى را انجام دهد.
آماده شدن برای حمله انتحاری از طریق داروهای روان گردان
نامبرده افزود: “يک روز مرا به اتاق تاريک بردند، درآن جا چند تن نشسته بودند، برايم گفتند مى خواهى جنت بروى، مى خواهى که خانواده ات و مردم بالايت افتخارکنند؛ برو حملۀ انتحارى را انجام بده.”
عبدالحق گفت که براى حمله آمادگى گرفت وافراد متذکره برايش دواى سفيدشيرمانند دادند و برايش گفتند که تا حمله انتحارى اين مواد را استعمال مى کنى.
نامبرده افزود که برايش گفتند: “اين دوا را تناول کن وغزنى برو، چند روز را با خانواده ات سپرى کن، سپس به ولسوالى زنخان برو، درآن جا نزد مبارز نام خود را برسان، همه چيز را آنها سروسامان خواهد داد.”
عبدالحق گفت که مطابق پلان به منزلش برگشت و براى اعضاى خانواده اش گفت که براى فراگيرى آموزش هاى دينى به پاکستان رفته بود.
موصوف افزود که هر روز دواى يادشده را استفاده مى کرد و با گذشت زمان، جذبه اش براى حمله انتحارى بيشترمى شد.
موصوف علاوه کرد: “دوا بالاخره تمام شد، جانم خيلى درد گرفت، قصد داشتم تا به ولسوالى زنخان بروم و خود را به مبارز تسليم کنم؛ اما خانواده ام ممانعت کردند.”
وى گفت که درفرجام خانواده ام نيز از پلانم آگاه شدند؛ زيرا ازخانه به بيرون اجازه نمى دادند.
نامبرده افزود که بعد از مدتى، برادرش به وى دوا داد که با خورد آن آهسته آهسته وضعيت صحى اش دوباره بهبود يافت.
مى ترسم که توسط طالبان کشته نشوم
نامبرده گفت نهايت خرسند است که اين حملۀ ناجوانمردانه را انجام نداده؛ اما با تهديد طالبان مواجه است.
عبدالحق افزود که طالبان درصدد گرفتارى وى اند واگر گرفتارشود ممکن کشته شود.
او به پاسخ يک پرسش گفت: “برحکومت هم باور ندارم، ممکن مرا به قتل برساند؛ اما موسفيدان را چندبارنزد طالبان فرستاديم، با آنها وعده سپرده که به من چيزى نمى گويد؛ اما من باور ندارم.”
عبدالحق گفت که يک برادرش در دبى است و او نيزقصد دارد تا آنجا برود و کارگرى کند.
اين صرف عبدالحق نيست که به چنين سرنوشت دچارشده است، طى ١٥سال گذشته هزاران افغان از سوى برخى افراد فريب داده شده و آنان را براى اجراى حملات دهشت افگنى آماده کرده اند.
وزارت حج، ارشاد و اوقاف: برخى مدارس دينى نزد ما ثبت نيستند.
داعى الحق عابد معين اين وزارت، به پژواک گفت که درسراسرکشور ٦٠ هزارمسجد و مدرسۀ دينى فعال است.
وى افزود که از اين جمع ٤٩ هزار نزد آنها ثبت اند که ملا امامان و افراد ديگر شان ازسوى آنها استخدام مى شوند.
وى علاوه کرد: “موضوع دهشت افگنى بيرون ازکشور وارد افغانستان مى شود؛ اما ممکن درمناطق دورافتاده برخى عناصرضد دولت باشند که به اين کارمبادرت مى ورزند؛ اما در مناطقى که تحت کنترول دولت قراردارند، اين موضوع مشاهده نمى شود.”
عابد افزود که درسال جارى، دو اداره ايجاد شده تا در راستاى جلوگيرى ازآموزش هاى هراس افگنى درمدارس کارکنند.
نامبرده اين را نيز افزود که براى ملاامامان يک انستيتيوت تاسيس شده؛ تا درآن دروس دينى را فراگيرند و بعد از آن منحيث ملاامام استخدام مى شوند.
به گفتۀ موصوف: “اين کار براى جلوگيرى از آموزش هاى هراس افگنى و افراطيت خيلى مهم است.”
معين وزارت حج، ارشاد و اوقاف علاوه کرد که به اساس تفاهم علماى جهان اسلام، حملۀ انتحارى حرام است و دراسلام جا ندارد.
وزارت عدليه: هيچ کس نمى تواند تا افراد پايين تر ازسن ١٨ سال را درصفوف جنگ استخدام کند.
عبدالمجيد غنى زاده رييس بخش تقنين وزارت عدليه به پژواک گفت که عمرافسران و بريدملان درقانون مشخص شده که افراد پايين از١٨سال، بايد درصفوف نظامى جذب نشوند.
نامبرده افزود هرکس به اين کار متوصل شد، براساس همين قانون به شش ماه و يا يکسال حبس محکوم خواهد شد.
همچنان درقانون جلوگيرى از استخدام اطفال نيز درج است که افراد زيرسن ١٨ سال بايد درقطعات نظامى جذب نشوند.
در پرتو همين قانون، اگرکدام شخص تثبيت مى شود که زير١٨ سال سن دارد، بايد درخلال يکماه از وظيفه منفک شود و اگراشخاص مسوول اين کار را نکند، به شش ماه و يا يکسال حبس محکوم خواهد شد.
وزارت امور داخله: در صفوف نيروهاى ملى هيچ افراد کم سن وجود ندارند
نجيب الله دانش سخنگوى سرپرست وزارت امور داخله گفت که از دو سال گذشته بدينسو، سربازان کم سن در صفوف پوليس و اردوى ملى وجود ندارند.
به اساس معلومات دانش، افرادى که در نيروهاى ملى گماشته مى شوند، براى تشخيص سن شان نياز است که تذکره، اسناد تحصيلى و شکل ظاهرى آنها از سوى افراد متخصص مشاهده شود.
او همچنان گفت: “معلومات دقيق در مورد رويدادهاى شستشوى مغزى در دست ندارم که مغزهاى چه تعداد افراد شسته شده است؛ اما همچو افراد که تاکنون از سوى ما بازداشت شده، طبق قانون مجازات شده اند.”
طالبان: در صفوف ما هيچ افراد خردسال وجود ندارند
ذبيح الله مجاهد سخنگوى اين گروه به پژواک گفت که به اساس لوايح قوانين طالبان، هيچ کس نمى تواند که افراد خردسال را در صفوف نظامى داخل کند.
او افزود: “هيچ کس نمى تواند به اطفال سلاح دهد؛ چرا که در اين مورد موضوع فساد اخلاقى مطرح مى گردد، افراد بى ريش در صفوف ما استخدام نمى شوند.”
موصوف در پاسخ به يک پرسش گفت در ويديوهايى که در آن با طالبان اطفال ديده مى شود، آنها اهالى منطقه اند که به استقبال طالبان رفته اند.
مجاهد گفت که اگر کدام طالب اطفال را استخدام نمايد، پس به اساس قانون شديداً مجازات خواهد شد.
قابل ذکر است که در گزارش سال ٢٠١٦ ميلادى سازمان ديده بان حقوق بشر نيز اشاره شده که طالبان مسلح در صفوف جنگى خود اطفال را استخدام مى نمايند.
در قانون مبارزه با قاچاق و مهاجرت افغانستان نيز به اين موضوع اشاره شده و در آن آمده است که استخدام اطفال در صفوف جنگ مخالفين مسلح، جرم است و عاملين آن بايد شديدا مجازات شوند.
همچنان يک نهاد بين المللى نيز يک تحقيق در اين مورد طى سال ٢٠١٥ ميلادى در ولايات ارزگان، کنر، کندز، کابل کندهار و ننگرهار انجام داده است.
در آن تحقيق آمده است که در صفوف نيروهاى امنيتى افغان، به ويژه در صفوف پوليس محلى، اطفال استخدام مى شوند.
در اين تحقيق افزوده شده که شمارى از قوماندانان نيروهاى امنيتى، در صفوف جنگى از اطفال استفادۀ جنسى مى کنند.
در تحقيق آمده است که تلاش هاى حکومت درين راستا تيره است و به کار بيشتر نياز دارد.
طرف هاى درگير جنگ افغانستان، حضور اطفال خردسال در صفوف جنگ را رد مى نمايند؛ اما اکثرا در رسانه هاى اجتماعى، تصاوير و ويديوهايى به نشر مى رسد که اين موضوع را به اثبات مى رساند که در هر دو طرف، افرادخردسال استخدام شده اند.
