چاريکار(پژواک، ٢٧ سرطان ٩٦): مردی که در زندان پروان سواد می آموزد، مى گويد:«حالی هم خوانده و هم نوشته کرده مى توانم، به اندازه ى خوش هستم که می گویم کاش چند سال پیش زندانی میشدم که سواد را یاد می گرفتم.»
اين مرد چهل ساله که عبداللطيف نام دارد و باشندۀ منطقه تتمدرۀ مرکز ولايت پروان است، به جرم فعاليت هاى ضد دولتى در سال ١٣٩٤ به پنج سال حبس محکوم و زندانى شده است.
او دو روز پيش از عيد سعيد فطر همراه با شمارى از زندانيان ديگر در يکى از اتاق هاى اين زندان مصروف فراه گرفتن خواندن و نوشتن بود و با دقت به سوى تخته و درسى که از سوى يک استاد داده ميشد، توجه داشت.
عبداللطيف بعد از فراغت از درس، به آژانس خبرى پژواک گفت که از نزديک به ٩ ماه پيش شامل برنامه آموزش سواد در اين زندان شده است.
به گفته او از زمانى که شامل برنامه سوادآموزى شده احساس زندانى بودن را نمى کند.
موصوف افزود:«وقتی بود که خط هايى کتاب را که مى ديدم سیاه می زد و نمی فهمیدم که چه نوشته شده، همرای خود می گفتم کاش خط خوانده مى توانستم، حالا به فضل خدا هم نوشته کرده می توانم و هم خوانده می توانم، تمام روز خود را در نوشته کردن و خواندن می گذرانم، بسیار خوش هستم، حتی به اندازه اى خوش هستم که می گویم ای کاش چند سال پیش زندانی می شدم که سواد را یاد می گرفتم.»
عبداللطيف گفت که زندانيان در مورد مسايل دينى چون نماز، روزه و غيره نيز بسيار چيزها را از استادان شان آموخته است و به همين دليل نه تنها وى بل ساير زندانيان شامل اين برنامه نيز در چهارديوارى زندان احساس خرسندى مى کنند.
نصیراحمد ٢٤ساله باشندۀ قلعۀ سحرا ولسوالی جبل السراج پروان که به اتهام قتل پسر کاکایش از یک سال بدین سو زندانی شده است، نيز از حدود چهار ماه به اين طرف شامل اين برنامه آموزشى در زندان مى باشد.
وى که هنوز دوسیه او نهایی و زمان قيد او مشخص نشده، مى گويد:«چهار ماه پیش هیچ خط خوانده نمى توانستم حال خط را خوانده می توانم و کم کم نوشتن را هم یاد گرفته ام، کوشش می کنم که زیاد یاد بگیرم.»
رسول داد ٥٠ ساله باشنده دره سرخ ولسوالی سرخ پارساى پروان که به شريک بودن در جرم قتل پسر کاکايش محکوم به شش سال زندان شده و پنج سال آن را سپرى کرده است، نيز سواد و برخى مسايل دينى را در زندان فرا گرفته است.
او از لايق ترين زندانيان شامل اين برنامه است و از راه اندازى اين برنامه خرسند مى باشد، اما از کمبود قرطاسيه و کتاب درسی و نبود اتاق مشخص درسى براى زندانيان در زندان شکایت دارد.
به گفته او، آنها در اتاقى که خوابگاه ٣٤ زندانى است، درس مى خوانند و اين کار سبب ايجاد مزاحمت براى زندانيانى مى شود که سواد دارند و نياز به آموزش نمى داشته باشند.
وى از مسوولان آمریت سوادآموزی پروان می خواهد که براى رفع اين مشکلات اقدام کنند.
خواستیم با زنان زندانی شامل اين برنامه آموزشى نیز گفتگوى داشته باشیم، اما مسوولان زندان اجازه ندادند.
اما دلاور یک تن از استادان سوادآموزی اين زندان مى گويد که معيارهاى آموزش براى مردان و زنان زندانی یک سان است.
او بدون ارايه جزييات گفت که صدها زندانی مرد و زن در اين زندان برعلاوه خواندن و نوشتن، برخى مسايل دينى را نيز ياد گرفته و برخى آنها بنا بر علاقه اى که داشتند به کمک حافظان موجود قرآن در زندان، قرآن کريم را حفظ کرده اند.
به گفته او زندانيان اعتراف مى کنند که اگر سواد و علم مى داشتند دست به جرايم نمى زدند.
وی افزود:« امید وار هستم زمانى که این زندانیان از زندان خارجی می شوند مرتکب جرم دیگر نشوند.»
به اساس معلومات عبدالوکیل قدوسی آمر سوادآموزی ریاست معارف پروان، در پنج سال اخير ٥٠٠ زندانى به شمول زنان و مردان، شامل برنامه سوادآموزى در اين زندان شده و اين کار سبب تغيير مثبت در سلوک زندانيان شده است، زيرا با فرا گرفتن سواد کتاب هاى ديگر را نيز در زندان مطالعه مى کنند.
وى مشکلات زندانیان از نگاه کمبود کتاب درسی و قرطاسيه و همچنان نبود صنف درسی تاييد مى کند، اما مى گويد تلاش دارد که اين مشکلات را رفع سازد.
به اساس معلومات او براى هر دور ٩ ماهۀ زندانيان شامل برنامه سوادآموزى از سوى دو استاد تدريس مى شود و شاملان برنامه به سويه صنف سوم فارغ مى شوند.
او افزود که اين زندانيان مى توانند با داشتن سند صنف سوم، بعد از رها شدن از زندان متباقى درس ها را در مکاتب سواد حیاتی و ساير مکاتب دولتی و خصوصی ادامه دهند.
به اساس معلومات مسوولان، در حال حاضر در اين زندان ٤٥٠ تن به دليل انجام جرايم مختلف زندانى مى باشند که سى تن آنها زنان مى باشند.
اعضا
You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
