کابل(پژواک، ۱ میزان ٩٦): معاون شورای عالی صلح می گوید تا زمانی که بنیان صلح در خانواده ها و اجتماع تقویت نشود، صلح سیاسی پایدار در کشور به میان نخواهد آمد.
حبیبه سرابی این موضوع را امروز در نشستی که به مناسبت روز جهانی صلح در کابل برگزار شده بود بیان کرد.
به گفته وی، مشکلات موجود در جامعه افغانستان به همه بافت های اجتماعی آسیب رسانده است و اعتماد از بین رفته است.
معاون شورای عالی صلح افزود که عدم اعتماد یکی از فکتورهای مهم است که می تواند به روند تامین صلح آسیب برساند.
به باور خانم سرابی، صلح اجتماعی از داخل خانواده ها به میان می آید و باعث تحکیم صلح سیاسی می شود و از همین رو بدون تقویت صلح در خانواده و اجتماع، صلح سیاسی پایدار شکل نمی گیرد.
یاسر احمدی، رئیس "انستیتیوت صلح افغانستان" که در این نشست صحبت می کرد گفت تا زمانی که صلح در ذهنیت های افراد جابجا نشود، صلح در کشور تامین نمی شود.
وی افزود:" به باور ما در عقب هر ماشه تفنگ یک ذهنیت قرار دارد و باید ذهنیت ها تغییر کند تا صلح به میان آید."
به گفته احمدی، برای تامین صلح در کشور باید یک مکانیزم جدید به میان آید و حمایت حکومت، جامعه مدنی و جامعه جهانی قرار گیرد.
محمد بشیر هاتف، معاون انستیتیوت صلح افغانستان گفت که یافته های این انستیتیوت نشان می دهد که در یک سال گذشته فراز و نشیب های در عرصه های سیاسی، اقتصادی و نظامی وجود داشت و روند صلح نیز با چالش هایی مواجه بوده است.
به گفته وی، هنگام مذاکره دولت افغانستان با هیئت حزب اسلامی، برخی حلقات، کمیسیون حقوق بشر، برخی نهادهای مدنی، شماری از کشورها از جمله روسیه، ایران و پاکستان با پیوستن حزب اسلامی به روند فعالیت سیاسی مخالفت داشتند.
به گفته وی، نبود نظر واحد پیرامون صلح با حزب اسلامی در داخل حکومت، اختلاف نظر میان حزب اسلامی و دولت روی مسئله تشکیلات نظامی و زندانیان و مخالفت طالبان با پیوستن حزب به روند صلح باعث تاخیر در این روند شده بود.
هاتف با اشاره به امضاء توافقنامه صلح با حزب اسلامی حکمتیار گفت که حکومت-به طور خاص محمد اشرف غنی رئیس جمهور- از پیوستن حزب اسلامی به فعالیت سیاسی حمایت می کرد و رهبر حزب اسلامی نیز به طور جدی تمایل داشته است تا توافق صلح عملی شود.
شاه محمود میاخیل، رئیس "انستیتیوت صلح امریکا" گفت که بر اساس مطالعه یی که در ۲۰۱۴ میلادی( سه سال قبل) صورت گرفته است، در افغانستان، از هر سه نفر یک نفر در جنگ دخیل و یا طرفدار جنگ است.
وی افزود:" شرایط در افغانستان به گونه یی شده است که هرگاه بخواهیم جلو جنگ را بگیریم آن را با تشدد می گیریم و جلو جنگ را از طریق مذاکره و مفاهمه نمی گیریم."
به گفته میاخیل، مذاکره و مفاهمه بهترین راه جهت دستیابی به صلح می باشد و خوب خواهد بود تا همه این را بپذیرند.
وی گفت که بر اساس یافته های این انستیتوت در سال ۲۰۱۴، روزانه تا ۲۴ میلیون دالر بخاطر جنگ در افغانستان هزینه می گردد و هرگاه این پول در سایر بخش ها به مصرف برسد اقتصاد کشور رشد می کند.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
