شبرغان(پژواک، ١٤ سنبله ٩٧): يک دختر ١٣ ساله در جوزجان مدعی است که توسط دو سرباز یکی از قوماندانان مورد تجاوزجنسی قرار گرفته و از حکومت می خواهد تا عاملین این قضیه را دستگیر و اعدام کند.
این دختر که حاجیه نام دارد و در صنف پنجم مکتب درس می خواند، در حالیکه عجز و ناتوانی در سیمایش موج می زند، به آژانس خبری پژواک گفت: «ده روز قبل با برادرم در خانه خواب بودیم که حوالی ساعت یک شب دو سرباز مسلح با شکستاندن کلکین خانۀ ما، وارد اتاق ما شدند و پس از آن که دهان، دست و پای مرا بستند، برادرم را تهدید کردند که سر و صدا نکند.»
او افزود، می خواست در برابر این تصمیم دو سرباز یادشده ایستاده گی کند؛ اما آن ها به زور و شکنجه او را از خانه شان در قریه «آلتی خواجه» بیرون کرده به نقطۀ دوری انتقال دادند و هر دوی شان بالای من تجاوز کردند و حوالی صبح مرا در آن جا تنها گذاشته رفتند.
موصوف افزود، در حالی که دهنش خون آلود، پاها و قسمتی از شانه هایش به نسبت شدت ضرب و شتم آسیب دیده بودند؛ اما با آن هم از جای خود بلند شده و از محل دور شده است.
این دختر خردسال گفت: «در تاریکی دو تا سگ پیشم کردند و در نزدیک یکی از خانه ها ایستاد شدم و دروازه را کوبیدم، مردی برایم دروازه را باز کرد و من پس از آن که از او یک گیلاس آب خواستم، نتوانستم جریان واقعه را برایش بگویم.»
اما این دختر از حیا به مرد بیگانه گفته است که مادرش را گم کرده، نمی تواند راه خانۀ شان را که در قریه «آلتی خواجه» است، پیدا کند.
او علاوه کرد: «این مرد دو پسرش را که هم سن و سال من بودند، با من فرستاد و مرا تسلیم قریه دار منطقه نمودند.»
با این حال شهزاده مادر حاجیه خردسال گفت: «من یک زن بیوه هستم و از دو سال به این سو با دختر سیزده ساله و پسر شانزده ساله ام تنها زنده گی می کنم و به خاطر پیدا کردن یک لقمه نان حلال، از یگانه فرزند یک خانواده مواظبت می کنم.»
موصوف افزود که در شب حادثه با این خانواده به ولایت سرپل رفته بود که این واقعه در منزل شان رخ داده است.
وی مدعی شد که افراد مسلح مربوط به چاری رییس (قوماندان قطعه حفاظت آمو دریا در ولایت سرپل) می باشد که در شهر شبرغان زنده گی می کند.
او گفت: «من سربازانی که بالای دخترم تجاوز کرده اند، آن ها را می شناسم، یکی از آن ها کفایت نام دارد و در شب تجاوز بر دخترم پسرم را تهدید کرده بودند که اگر جریان تجاوز بر خواهرش را همگانی سازد، او را می کُشند.
به گفته او، این دو سرباز هنگامی که دخترش را از حویلی با خود می بردند، دروازه را به روی پسرش قفل کرده بودند و او نتوانسته است تا همسایه ها را به موقع در جریان بگذارد.
موصوف افزود: «چاری رییس چندی قبل نیز از من خواسته بود که دخترم را نزد او ببرم؛ اما من برایش گفتم که این دختر به جای نواسه تو است و او برایم گفت که به او آسیب جسمی نمی رسانم فقط خوشگذرانی می کنم و بس.»
به گفته این خانم، این قوماندان محلی هر بار بر خواهشاتش تاکید می ورزید و این زن ناگزیر شده تا شماره تیليفون خود را تغییر دهد؛ اما با آن هم شماره را پیدا و حرف های رکیکی به او می زند.
وی مدعی شد: «عمل تجاوز به دستور چاری رییس صورت گرفته، چون کفایت پسری که با یک همکارش بر دخترم تجاوز کرده خواهرزاده او است و او باید مجازات شود.»
بانو شهزاده گفت، از دوازده روز به این سو پس از تجاوز بالای دخترش، هر دری را کوبیده است و در حالی که مقام ولایت، قوماندانی امنیه و شورای ولایتی از قضیه دخترش مطلع هستند، به حرفش گوش نمی دهند.
او هشدار داد که هرگاه به قضیه نسبتی دخترش از طرف مسئولین در ولایت رسیده گی صورت نگیرد، برای عدالتخواهی موضوعش را به کابل می رساند.
اما سمونوال عبدالحفیظ خاشی آمر امنیت قوماندانی امنیه ولایت جوزجان می گوید که در رابطه به این موضوع هیچ گونه اطلاعی با آنان شریک ساخته نشده است.
موصوف افزود: «هرگاه در رابطه به این قضیه شکایتی دریافت شود و مشخص گردد که در آن قضیه سربازان امنیتی دخیل اند، موضوع را پیگیری و بدون هیچ گونه ملحوظات طرف را به پنجه قانون می سپارند.»
اما داکتر حفیظ الله جمشیدی رییس صحت عامه ولایت جوزجان می گوید که در سوم سنبله منسوبین مدیریت مبارزه با جرایم جنایی قوماندانی امنیه دختری را غرض انجام معاینات لازمه به شفاخانه انتقال داده بودند.
وی افزود: «پس از معاینات داکتران واضح شد که این دختر مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است و ما جریان را ذریعه استعلام که به ما مواصلت ورزیده بود، به مدیریت جنایی ارسال نمودیم.»
مولوی لطف الله عزیزی والی ولایت جوزجان دلیل این که قوماندانی امنیه موضوع را همگانی نمی سازد به این مساله ربط می دهد که گویا این کار به خاطر جلوگیری از فرار متهمین قضیه صورت گرفته است.
اما بعد از گذشت چند دقیقه گفت که این قضیه مورد پیگرد قرار دارد و عاملین قضیه فرار کرده اند.
عزیزی خاطر نشان کرد که جریان این واقعه به مرکز گزارش داده شده و دو تنی که متوسل به انجام تجاوز شده اند به زودی گرفتار می شوند.
چاری رییس که اکنون به صفت قوماندان حفاظت آمو دریا در ولایت سرپل ایفای وظیفه می کند، می گوید: «اصلاً با کفایت نام که عامل اصلی این قضیه است قرابت ندارد و این مرد تنها به صفت سرباز نزد من اجرای وظیفه می کرد.»
موصوف افزود: «زنی که مدعی است من در این قضیه تداخل دارم مشکلات اخلاقی دارد و من باری به او گوشزد کرده بودم که از اعمال منفی اش دست بردارد و محلۀ ما را بدنام نسازد و حتی از مردم محل خواستم تا متوجه اعمال او باشند و در صورت مشاهده عمل منفی او کوشش کنند که او را از قریه بیرون کنند.»
او خاطر نشان کرد این زن به حمایت چند تن دیگر در پی توطئه علیه وی هستند و می خواهند شخصیت کُشی کنند.
موصوف علاوه کرد: «من هم منحیث یک بزرگ قوم و قوماندان با تجربه که از چهل سال به این سو در بخش های مختلف کار کرده ام، در پی بازداشت کفایت نام هستم تا این قضیه روشن شود و گنهکار واقعی به مردم معرفی شود.»
خانم مغفرت صمیمی مسئول سازمان حقوق بشر ولایات جوزجان، سرپل و فاریاب می گوید: «دلیل این که به قضیه حاجیه رسیده گی صورت نمی گیرد این است که او متعلق به یک خانواده بی کس و بیچاره است.»
موصوف افزود، این مسئله باعث شده که وقوع چنین واقعات در گوشه و اکناف ولایت اتفاق افتد و بدون آن که به شکایت خانواده های متضرر پاسخ گفته شود موضوعات در حاشیه قرار می گیرند.
وی گفت: «در جامعه ما هنوزهم زور و زورمندان وجود دارند، در حالی که قانون داریم، اما این قانون هیچ گاهی در اجتماع امروزی جامه عمل نمی پوشد.»
این در حالی است که خانواده حاجیه به خاطر رسیده گی به مشکلات پیش آمده به تمام ادارات مسئول سر زده اند.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
