نيلی(پژواک، ٧ ميزان ٩٧): شماری از فعالان مدنی و باشنده گان دایکندی، ضمن شکایت از کارکرد دفتر ولایتی شورای عالی صلح، این اداره را در فراهم سازی زمینه های صلح و ایجاد تغییر در وضعیت امنیتی ناکام می دانند.
آنان می گویند که دستیابی به صلح در نزد مردم به یک آرزو تبدیل شده است که با چنین سازوکاری دسترسی به آن ناممکن است.
باشنده گان دایکندی همچنان مدعی اند که تلاش های دولت نیز در راستای تامین صلح در کشور، نتیجه مطلوب در پی نداشته است.
به گفته آنان، مردم از چنین وضعیتی به ستوه آمده اند؛ چون هنوز هم امنیت تامین نیست، افراد مسلح غیرمسئول و طالبان در پی ایجاد بی نظمی و سودجویی هستند.
محمد دانش یکی از فعالان مدنی دایکندی، شورای عالی صلح را یک نهاد غیر شفاف و پروژه یی می داند که از سوی سیاست مداران، برای تحقق منافع شخصی شان ایجاد شده است.
موصوف افزود: «این شورا تا حال موفق نشده است که چند تن از افراد مسلح غیرمسئول در ولسوالی اشترلی را تشویق به پروسه صلح کند و آن ها را به زنده گی عادی برگرداند.»
به باور وی، کارکرد چندین ساله دولت نیز در راستای آوردن صلح و ثبات در کشور تاثیرگذار نبوده است.
او همچنان علاوه کرد که با وجود این همه فرصت ها که حمایت جامعه جهانی را داشت و هزینه های هنگفتی در این راستا به مصرف رسید، اما نتیجه مطلوب در پی نداشته است.
لیلا صابری یک تن از فعالان حقوق زن، حضور زنان را در شورای عالی صلح کمرنگ عنوان کرده، گفت: «تعدادی از خانم هايی که عضویت این شورا را دارند، به شکل سمبولیک می باشند.»
به باور وی، برای رسیدن به صلح پایدار، عادلانه و فراگیر باید نقش زنان برجسته تر شود.
موصوف افزود: «باید ساختار شورای عالی صلح تغییر کند، محل امتیازدهی، نصب و عزل افراد به اساس سلیقه های شخصی صورت نگیرد، ما در این نهاد به افراد متخصصی که در میان مردم جایگاه داشته و باورمند به عدالت، حقوق بشر و ارزش‌های مدنی باشد، نیاز داریم.»
محمدهاشم علی زاده استاد پوهنتون؛ عوامل دوام جنگ در کشور را استفاده ابزاری از دین و مذهب برای رسیدن به قدرت توسط دولت مردان دانست.
علی محمد احمدی رئیس شورای علمای دایکندی گفت دین مقدس اسلام نه تنها که مخالف جنگ وخونریزی در جامعه می باشد و آن را محکوم می نماید، بلکه مردم را به صلح و مصالحه و برادری دعوت می کند.
وی؛ فرار مغزها، عدم سرمایه گذاری و از بین رفتن زیر ساخت ها را از مضررات جنگ دانسته، گفت که دولت باید زمینه اشتغال، انکشاف متوازن، عدالت و برابری را در اولویت های کاری خود قرار دهد تا جنگ فروکش کند.
وی افزود: «دولت باید روحیه تعادل و همدیگرپذیری را تقویت بخشیده و از دامن زدن به منازعات قومی، لسانی، مذهبی جلوگیری کند.»
احمدی گفت، دولت باید در راستای ریشه یابی جنگ در اشترلی هر چه عاجل اقدام کند.
سید محمود یک تن از باشنده گان دایکندی گفت که کمیته ولایتی شورای عالی صلح در دایکندی هیچ فعالیت نداشته و رییس جمهور این شورا را لغو اعلان کند.
حسین داد یکی ازمحصلین پوهنتون گفت شورای عالی صلح افزون بر اینکه هیچ گونه دستاوردی به افغانستان نداشته، بلکه یک مصرف ناحق می باشد.
در همین حال، حبیب الله زعیمی مُبلغ آگاهی عامه شواری صلح ولایتی دایکندی، گفت که این کمیته دستاوردهايی از قبیل برگزاری چندین نشست با بزرگان، حل منازعات مردم، اعزام چند تن از علمای دین و فعالان مدنی در کنفرانس و گفتمان ملی صلح در کابل و تدویر چند کمپاین صلح خواهی دارد.
وی، مهمترین دستاورد این اداره را در جریان دو سال اخیر، آوردن ۷ تن از افراد مسلح غیرمسئول به پروسه صلح عنوان کرد.
با این حال؛ آگاهان امور دلایل عدم موفقیت این شورا را مشکل درساختار و ترکیب هیئت اداری و نبود نظارت جدی و عدم پاسخگویی به اداره محلی و مردم از سوی این کمیته می دانند.
آنان استخدام افراد تحصیل کرده و شایسته در این شورا و همچنان نظارت جدی از سوی نهادهای مدنی و مردم را از راه حل‌ها برای بیرون رفت از وضعیت حاکم می خوانند.
شورای عالی صلح کشور، در سال ۱۳۸۹ شروع به کار کرد.
این شورا را برهان الدین ربانی رهبر حزب جمعیت اسلامی رهبری می کرد، پس از اوصلاح الدین ربانی پسرش سرپرست شورای عالی صلح شد. پس از وی، سید احمد گیلانی ریاست شورا را به عهده گرفت و پس از درگذشت وی، کریم خلیلی به عنوان رئیس این شورا تعیین شد.
یگانه دستاورد مهم این شورا در این سال ها، توافقنامه صلح با حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار بوده است.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
