فیروزکوه(پژواک، ۱۳ قوس ۹۷): یک بیجاشدۀ داخلی در غور می گوید که به دلیل نداشتن سرپناه و سردی هوا، یک کودکش را از دست داده است و دو کودک دیگرش در بستر مریضی اند.
این مطلب را احمد یک تن از بیجاشدگان ولسوالی جوند ولایت بادغیس که حدود دو ماه پیش به فیروزکوه مرکز ولایت غور پناه آورده است، بیان کرد.
موصوف، از وضعیت بد صحی اطفال، عدم همکاری دولت و نهادهای کمک کننده به بیجاشدگان شکایت کرده، گفت که شب گذشته از اثر سردی هوا، پسر یک ساله اش جان باخت و دو طفل دیگرش نیز در بستر مریضی اند.
او تصریح کرد که اگر اداره محلی غور و نهادهای کمک کننده با آنان همکاری نکنند، ممکن دو طفل دیگرش نیز جان بدهند.
وی، با بیان اینکه همه اطفال خردسال بیجاشدگان، در وضعیت بد صحی قرار دارند، گفت که توان پرداخت فیس داکتر و خرید ادویه را ندارند، تا اطفال شان را نزد داکتر ببرند.
موصوف افزود: «ما بدبخت شدیم؛ طالبان خانه های مان را زیر آتش می گرفتند و هر روز درگیری بود، ما از خانه های مان فرار کردیم و به غور آمدیم؛ اما در این جا هم کسی به صدای ما گوش نمی دهد و با این بى توجهی های مسئولان، دیشب یک بچه گکم فوت کرد.»
او تصریح کرد که چندین بار از حکومت محلی در غور خواستار کمک شده؛ اما تاکنون با آنان هیچ کمکی صورت نگرفته است.
بی بی کوه مادر فرزند فوت شده؛ در حالیکه جلو اشک هایش را گرفته نمی توانست، گفت که در حال حاضر سرپناه ندارند و در هوای سرد زندگی میکنند و چیزی برای خوردن و نوشیدن هم ندارند .
موصوف افزود: «دو ماه شده است که ما در هوای سرد زندگی میکنیم، کسی نیست که صدای ما را بشنود. باور کنید، ما شب چیزی نداریم که بخوریم و بالای خود بپوشانیم؛ اگر امروز حکومت صدای ما را می شنید و برای ما کمک می کرد، چرا طفلک خوده از دست میدادیم!»
در کنار این خانواده، ده ها خانواده دیگر بیجاشده نیز از وضعت ناگوار زندگی شان شکایت دارند و حکومت را به بی توجهی متهم کرده، می گویند که بارها برای کمک خواستن به مقام ولایت غور مراجعه کرده اند؛ اما عرایض شان از سوی مسئولان پذیرفته نشده است.
محمود باشنده ولسوالی چهارسده غور گفت که جنگ های اخیر در آن ولسوالی، باعث بیجاشدن وی از آن ولسوالی شده است؛ بارها عریضه نوشته و به مقام ولایت غور مراجعه کرده؛ اما هیچ کس عریضه اش را تسلیم نشده است.
او تصریح کرد: «من چهار بار عریضه کردم و در آن نوشتم که از چهارسده آمدم، جای ندارم و چیزی به خوردن ندارم، یک بار عریضه ام را گرفتند و گفتند که ساعت دو بجه پس از ظهر بیا، زمانی که رفتم گفتند که امضا نمی کنند و تو مهاجر نیستی، بار دوم که رفتم گفتند که والی نیست و چندین بار با بهانه های مختلف عریضه ام رد شد، اگر چنین باشد نه تنها اطفال، بلکه بزرگان نیز جان خواهند باخت.»
با این حال عبدالحی خطیبی سخنگوی والی غور، از عدم همکاری نهادهای کمک کننده خبر داده گفت که روزانه، دهها عریضه مهاجرین را تسلیم میشوند و به نهاد های مربوطه راجع می کنند.
وی افزود: «روزانه دهها تن از بیجاشده گان مناطق غور و ولایات همجوار، به دروازه مقام ولایت میآیند و ما عرایض شان را تسلیم میشویم و به نهادهای مربوط راجع میکنیم؛ اما تا زمانیکه نهادهای ملی و بین المللی به ما کمک بیشتر نکنند، ممکن نیست که به همه خواست های بیجاشدگان رسیدگی شود.»
ازسویی هم عیسی اقبالی مدیر اجرایی ریاست امور مهاجرین ولایت غور گفت که دو ماه پیش، نگرانی های شان را در مورد وضعیت بیجاشده گان، با موسسات و اداره محلی شریک ساخته اند؛ اما تاهنوز کار اساسی برای حل این معضل صورت نگرفته است.
وی، با اشاره به اینکه در سال ۲۰۱۸ میلادی برای ۱۷۰۰ خانواده بیجاشده در این ولایت، کمک های نقدی و غیرغذایی صورت گرفته است، گفت که این کمک ها بسنده نیست و باید کمک بیشتر صورت بگیرد.
اقبالی، افزود که بیش از ۴۵۰ خانواده از ولسوالی های قادس و جوند ولایت بادغیس و دهها خانواده دیگر از ولسوالی های تیوره، تولک، دولینه، چهارسده و پسابند ولایت غور از اثر جنگ ها به فیروزکوه مرکز ولایت غور آمده اند.
بر اساس معلومات ریاست امور مهاجرین و عودت کننده گان غور، از آغاز سال روان تاکنون؛ بیش از ۲۵۰۰ خانواده از ولایات فاریاب، بادغیس، هلمند، کندز و شماری هم از ولسوالی های این ولایت، به شهر فیروزکوه مرکز غور پناه آورده اند، که برای بیش از ۱۰۶۷ خانواده به همکاری موسسات مددرسان، کمک های غذایی و غیرغذایی صورت گرفته است.
از این میان، ٢١ خانواده به تازه گی از ولسوالی جوند ولایت بادغیس به فیروزکوه آمده اند.
این در حالی است که از چند روز به این سو، طالبان حملات تهاجمی شان بالای ولسوالی های شهرک، تولک و ساغر این ولایت را آغاز کرده و باعث بیجاشدن صدها خانواده شده اند.
اعضاYou need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.
